... het huishoudelijke en sociale leven moet ook nog gewoon doorgaan! Pfffffffff.... ik word er moe van! Ik ben blij dat ons mam zo goed als bij ons woont. Het gaat naar m'n gevoel heel langzaam, het inpakken. En toch, als ik het zo eens bekijk, zijn er al heel wat doosjes die klaarstaan. Elke morgen neem ik me voor om eens lekker vroeg m'n bedje in te gaan en elke avond weer is het na elven als ik daadwerkelijk m'n bedje zie. De vermoeidheid begint een beetje toe te slaan. En natuurlijk ook het gemis van m'n mannetje.
Je kunt ook aan de kinderen merken, dat ze een beetje uit hun doen zijn. En dat ze papa missen. Aan Malin vooral. Laatst schrok ik me een hoedje toen ze ineens in de serre stond, nadat ik ze naar bed had gebracht. Ik was met Hans aan het skypen en had niet in de gaten dat ze naar beneden geslopen was. Op dat soort momenten heeft ons meiske het wel even moeilijk. Ze kan al niet slapen en als ze er dan ook nog op gewezen wordt, dat papa ver weg in Noorwegen zit, raakt ze een enigzins van de kaart. Maar goed, even weer een lekkere kroel, aai over de bol en dikke kussen van mama en dan toch maar proberen om te gaan slapen.
Het is ook maar goed dat ik een agenda heb. Hij staat nog boordevol afspraken en things-to-do. En de dagen en weken vliegen voorbij. Ik hoop maar dat ik ook administratief overal aan gedacht heb. Dat baart me dan ook nog wel wat zorgen, maar goed. Zeer blij ben ik dan ook dat Hans toch nog een 10 dagen in Nederland is, om nog wat mee te helpen en op te ruimen. We laten ook nog een vuilcontainer komen om alles wat we niet meer willen hebben en meenemen, erop te gooien.
Aan de ene kant gaan de dagen en weken snel, zoals ik al zei. Maar aan de andere kant, kan het me niet snel genoeg gaan en zou ik willen dat we al in Noorwegen zitten met z'n allen. Dan is al het werk, wat er nu nog in het vooruitschiet zit, achter de rug. OK, het zal daar natuurlijk ook eerst uitpakken geblazen zijn, maar dat kan op je gemakje zonder een deadline.
En dan kan het genieten en ontdekken van ons nieuwe leventje beginnen.
woensdag 18 juni 2008
donderdag 12 juni 2008
Wat gaat de tijd toch snel!
Nog 20 nachtjes slapen……….. dan staat de verhuisauto voor de deur. Als ik er soms aan denk, krijg ik het even benauwd. Want er moet nog veel gebeuren. Ben nog lang niet klaar met inpakken. Gisteren ben ik de hele dag boven bezig geweest en daar zit nu bijna alles in dozen. Dus nu komen de keuken, kelder, kamer, gangkast en de garage nog aan de beurt. Op zolder moeten de kerstspullen nog ingepakt worden. Ben toch wel benieuwd of ik genoeg verhuisdozen heb gekregen van de verhuizer.
Omdat Hans al in Noorwegen woont en werkt, ben ik nu zoveel mogelijk bij Nicole en de meiden. Een extra steuntje kunnen ze wel gebruiken. Ook hier moet nog veel gebeuren. Er staan inmiddels wel ingepakte dozen in de garage en toen Hans en Nicole vorige week naar Noorwegen vertrokken, is er ook wel wat meegegaan, maar toch …………………… Enfin, als 4 juli bij mij alles achter de rug is, gaan we ons richten op het inpakken en opruimen hier. O ja, maandag 23 juni krijg ik nog een container, waar ik de “rommel” die niet meegaat en die niemand kan gebruiken mooi in kwijt kan. Het is soms onvoorstelbaar wat een mens allemaal bewaart in de 43 jaar dat ik in Wernhout heb gewoond. Het zal een hele verandering zijn voor mij, maar ik heb er wel zin in hoor. Wil eigenlijk heel graag met eigen ogen mijn nieuwe “huisje” bekijken en inrichten. Een nieuwe start maken.
