De spanning is eraf.............. ik slaap weer wat beter (ondanks dat het warm is 's nachts), want mijn huis is verkocht. De voorlopige koopovereenkomst is door beide partijen ondertekend dus ...................... een hele zorg minder. De verhuisauto komt donderdag 3 juli alles ophalen en maandag 7 juli ga ik samen met Nicole (Hans is dan net onderweg naar huis) naar de notaris om alles te bezegelen. Het is een jong koppeltje (hij is 29, zij is 22 en ze hebben een zoontje van 1 jaar). Ze zijn erg blij dat ze mijn huis konden kopen. Zij is geboren in Wernhout en woonde nu in Roosendaal. Maar had heimwee en wilde heel erg graag terug. En ze treft het, want naast mij woont nu haar vroegere buurvrouw. Eigenlijk wilden ze er gelijk in, maar ik moet toch ook even tijd hebben om alles in te pakken.
Samen met Malin vertrek ik 22 juli. Moet dus nog wel 3 weken "onderdak "hebben. Maar ik hoop nu maar dat Nicole me een slaapplaats aanbiedt.
Verhuizing
Gisteren heeft mijn aangetrouwde neef (hij gaat ons verhuizen) flink wat verhuisdozen en speciale boekendozen gebracht. Ben vanmiddag dus alvast gestart om de boeken en de fotoalbums in te pakken. Staan keurig netjes in het gelid op de kamer. De boekenkastjes zijn dus al leeg en ook de plank van de ingebouwde kast. Nu hangen er alleen nog wat kleren (kunnen ook al in een doos, want het zijn winterkleren) en dan is één slaapkamer al helemaal klaar.
Ook de kasten in de andere kamers kunnen snel ingepakt zijn, want die heb ik al erg opgeruimd. Spullen die niet mee kunnen en nog goed zijn, gaan naar het Schuttersgilde St. Jan in Wernhout. Op 20 juli organiseren zij een grote braderie en ze zijn heel erg blij met alles. Dus dat is mooi geregeld of niet dan....................
Inpakken en ...................... wegwezen
Morgenochtend ga ik de cherried teddies inpakken. Dat vereist wel heel veel zorg want deze beertjes zijn heel teer. En het zou toch jammer zijn, als ze onderweg "sneuvelen". We zijn dan wel verzekerd, maar er zijn een paar hele bijzondere exemplaren bij.
Nieuw meubilair
Aanstaande dinsdag komen ze mijn nieuwe bed brengen en ook een paar nieuwe fauteuiltjes. De 2 banken, die ik nu heb, zijn totaal versleten. Dus weg ermee. Ben wel benieuwd hoe alles straks zal staan in mijn nieuwe appartement. Maar ik zal er foto's van maken en die hier op de blog plaatsen. Kunnen jullie al het moois bewonderen.
Huis van Hans en Nicole
Nu gaan we ervoor zorgen dat hun huis ook aan de man gebracht wordt. Hans is al flink aan het opruimen. Heeft nog een heel veel hout liggen om de kachel te stoken, maar dat blijft hier. Hadden we in Noorwegen best kunnen gebruiken. Maar er zijn al liefhebbers, die zich hebben gemeld. Dus ook dat ruimt lekker op. En zo gaat het stilletjes vooruit.
Ga nu eerst voor mezelf een glaasje fris inschenken. Laten we hopen dat ons volgende bericht een mooi bericht is van Hans en Nicole. Duimen jullie mee?
Oma Ans
zaterdag 10 mei 2008
donderdag 1 mei 2008
Boekingen en bezichtigingen
We zijn weer een tijdje verder. Hans heeft zijn laatste dagen gemaakt bij zijn werkgever en is nu 5 weken thuis, dat zal wennen zijn! Temeer ook, daar hij in juni 5 weken volledig vàn huis zal zijn. Maar daar komen we wel doorheen, oma Ans komt dan zo'n beetje bij ons wonen.
Boekingen
Omdat we de komende maanden een aantal keren op en neer reizen, hebben we eens even de tijd genomen om alle transfers te boeken. Even alles op een rijtje:
31 mei: Hans en Nicole met Hans' auto en boot naar Noorwegen
7 juni: Nicole met vliegtuig naar Nederland
7 juli: Hans met vliegtuig naar Nederland
21 juli: Hans, Nicole, Annika, Caitlin met Nicole's auto en boot naar Noorwegen
22 juli: oma Ans en Malin met vliegtuig naar Noorwegen
Misschien niet zo heel interessant voor iedereen, maar sommige mensen hebben dan alles meteen op een rijtje. Gelukkig hoeven we geen verblijf te boeken, want we kunnen meteen in ons nieuwe huis bivakeren.
