Weer nieuws uit het hoge zonnige Noorden!

Het is zaterdagmorgen….nog lekker vroeg en de dag begint voor mij altijd met een ontbijtje, dat ik oppeuzel achter de computer. Even kijken wat het nieuws is, eens zien of er mooie nieuwe kaarten zijn gemaakt en of onze Nedernoren nog wat leuks hebben te melden. Dat bracht me op het idee om nog wat op onze site te plaatsen voordat a.s. donderdag opa Leo en oma Adje op bezoek komen.

Toen Eric en zijn twee jongste zonen weer terug waren in Nederland, was Hans de rest van de week vrij. En deze dagen heeft hij gebruikt om wat te knutselen aan zijn tractors en een start te maken met het schilderen van de kozijnen. Alles is nog niet helemaal klaar, maar het is nog geen winter. Dus hij heeft nog tijd. Vorig weekend heeft hij de garagedeur geschilderd en dat ziet er echt schitterend uit. Op de kozijnen van mijn appartement zit nauwelijks nog verf. Daar moet dus nog iets mee gebeuren. En ook de witte muur is toe aan een opknapbeurtje.

Intussen is Hans ook weer een jaartje ouder, maar zoals gebruikelijk wordt dit in Noorwegen niet gevierd. Nicole heeft, zoals ieder jaar, wel weer een behoorlijk aantal muffins gebakken om de collega’s op het werk te trakteren. De kinderen mogen altijd kiezen wat ze willen eten op hun verjaardag en dus mocht Hans dat ook. Hij koos voor frites en ik werd uitgenodigd om een hapje mee te komen eten. Daarna was het feest voorbij en kwamen de Noorse vriendinnen van Nicole gewoon voor de gezellige knutselavond.

Toen ik een beetje aan het “inventariseren” was waar ik allemaal over kon schrijven, leek het een beetje of deze maand in het teken van Annika staat. Ze is nu førskolebarn (hoop dat ik het goed heb geschreven). Op Bøklia Barnehage zijn er 7 kinderen die naar de basisschool gaan in augustus. Ze worden hier een beetje op voorbereid. Doen samen veel dingen en zijn o.a. naar het ouderencentrum geweest samen met de kinderen van de andere barnehagens en hebben daar gezongen.

Maar het allerleukste was natuurlijk de overnachting op de barnehage. Dat is ieder jaar traditie voor de oudste kinderen. En ze heeft ervan genoten. Donderdag 11 mei bracht Nicole haar samen met beddegoed, tandenborstel en alles wat ze verder nodig dacht te hebben, naar de barnehage.

De kinderen maakten pizzadeeg en toen ze net klaar waren met de voorbereiding vonden ze opeens een brief van Mr. X. In die brief stond dat ze een "schat" moesten gaan zoeken in het bos. Dat was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd.

Gelukkig hadden ze de schat snel gevonden, maar er stond met grote letters op de doos "VORSIKTIG" en Annika trok dus handschoenen aan, want je weet maar nooit.

Toen ze de doos eindelijk open hadden, troffen ze dit aan. Potloden en potjes om bellen te blazen.

Dus hup allemaal vlug de pyjama/nachthemd aan en naar buiten om te proberen wie er de grootste bel kon blazen.

En toen werd het toch echt tijd om naar bed te gaan. Maar eer iedereen sliep, was het 12 uur geweest. Annika sliep in een bed samen met haar vriendin.

Nog een ontbijtje en toen werd het tijd om naar huis te gaan. Alle kinderen kregen een diploma en je kunt begrijpen dat ze daar heel trots op waren.

(De foto's, die ik hier heb gebruikt, staan op de site van Bøklia Barnehagen)

In de vorige aflevering schreef ik dat Nicole naar een "treffkveld" in Arendal zou gaan. Ze voelde zich niet zo lekker en is dus thuis gebleven. Later hoorden we van de andere dames, die wel geweest waren, dat ze om 2 uur

's nachts naar huis waren gereden. Een latertje dus.

Jorun vertelde dat ze om 4 uur alles afgesloten had.

Nu ik het toch even over Jorun heb, kan ik ook mooi vertellen dat ik na de zomervakantie een cursus "borduren op kaarten" ga geven. Er zijn al dames die enthousiast zijn. Ben heel erg benieuwd hoe dit uit gaat pakken. Als je dit wilt weten, dan moet je t.z.t. even op mijn eigen blog gaan kijken.

De plantenbakken zijn intussen ook gevuld. Er staan mooie geraniums, margrietjes en nog wat andere planten. Heb ook een soort van "hanging basket" gekocht. Jullie willen niet weten wat de bloemen hier kosten. Kan alleen verklappen dat het ontzettend duur is. Ga er dus maar over nadenken om in het najaar vaste planten in de bakken te zetten.