Natuurlijk was ik alweer vroeg wakker vandaag en heb mooi even de tijd gehad dit berichtje te schrijven. Zo meteen komen de meiden naar beneden en begint het dagelijkse ontbijtritueel weer. Daarna gaan Nicole en ik nog even op “hobby-jacht”. Eens kijken of we hier nog leuke dingen kunnen kopen, want in Tvedestrand willen we onze scraphobby weer oppakken. Eigenlijk hopen we een beetje dat we meer mensen daar zo “gek” kunnen maken om met ons mee te doen en wie weet waar dat in de toekomst toe gaat leiden.
Oma Ans
Omdat Hans al in Noorwegen woont en werkt, ben ik nu zoveel mogelijk bij Nicole en de meiden. Een extra steuntje kunnen ze wel gebruiken. Ook hier moet nog veel gebeuren. Er staan inmiddels wel ingepakte dozen in de garage en toen Hans en Nicole vorige week naar Noorwegen vertrokken, is er ook wel wat meegegaan, maar toch …………………… Enfin, als 4 juli bij mij alles achter de rug is, gaan we ons richten op het inpakken en opruimen hier. O ja, maandag 23 juni krijg ik nog een container, waar ik de “rommel” die niet meegaat en die niemand kan gebruiken mooi in kwijt kan. Het is soms onvoorstelbaar wat een mens allemaal bewaart in de 43 jaar dat ik in Wernhout heb gewoond. Het zal een hele verandering zijn voor mij, maar ik heb er wel zin in hoor. Wil eigenlijk heel graag met eigen ogen mijn nieuwe “huisje” bekijken en inrichten. Een nieuwe start maken.
Natuurlijk was ik alweer vroeg wakker vandaag en heb mooi even de tijd gehad dit berichtje te schrijven. Zo meteen komen de meiden naar beneden en begint het dagelijkse ontbijtritueel weer. Daarna gaan Nicole en ik nog even op “hobby-jacht”. Eens kijken of we hier nog leuke dingen kunnen kopen, want in Tvedestrand willen we onze scraphobby weer oppakken. Eigenlijk hopen we een beetje dat we meer mensen daar zo “gek” kunnen maken om met ons mee te doen en wie weet waar dat in de toekomst toe gaat leiden.
Oma Ans
donderdag 5 juni 2008
Jeg kommer tilbake...
Nog één dagje en de eerste werkweek van Hans zit er al weer op. En ik ga dan al weer bijna naar Nederland terug, terug naar m'n meisjes. Het is een goede week geweest voor ons allebei. Hans zal zelf nog wel vertellen hoe hij het beleeft, maar ik zal nu mijn ervaring alvast met jullie delen.
Al mijn taakjes heb ik bijna volbracht. De boodschappen zijn gedaan, we hebben het witgoed aangeschafd voor ons mam in haar leilighet en we hebben rolgordijnen gekocht, kleiner gemaakt en opgehangen.
Ik ben naar de bank geweest voor allerlei papierwerk met betrekking tot huis en verzekeringen, de bankpassen met pincodes en ik heb de formulieren meegekregen van de D-nummers van de kinderen en ons mam.
De politie is bezocht voor het ophalen van de papieren voor de verblijfsvergunningen en daar ben ik vervolgens weer mee naar het kommunehus geweest. Een vriendelijke mevrouw heeft me wegwijs gemaakt, in het Noors, jawel, in de procedure en een formulier moet ingevuld worden. Daar weer mee terug en met de kopieën van de papieren van de politie, wordt alles opgestuurd naar de betreffende instantie die zorgt voor inschrijving in het bevolkingsregister. Dus dat is afwachten geblazen, wanneer we nu de passen met fødselsnummers (Noors persoonsnummer, letterlijk geboortenummer) in de bus krijgen.