Bezichtingen
Over huizen gesproken, we hebben de laatste tijd nog een paar bezichtingen gehad in de Gommersstraat. Een drietal om precies te zijn, echter twee hebben al afgehaakt en van één gezin verwachten we nog een reaktie. Alleen met deze feestelijke dagen (Koninginnedag en Hemelvaart) laat die nog even op zich wachten, omdat het makelaarskantoor gesloten is. Maar hopelijk volgende week, dus duimen maar weer.....
Wel hebben we donderdag een gesprek met de makelaar, over het waarom mensen wél komen kijken, maar ons huis toch niet zo in de smaak valt bij de kijkers. Het zou namelijk heel fijn zijn, als we ons huis nog konden verkopen, nu we nog in Nederland zijn.
En dan ook nog..
...wat andere dingen, die alvast op de agenda staan. Zoals een bezoekje aan de tandarts door ons allen. Nicole's Volvo wordt nog even gekeurd en ik heb al een afscheidsetentje van m'n naaiclubje in het vooruitzicht. Ook krijgt ons Malinneke nog een echt verjaardagsfeestje voor haar vriendinnetjes aan het einde van het schooljaar.
En ondertussen blijven we inpakken, doosje voor doosje.
Boekingen
Omdat we de komende maanden een aantal keren op en neer reizen, hebben we eens even de tijd genomen om alle transfers te boeken. Even alles op een rijtje:
31 mei: Hans en Nicole met Hans' auto en boot naar Noorwegen
7 juni: Nicole met vliegtuig naar Nederland
7 juli: Hans met vliegtuig naar Nederland
21 juli: Hans, Nicole, Annika, Caitlin met Nicole's auto en boot naar Noorwegen
22 juli: oma Ans en Malin met vliegtuig naar Noorwegen
Misschien niet zo heel interessant voor iedereen, maar sommige mensen hebben dan alles meteen op een rijtje. Gelukkig hoeven we geen verblijf te boeken, want we kunnen meteen in ons nieuwe huis bivakeren.
Bezichtingen
Over huizen gesproken, we hebben de laatste tijd nog een paar bezichtingen gehad in de Gommersstraat. Een drietal om precies te zijn, echter twee hebben al afgehaakt en van één gezin verwachten we nog een reaktie. Alleen met deze feestelijke dagen (Koninginnedag en Hemelvaart) laat die nog even op zich wachten, omdat het makelaarskantoor gesloten is. Maar hopelijk volgende week, dus duimen maar weer.....
Wel hebben we donderdag een gesprek met de makelaar, over het waarom mensen wél komen kijken, maar ons huis toch niet zo in de smaak valt bij de kijkers. Het zou namelijk heel fijn zijn, als we ons huis nog konden verkopen, nu we nog in Nederland zijn.
En dan ook nog..
...wat andere dingen, die alvast op de agenda staan. Zoals een bezoekje aan de tandarts door ons allen. Nicole's Volvo wordt nog even gekeurd en ik heb al een afscheidsetentje van m'n naaiclubje in het vooruitzicht. Ook krijgt ons Malinneke nog een echt verjaardagsfeestje voor haar vriendinnetjes aan het einde van het schooljaar.
En ondertussen blijven we inpakken, doosje voor doosje.
maandag 21 april 2008
D-NUMMER
Ja hoor, ook ik heb nu mijn D-nummer. Dat is een tijdelijk persoonsnummer, waar ik een aantal zaken mee in gang kan zetten. Ik tel nu ook al een beetje mee, want ik kan een Noorse rekening openen. Ook onze verblijfsvergunningen zijn aangevraagd en nu maar hopen dat die snel komen. Want als dat er ook is, kan ik naar de gemeente Tvedestrand om me in te laten schrijven als nieuwe inwoner van hun gemeente.
Dus Tvedestranders....................... let op..... oma Ans komt eraan.
Oma Ans
Dus Tvedestranders....................... let op..... oma Ans komt eraan.
Oma Ans
donderdag 17 april 2008
DE DEADLINE....
Hoera, onze verhuisdatum is bekend! We kunnen nu echt gaan inpakken, want op 18 juli komt de vrachtwagen onze spullen inladen. Het lijkt nog een eind weg, maar de ervaring leert ons de weken vliegen voorbij. En van die weken hebben we er nu nog 15 te gaan.