Afgelopen dinsdag was het de 17e mei. Niets bijzonders zullen jullie zeggen, maar hier is het de Nationale Feestdag. De Noren vieren het feest echt heel uitbundig. Iedereen is vrij, ziet er pico bello uit en  overal in het land zijn kinderoptochten. Ook dus hier in Tvedestrand. Samen met Malin ben ik meegegaan met haar klas en Nicole is met Annika en Caitlin met de barnehage meegelopen. Het eindpunt van de optocht was in het Tjennapark. Daar waren toespraken en er werd gezongen. Nog tijd voor wat lekkers en een ijsje (traditie op deze dag) en toen weer naar huis. Ik weet dat Nicole foto's heeft gemaakt, dus die gaat ze misschien nog wel plaatsen.

Afgelopen donderdag is mijn nieuwe (slaap) bank bezorgd. Zit hartstikke lekker en  als in augustus mijn zus, zwager en broertje komen, kunnen ze dus allemaal fijn bij me logeren.

Wat gebeurt er de komende week:

* in de nacht van woensdag op donderdag komen opa en oma

* Annika gaat twee dagen naar de basisschool om een beetje te wennen

* aanstaande vrijdag gaat Annika zingen in het stadje

* komend weekend is er feest in Tvedestrand (175 jarig bestaan)

* verder ook hier de gewone dagelijkse dingen

Zo....jullie zijn weer een beetje op de hoogte en ik zou zeggen, veel plezier met het lezen en tot een volgende keer.

Voorjaar in Noorwegen

Weer een maandje verder en dus even tijd om weer iets van ons te laten horen. Soms heb ik het gevoel dat de tijd zo snel gaat. Jullie ook?

Schreef ik de vorige keer nog dat de sneeuw aan het smelten was, nu kan ik vertellen dat het voorjaar ook hier zijn intrede heeft gedaan. Soms zie je nog een restantje sneeuw liggen (toevallig zag ik het zaterdag), maar met het warme zonnetje zal dat ook zo verdwenen zijn.

De schommel en de glijbaan kunnen weer gebruikt worden en ook de trampoline wordt weer volop benut.

In de tuin bij Hans en Nicole zijn intussen de krokussen (die opa Leo vorig jaar samen met de meisjes had geplant) uitgebloeid, de blauwe druifjes bij onze overbuurtjes zijn ook verdwenen en nu staan de tulpen (tulipaner in het Noors) in bloei. Ook de sering gaat al kleuren en de bloesem in de pruimen- en kersenboom is schitterend om te zien. Het appelboompje bij Hans en Nicole heeft nog geen bloesem, maar dat komt vast ook gauw.

Kortom……het is voorjaar hier!

Net als in Nederland geldt er hier ook een waarschuwing voor bosbrand. Vannacht heeft het een beetje geregend, maar ik zag wel dat er nog gewaarschuwd wordt voor brand. Dus voorzichtig met het grillen van worstjes in de natuur.

In de week voor Pasen hadden de meisjes vakantie en Hans was thuis vanaf woensdagmiddag. Witte Donderdag en Goede Vrijdag zijn hier echt feestdagen en de winkels zijn gesloten. Op Stille Zaterdag zijn ze nog eventjes open. Dus was je iets vergeten dan kon je nog snel even boodschapjes doen. Jullie begrijpen vast wel dat het hartstikke druk was.

Nog eventjes en dan kan ik de plantenbakken, die Hans heeft gemaakt, gaan vullen. De meeste mensen wachten hier tot de 16e mei. Waarom?

Niet vanwege de IJsheiligen hoor, maar omdat de 17e mei de Nationale Feestdag hier is. Alles moet er dan tip top uitzien.

Vandaar dat vanavond ook de hele buurt begonnen is met een dugnad. Natuurlijk wist ik niet wat dat was, maar in het woordenboek staat:

Dugnad er et felles utført og vanligvis ulønnet og frivillig arbeid av betydning for fellesskapet eller en enkeltperson.

Vrij vertaald:

Dugnad zijn gezamenlijke en onbetaalde werkzaamheden voor de gemeenschap of een persoon.

En hier op Bergsmyr is iedereen druk in de weer geweest om alle rommel, die langs de weg ligt in een plastic zak te doen, zodat alles er rond de 17e mei schoon uitziet.