Ook heb ik me al verdiept in het hele gezondheidsverhaal. Het helsestasjon (consultatiebureau) heeft een bezoekje gehad en ik heb de kinderen aangemeld. Daar verwachten ze ons in augustus weer. Voor ons is het natuurlijk ook belangrijk om een dokter en tandarts te hebben. Daarvoor moest ik bij NAV zijn. Het was een hele toer om die te vinden, maar ik stond na een half uur zoeken in een klein warm kantoortje van een hele vriendelijke dame. Wederom in het Noors (tja, zo moet je het toch leren, in de praktijk?) werd mij duidelijk gemaakt dat ik eerst een fødselsnummer moet hebben om mij werkelijk bij een dokter en tandarts aan te melden. Maar wat als er in de tussentijd iets gebeurd? Voor de zekerheid kun je altijd naar een ziekenhuis, want daar zijn ze verplicht je te helpen. Maar de dame zei, dat een dokter tijdens werkuren je ook wel zal helpen. Ik kreeg nog een lijst mee, welke dokters en tandartsen, waar zitten in Tvedestrand.
En natuurlijk gaat hier het huishoudelijke leven ook gewoon door. Dus er is gestofzuigd, gewassen, gedroogd, gekookt, afgewassen (met de hand!) en ga zo maar door. En, o ja, we hebben al visite gehad. Gisteren waren Emmy en John uit Risør er. Ze brachten een mooie plant mee, zodat de leilighet er weer een stukje gezelliger uitziet. Het was een gezellige avond. Daarna kwam onze bovenbuurman Torleif nog even langs met de afvalkalender en wat instructies hoe ze hier het afval scheiden. Hij nam afscheid, want ik zie hem pas in juli weer.
Voor morgen heb ik nog een paar taakjes op de agenda. Ik moet nog even naar de bank om kopieën van de verblijfsvergunningen te brengen en geld te storten op Hans zijn noorse bankrekening. Hij moet toch op z'n minst eten en drinken kunnen kopen de volgende 4 weken, nietwaar?! Ook is onze brievenbus nog helemaal onbeschreven, en aangezien ze hier met z'n ongeveer tienen bij elkaar hangen in de straat, is het zaak dat de postbode weet welke post waar in moet. Ik moet dus nog even op zoek naar iets van plakletters om onze naam op de postboks te zetten. Ook heeft Hans gevraagd of ik wil opschrijven hoe de wasmachine en droger werken. Nog een mooi taakje voor morgen.
En dan is het zaak dat ik zo langzamerhand mijn spulletjes weer bij elkaar ga zoeken voor de terugreis op zaterdag. Want het is nog 2 nachtjes slapen voor ik op het vliegtuig naar Nederland stap.
Men Norge, i juli bringer jeg familien min med og kommer jeg tilbake .............
Al mijn taakjes heb ik bijna volbracht. De boodschappen zijn gedaan, we hebben het witgoed aangeschafd voor ons mam in haar leilighet en we hebben rolgordijnen gekocht, kleiner gemaakt en opgehangen.
Ik ben naar de bank geweest voor allerlei papierwerk met betrekking tot huis en verzekeringen, de bankpassen met pincodes en ik heb de formulieren meegekregen van de D-nummers van de kinderen en ons mam.
De politie is bezocht voor het ophalen van de papieren voor de verblijfsvergunningen en daar ben ik vervolgens weer mee naar het kommunehus geweest. Een vriendelijke mevrouw heeft me wegwijs gemaakt, in het Noors, jawel, in de procedure en een formulier moet ingevuld worden. Daar weer mee terug en met de kopieën van de papieren van de politie, wordt alles opgestuurd naar de betreffende instantie die zorgt voor inschrijving in het bevolkingsregister. Dus dat is afwachten geblazen, wanneer we nu de passen met fødselsnummers (Noors persoonsnummer, letterlijk geboortenummer) in de bus krijgen.