Op 21 juli gaat de vrachtwagen richting Noorwegen, waar die 2 dagen later moet aankomen. Dan kunnen we dus 23 juli gaan uitpakken. En zijn we daags voor Malins verjaardag (de 24e) met onze spulletjes in ons nieuwe huis in Tvedestrand.
Over Malin gesproken, ze mag in haar klasje een Noorwegenhoekje maken. Zo kan ze er op school ook over vertellen en vooral laten zien wat Noorwegen nou precies inhoudt. We zijn dus al volop spulletjes aan het verzamelen. De trol, Noorse vlag, foto's van ons nieuwe huis met haar nieuwe slaapkamer, Noorse kronen, het gaat allemaal mee na de meivakantie. Zelfs de juf heeft haar bijdrage al geleverd in de vorm van een landkaart van Noorwegen. En ons Malinneke is er erg enthousiast over.
Op 21 juli gaat de vrachtwagen richting Noorwegen, waar die 2 dagen later moet aankomen. Dan kunnen we dus 23 juli gaan uitpakken. En zijn we daags voor Malins verjaardag (de 24e) met onze spulletjes in ons nieuwe huis in Tvedestrand.
Over Malin gesproken, ze mag in haar klasje een Noorwegenhoekje maken. Zo kan ze er op school ook over vertellen en vooral laten zien wat Noorwegen nou precies inhoudt. We zijn dus al volop spulletjes aan het verzamelen. De trol, Noorse vlag, foto's van ons nieuwe huis met haar nieuwe slaapkamer, Noorse kronen, het gaat allemaal mee na de meivakantie. Zelfs de juf heeft haar bijdrage al geleverd in de vorm van een landkaart van Noorwegen. En ons Malinneke is er erg enthousiast over.
maandag 14 april 2008
Wat kan je in Norge toch veel bereiken in een week !
Na een aanbod van AMEK, mijn nieuwe werkgever, moesten we natuurlijk even terug om de details van mijn nieuwe baan door te spreken. Na een wederom hartelijke ontvangst, met thee, koffie, en sjokoladekake, werd ik voorgesteld aan de nieuwe collega’s. Allemaal vriendelijke mensen met een technische inslag en een paar met jonge kinderen, wat natuurlijk meteen een band schept, welke taal je ook spreekt. Na een korte introductie over wat lopende en toekomstige projecten werd in een ontspannen sfeer meteen maar het arbeidscontract getekend. Een prachtig begin van wat een drukke maar goede week zou worden.
Tevens was dit bezoek een mooie gelegenheid om “det røde huset” eens van dichtbij te bekijken. Door mijn broer al omgedoopt tot “il casa rosa”, wat meteen al aangeeft dat die nooit naar Norge zal verhuizen. We hadden van een aantal mensen al begrepen dat het in een mooie wijk lag, en dat het er goed uitzag. Nou, ze hebben niks overdreven, we hadden natuurlijk een aantal woonwensen en het huis voldeed werkelijk aan alles. Veel ruimte, in een rustige kindvriendelijke omgeving, náást de barnehage, niet te ver van het dorp en de winkels. Een eigen, ruim, appartement voor oma Ans. En het is gewoon af, ook niet geheel onbelangrijk na dik 10 jaar klussen.
De huidige bewoners, Catrine en Torleif met de twee teckels Columbus en Cornelia, ontvingen ons hartelijk en zorgden ervoor dat we ons gelijk thuis voelden. Na een uitgebreide bezichtiging meteen maar door dus naar de bank. We verwachten dat ze onze hele financiële huishouding tegen het licht zouden houden, alvorens ze ons vriendelijk maar dringend de deur zouden wijzen. Niets was echter minder waar en na 3 kwartier was alles geregeld. Zo moeizaam het soms kan gaan, zo simpel ging het nu. De andere dag zijn we nog teruggegaan naar Torleif en Catrine, om te praten over de spulletjes, die eventueel nog overgenomen konden worden. Al snel praten we uitgebreid over van alles en nog wat, behalve over het huis en de spulletjes. Laat in de middag spraken we af dat ik 1 juni alvast in het appartement zou gaan wonen, zodat ik vanuit daar naar mijn nieuwe werk kan gaan. Torleif en Catrine zouden daar dan alvast wat meubeltjes naartoe brengen, zodat ik niet op een aardappelkistje hoef te zitten. Ik heb in ieder geval een magnetron en een koelkast, dus ik moet het daar voorlopig toch even uit kunnen houden.