Ook heb ik me al verdiept in het hele gezondheidsverhaal. Het helsestasjon (consultatiebureau) heeft een bezoekje gehad en ik heb de kinderen aangemeld. Daar verwachten ze ons in augustus weer. Voor ons is het natuurlijk ook belangrijk om een dokter en tandarts te hebben. Daarvoor moest ik bij NAV zijn. Het was een hele toer om die te vinden, maar ik stond na een half uur zoeken in een klein warm kantoortje van een hele vriendelijke dame. Wederom in het Noors (tja, zo moet je het toch leren, in de praktijk?) werd mij duidelijk gemaakt dat ik eerst een fødselsnummer moet hebben om mij werkelijk bij een dokter en tandarts aan te melden. Maar wat als er in de tussentijd iets gebeurd? Voor de zekerheid kun je altijd naar een ziekenhuis, want daar zijn ze verplicht je te helpen. Maar de dame zei, dat een dokter tijdens werkuren je ook wel zal helpen. Ik kreeg nog een lijst mee, welke dokters en tandartsen, waar zitten in Tvedestrand.
En natuurlijk gaat hier het huishoudelijke leven ook gewoon door. Dus er is gestofzuigd, gewassen, gedroogd, gekookt, afgewassen (met de hand!) en ga zo maar door. En, o ja, we hebben al visite gehad. Gisteren waren Emmy en John uit Risør er. Ze brachten een mooie plant mee, zodat de leilighet er weer een stukje gezelliger uitziet. Het was een gezellige avond. Daarna kwam onze bovenbuurman Torleif nog even langs met de afvalkalender en wat instructies hoe ze hier het afval scheiden. Hij nam afscheid, want ik zie hem pas in juli weer.
Voor morgen heb ik nog een paar taakjes op de agenda. Ik moet nog even naar de bank om kopieën van de verblijfsvergunningen te brengen en geld te storten op Hans zijn noorse bankrekening. Hij moet toch op z'n minst eten en drinken kunnen kopen de volgende 4 weken, nietwaar?! Ook is onze brievenbus nog helemaal onbeschreven, en aangezien ze hier met z'n ongeveer tienen bij elkaar hangen in de straat, is het zaak dat de postbode weet welke post waar in moet. Ik moet dus nog even op zoek naar iets van plakletters om onze naam op de postboks te zetten. Ook heeft Hans gevraagd of ik wil opschrijven hoe de wasmachine en droger werken. Nog een mooi taakje voor morgen.
En dan is het zaak dat ik zo langzamerhand mijn spulletjes weer bij elkaar ga zoeken voor de terugreis op zaterdag. Want het is nog 2 nachtjes slapen voor ik op het vliegtuig naar Nederland stap.
Men Norge, i juli bringer jeg familien min med og kommer jeg tilbake .............
maandag 2 juni 2008
Vanuit Tvedestrand,
ons eerste blogbericht! Even een kleine update. Het gaat geweldig goed allemaal, het weer is prachtig met 24 graden, de mensen zijn vriendelijk en we hebben het echt getroffen met ons huisje. Voor de komende 5 weken wonen we in de leilighet (het appartement). Althans Hans voor 5 weken en ik deze week. En het is al echt ons thuis.
Toen we zaterdagavond rond 22.00 uur aankwamen, kregen we een warm welkom van Torleif en Catrine (de verkopers), hoewel ze er zelf niet waren. Ze hadden de leilighet helemaal schoongemaakt, een aantal meubelen weggezet (2zits-bank, salontafeltje, tvkastje, eetkamerset, 2 matrassen opgedekt en wel, kledingkastje), de koelvriescombinatie was aangesloten, een paar leuke bloeiende planten in de huiskamer en een kaartje op tafel. Nou, dan voel je je toch welkom, nietwaar?!
Na een goede nachtrust hebben we op zondag, Hans zijn laatste vakantiedag, eigenlijk niet zoveel gedaan. Hans heeft lekker zitten knutselen aan zijn autootjes, ja bijna alles is al mee naar hier. En ik heb een beetje gerommeld in huis. We zijn nog een eindje wezen lopen en hebben alvast een klein stukje van onze nieuwe wijk gezien. 's Avonds op visite bij Torleif en Catrine om nog wat zaken door te nemen. En daarna ons bedje opgezocht. We moeten er tenslotte vroeg uit morgen.
Vandaag was Hans zijn eerste werkdag bij Amek. Het is werkelijk een kippe-eindje in vergelijking hij gewend is te rijden in Nederland. Nadat ik Hans heb afgezet en een kopje thee heb gedronken met zijn nieuwe chef, ben ik teruggereden naar huis. Dat was wel een beetje rare gewaarwording, zo "alleen" naar huis te moeten. Maar goed, ik had een heleboel te doen. Ik ben naar de bank geweest, naar de makelaar, de Euronics voor wat witgoed te bekijken en een mobiele telefoon met Noors nummer, de Europris (een soort van Craenenbroek), en de Rema 1000 (de supermarkt). Tussen de middag nog richting de Bakeri voor een broodje en wie kom ik daar tegen? Onze "bovenbuurvrouw en -jongetje". Zij herkende me van de foto op het blog en ze wist het zeker toen ze het plastic tasje van de DA-drogist zag: dat moet Nicole zijn. We hebben een halfuurtje zitten kletsen en het was erg gezellig. Maartje en Magne, we komen zeker nog een keertje langs straks met onze meiskes! Tegen 15.30 uur ben ik weer richting Akland gereden en heb Hans opgehaald. Samen zijn we naar de Euronics teruggegaan en we hebben de witgoedspullen besteld. Ze komen ze morgen thuisbrengen!! Quelle service! Na het eten hebben we even geskyped met onze 2 oudsten en oma Ans. Daarna nog een wandelingetje door de wijk. En na een gezellig avondje gaan we zo weer slapen. Morgen is het weer vroeg dag in Tvedestrand.
Toen we zaterdagavond rond 22.00 uur aankwamen, kregen we een warm welkom van Torleif en Catrine (de verkopers), hoewel ze er zelf niet waren. Ze hadden de leilighet helemaal schoongemaakt, een aantal meubelen weggezet (2zits-bank, salontafeltje, tvkastje, eetkamerset, 2 matrassen opgedekt en wel, kledingkastje), de koelvriescombinatie was aangesloten, een paar leuke bloeiende planten in de huiskamer en een kaartje op tafel. Nou, dan voel je je toch welkom, nietwaar?!
Na een goede nachtrust hebben we op zondag, Hans zijn laatste vakantiedag, eigenlijk niet zoveel gedaan. Hans heeft lekker zitten knutselen aan zijn autootjes, ja bijna alles is al mee naar hier. En ik heb een beetje gerommeld in huis. We zijn nog een eindje wezen lopen en hebben alvast een klein stukje van onze nieuwe wijk gezien. 's Avonds op visite bij Torleif en Catrine om nog wat zaken door te nemen. En daarna ons bedje opgezocht. We moeten er tenslotte vroeg uit morgen.
Vandaag was Hans zijn eerste werkdag bij Amek. Het is werkelijk een kippe-eindje in vergelijking hij gewend is te rijden in Nederland. Nadat ik Hans heb afgezet en een kopje thee heb gedronken met zijn nieuwe chef, ben ik teruggereden naar huis. Dat was wel een beetje rare gewaarwording, zo "alleen" naar huis te moeten. Maar goed, ik had een heleboel te doen. Ik ben naar de bank geweest, naar de makelaar, de Euronics voor wat witgoed te bekijken en een mobiele telefoon met Noors nummer, de Europris (een soort van Craenenbroek), en de Rema 1000 (de supermarkt). Tussen de middag nog richting de Bakeri voor een broodje en wie kom ik daar tegen? Onze "bovenbuurvrouw en -jongetje". Zij herkende me van de foto op het blog en ze wist het zeker toen ze het plastic tasje van de DA-drogist zag: dat moet Nicole zijn. We hebben een halfuurtje zitten kletsen en het was erg gezellig. Maartje en Magne, we komen zeker nog een keertje langs straks met onze meiskes! Tegen 15.30 uur ben ik weer richting Akland gereden en heb Hans opgehaald. Samen zijn we naar de Euronics teruggegaan en we hebben de witgoedspullen besteld. Ze komen ze morgen thuisbrengen!! Quelle service! Na het eten hebben we even geskyped met onze 2 oudsten en oma Ans. Daarna nog een wandelingetje door de wijk. En na een gezellig avondje gaan we zo weer slapen. Morgen is het weer vroeg dag in Tvedestrand.
vrijdag 30 mei 2008
Houdoe papa..........