De volgende dag hebben we onze “nieuwe buren” bezocht, de Boklia Barnehage. Wederom een geweldige ontvangst met overal buitelende en joelende kinderen. Enig navragen leerde ons dat er meer “anderstalige” kinderen zijn, die ook zonder problemen geïntegreerd zijn en dat er vast wel plaats is voor onze dreutels.
Hierna gelijk maar even de papieren voor de “oppholdstillatelse” (verblijfsvergunning) opgehaald en onze nieuwe woonplaats verkend. We zijn echt een beetje beduusd over wat er allemaal gebeurd is de afgelopen dagen. De week is voorbij gevlogen, maar het gaat er nu echt van komen. En ondanks dat het weer zo aan het einde van de week niet meer zo mooi is en we alweer terug naar Nederland moeten, blijven we onverstoorbaar glimlachen.
Tevens was dit bezoek een mooie gelegenheid om “det røde huset” eens van dichtbij te bekijken. Door mijn broer al omgedoopt tot “il casa rosa”, wat meteen al aangeeft dat die nooit naar Norge zal verhuizen. We hadden van een aantal mensen al begrepen dat het in een mooie wijk lag, en dat het er goed uitzag. Nou, ze hebben niks overdreven, we hadden natuurlijk een aantal woonwensen en het huis voldeed werkelijk aan alles. Veel ruimte, in een rustige kindvriendelijke omgeving, náást de barnehage, niet te ver van het dorp en de winkels. Een eigen, ruim, appartement voor oma Ans. En het is gewoon af, ook niet geheel onbelangrijk na dik 10 jaar klussen.
De huidige bewoners, Catrine en Torleif met de twee teckels Columbus en Cornelia, ontvingen ons hartelijk en zorgden ervoor dat we ons gelijk thuis voelden. Na een uitgebreide bezichtiging meteen maar door dus naar de bank. We verwachten dat ze onze hele financiële huishouding tegen het licht zouden houden, alvorens ze ons vriendelijk maar dringend de deur zouden wijzen. Niets was echter minder waar en na 3 kwartier was alles geregeld. Zo moeizaam het soms kan gaan, zo simpel ging het nu. De andere dag zijn we nog teruggegaan naar Torleif en Catrine, om te praten over de spulletjes, die eventueel nog overgenomen konden worden. Al snel praten we uitgebreid over van alles en nog wat, behalve over het huis en de spulletjes. Laat in de middag spraken we af dat ik 1 juni alvast in het appartement zou gaan wonen, zodat ik vanuit daar naar mijn nieuwe werk kan gaan. Torleif en Catrine zouden daar dan alvast wat meubeltjes naartoe brengen, zodat ik niet op een aardappelkistje hoef te zitten. Ik heb in ieder geval een magnetron en een koelkast, dus ik moet het daar voorlopig toch even uit kunnen houden.
De volgende dag hebben we onze “nieuwe buren” bezocht, de Boklia Barnehage. Wederom een geweldige ontvangst met overal buitelende en joelende kinderen. Enig navragen leerde ons dat er meer “anderstalige” kinderen zijn, die ook zonder problemen geïntegreerd zijn en dat er vast wel plaats is voor onze dreutels.
Hierna gelijk maar even de papieren voor de “oppholdstillatelse” (verblijfsvergunning) opgehaald en onze nieuwe woonplaats verkend. We zijn echt een beetje beduusd over wat er allemaal gebeurd is de afgelopen dagen. De week is voorbij gevlogen, maar het gaat er nu echt van komen. En ondanks dat het weer zo aan het einde van de week niet meer zo mooi is en we alweer terug naar Nederland moeten, blijven we onverstoorbaar glimlachen.
Terug thuis
Ja de trip, die Hans en Nicole naar Noorwegen hebben gemaakt afgelopen week, is weer voorbij. Zo rond de klok van zessen waren Hans en Nicole gisteravond weer thuis. De terugreis was goed verlopen en ze waren dolblij om hun meisjes, onze kleinste "teamleden" weer te zien. En er is groot nieuws, maar dat gaat Nicole ons vandaag of morgen vast wel vertellen. Er is de afgelopen week weer heel veel gebeurd dus...................... blijf ons volgen.
Oma Ans
Oma Ans
Abonneren op:
Posts (Atom)