Op dit moment is het nog heerlijk rustig in huis. Iedereen ligt nog lekker in bedje, behalve ik. Werd om half 7 vanmorgen gewekt door Annika, die nog even gezellig bij papa en mama kwam liggen. Alleen slaap ik dan toch niet meer. Het begint te rommelen in m'n hoofd en ik ben er dan ook om kwart over 7 maar uitgegaan. Alle opgekomen things-to-do heb ik al gedaan, dus ik denk laat ik nu maar even nog wat op het blog zetten, nu het nog zo heerlijk stil is in huis.
Zometeen komen de opa en oma's de meiden halen. Wij kunnen dan de spullen klaar gaan zetten om vanavond te vertrekken naar het noorden. Er moet heel wat mee, want Hans gaat natuurlijk in juni 5 weken op zichzelf. En het is niet dat je in een volledig uitgerust huisje komt. In tegendeel, er staat nagenoeg niets in, behalve wat meubeltjes. En nu maar hopen dat we niets vergeten. Ach, dat zal wel goedkomen, toch?! Wellicht komen we nog op wat items, die nog meemoeten als we vanmiddag wat geslapen hebben. We gaan namelijk om 10 uur vanavond rijden, zodat we om 9 uur morgenochtend in Denemarken aan de kade staan. Ja, het is weer een hele reis. Maar het is dan ook wel weer een geruststellend idee dat je in de "eigen huis" in Noorwegen aan kunt komen.
Ik hoop nog 1 ding. Dat Annika en Caitlin snel opknappen. Ze hebben de waterpokken (cadeautje van Malin, die het 2 weken geleden had) en vooral Annika is er goed ziek van. Caitlin is alleen wat huilerig en hangerig, hoewel zij meer bultjes heeft. Het is helaas niet anders, dat we opa en oma's met 2 zieke meiskes opzadelen. Mede daarom knappen ze hopelijk snel op.
Ik ga er een eind aan breien. De rest wakker maken, iedereen afscheid laten nemen van papa (en mama), spullen pakken, auto ophalen (wordt nog op de valreep gekeurd), inladen, lekker even (proberen te) slapen en dan na de nodige checks en dubbelchecks richting Tvedestrand.
Zometeen komen de opa en oma's de meiden halen. Wij kunnen dan de spullen klaar gaan zetten om vanavond te vertrekken naar het noorden. Er moet heel wat mee, want Hans gaat natuurlijk in juni 5 weken op zichzelf. En het is niet dat je in een volledig uitgerust huisje komt. In tegendeel, er staat nagenoeg niets in, behalve wat meubeltjes. En nu maar hopen dat we niets vergeten. Ach, dat zal wel goedkomen, toch?! Wellicht komen we nog op wat items, die nog meemoeten als we vanmiddag wat geslapen hebben. We gaan namelijk om 10 uur vanavond rijden, zodat we om 9 uur morgenochtend in Denemarken aan de kade staan. Ja, het is weer een hele reis. Maar het is dan ook wel weer een geruststellend idee dat je in de "eigen huis" in Noorwegen aan kunt komen.
Ik hoop nog 1 ding. Dat Annika en Caitlin snel opknappen. Ze hebben de waterpokken (cadeautje van Malin, die het 2 weken geleden had) en vooral Annika is er goed ziek van. Caitlin is alleen wat huilerig en hangerig, hoewel zij meer bultjes heeft. Het is helaas niet anders, dat we opa en oma's met 2 zieke meiskes opzadelen. Mede daarom knappen ze hopelijk snel op.
Ik ga er een eind aan breien. De rest wakker maken, iedereen afscheid laten nemen van papa (en mama), spullen pakken, auto ophalen (wordt nog op de valreep gekeurd), inladen, lekker even (proberen te) slapen en dan na de nodige checks en dubbelchecks richting Tvedestrand.
dinsdag 27 mei 2008
VERKOCHT!!
OK, weliswaar onder voorbehoud, maar donderdag gaan we de voorlopige koopakte tekenen van de verkoop van ons huis! Ik kan het niet meer voor me houden hoor, net als ons mam. Zij heeft netjes alle voorbehouden afgewacht, maar dat kan ik nu niet meer! Dan zou ik nog tot 13 juni moeten wachten met het vertellen. Nee dat gaat te ver!
Het is nu een puinhoop in huis. Hans trekt alle kasten en laden open om te kijken wat hij allemaal mee moet nemen vrijdag naar zijn nieuwe woonplaats. We zijn administratief nog een hoop aan het regelen, nu we de verkoopdatum (18 juli) van ons huis weten. En daarbij moet het gewone leven nog gewoon doordraaien. Dus de strijk staat er nog en ik zal zometeen eerst eens gaan stofzuigen (hihi). Nu ga ik samen met Annika, Malin naar school brengen. En dit alles met een blij en opgelucht gevoel in m'n buik!!
Het is nu een puinhoop in huis. Hans trekt alle kasten en laden open om te kijken wat hij allemaal mee moet nemen vrijdag naar zijn nieuwe woonplaats. We zijn administratief nog een hoop aan het regelen, nu we de verkoopdatum (18 juli) van ons huis weten. En daarbij moet het gewone leven nog gewoon doordraaien. Dus de strijk staat er nog en ik zal zometeen eerst eens gaan stofzuigen (hihi). Nu ga ik samen met Annika, Malin naar school brengen. En dit alles met een blij en opgelucht gevoel in m'n buik!!
woensdag 21 mei 2008
Ons oude huisje...
Het is een kwestie van een lange adem. Dat horen we vaker deze tijd. Maar we zouden nu toch echt wel ons oude huisje willen verkopen. We zijn de laatste tijd druk bezig geweest om ons vierkant blokkendoosje appetijtelijk te maken voor eventuele nieuwe bewoners. Buiten is het opgeruimd, het gras is weer gemaaid, heel wat onkruid gewied en Hans heeft de kozijnen van een nieuwe laag verf voorzien. In de garage/hobbyruimte heeft Hans de electriciteit afgemaakt, ruitjes aangebracht in de kozijnen en rondom staptegels gelegd. In huis hebben we al het een en ander weer ingepakt, de Noorse lei is schoongemaakt en in de was gezet (door opa Leo) en de rode bank heeft een frisse, schone beige hoes gekregen. Kortom ons oude huisje ziet er op en top uit. Vol trots lieten we dan ook gisteren de woning zien aan een echtpaar, die voor de 3e keer zijn komen kijken. Drie keer is scheepsrecht, toch? We nemen nog maar een hap adem...
Ondertussen komt ook Hans zijn verhuisdatum stilletjes dichterbij. Volgende week vrijdag, 30 mei, gaat hij emigreren. Ik ga mee, zoals jullie al hebben kunnen lezen. We zijn dan ook heel erg benieuwd hoe ons nieuwe huisje in Noorwegen er nu bijstaat. Én hoe het wonen is in Tvedestrand. Nog even afwachten....
Ondertussen komt ook Hans zijn verhuisdatum stilletjes dichterbij. Volgende week vrijdag, 30 mei, gaat hij emigreren. Ik ga mee, zoals jullie al hebben kunnen lezen. We zijn dan ook heel erg benieuwd hoe ons nieuwe huisje in Noorwegen er nu bijstaat. Én hoe het wonen is in Tvedestrand. Nog even afwachten....
Abonneren op:
Posts (Atom)