Afgelopen zaterdag, Koninginnedag, is Erik samen met Ot en Freek naar Noorwegen gereisd voor een lekker lang weekend. De meisjes hadden de nachten al geteld en ze waren dus opgetogen dat ze er eindelijk waren. Natuurlijk waren ze ook heel verrast met de mooie cadeautjes en de lekkernijen.

Moet wel zeggen dat ze het weer mee hebben. Vannacht om 4 uur even een klein buitje en verder is de zon van de partij.

Gisteren, zondag, hebben Hans, Erik, Malin, Annika, Ot, Freek, Kenneth en Rachel (de overbuurman met zijn dochter, die voor een boot had gezorgd) een geweldige boottocht gemaakt. Er was wel wat wind, maar ze hebben allemaal genoten.

Verder is er niet zoveel nieuws. Eind deze maand komen oma Adje en opa Leo naar Noorwegen en in augustus komen mijn zus, haar man en mijn jongste broer. Ze komen hier om mij te feliciteren met mijn 70e verjaardag. Ook de man van mijn zus is 70 jaar geworden in maart jl. Dus tijd voor een klein feestje. Jammer dat mijn oudste broer er niet bij is. Maar misschien komt hij volgend jaar.

De tuin bij Hans en Nicole had ook een opknapbeurtje nodig. Met Pasen zijn we begonnen om flink wat hout te snoeien. De bossen liggen opgestapeld en kunnen op een dinsdag afgeleverd worden bij de vuilstort. Wel moet er binnenkort nog zand in de tuin bij. In de bakken aan de zijkant van de trap moeten ook weer nieuwe planten gezet worden. Er staan ook een paar blauwe bloempotten en die mogen de meisjes op gaan vullen met planten, waar zij voor moeten zorgen.

En tenslotte……………….de verjaardagspartijtjes waar de meisjes met enige regelmaat voor worden uitgenodigd. Malin spant de kroon. Zij heeft de meeste feestjes. Dat vinden Annika en Caitlin soms niet zo leuk, maar als ook zij op de basisschool zitten, hebben zij ook hun feestjes. Dan kan mama (of papa) regelmatig de meiden wegbrengen en halen.

Het hobbyclubje van Nicole wordt groter en groter. Wel gezellig. Een paar weken terug is ze met drie dames naar een grote hobbyzaak in Kristiansand geweest. Het was hartstikke gezellig en haar portemonnee is weer wat lichter geworden.

Aankomende zaterdag heeft ze een “treffkveld” in Arendal. Ze is van plan daar ook heen te gaan. Begint al om 5 uur en eindigt…………………..zal ergens in de vroege uurtjes zijn. Wel leuk natuurlijk.

De eigenaresse van de hobbyzaak in Arendal heeft mij gevraagd om in het najaar een “kurs” (cursus) te geven. Ze wil het borduren op kaarten gaan promoten en ik ben dus wel een beetje ervaren hierin. Binnenkort komt ze een keertje langs om eens te zien wat het allemaal inhoudt en wat je ervoor nodig hebt.

Zo dat was het weer. Veel leesplezier enne…………………graag een reactie. Vinden we leuk hoor.

Komen jullie weer even lezen.............

Toen ik gisteravond op bed lag, bedacht ik opeens dat het alweer 4 weken geleden is dat er wat te lezen viel op ons blog. De tijd gaat soms ook zo snel. Nog even en dan is het 1e kwartaal van 2011 alweer voorbij.

Omdat het in de eerste week van maart vakantie was, hebben ook Annika en Malin natuurlijk een nachtje bij oma gelogeerd. Annika was heel enthousiast en wilde al heel erg vroeg naar bed. Malin wilde nog graag even met oma een spelletje doen en dan gelijk met mij naar bed. Geen probleem…………is dus ook zo gebeurd.

In de vakantie is Annika ziek geworden, maar met de nodige medicijnen gaat het nu weer goed. Ze is weer een vrolijk meisje en geniet volop. En dat ze dat ook samen met Malin doet, kun je wel zien op de volgende twee foto’s. Heerlijk sneeuwballen gooien in de plassen. En dat je je “winterpak” dan nat wordt………………..dat maakt niet uit. Mama zorgt wel weer dat die opdroogt.

Eerst was er natuurlijk nog de sneeuw, maar die ging langzaam maar zeker verdwijnen. Hoewel…………….het dooide wel, maar toch was het soms nog erg moeilijk lopen. Nicole en ik maakten nog dankbaar gebruik van onze “brodden” en de meisjes, die gingen gewoon over sneeuw en ijs of er niets aan de hand was. De afgelopen maand is de snøfrees de garage niet meer uitgeweest. Nou ja, als Hans wil knutselen in de garage, dan moet het apparaat wel even naar buiten. Anders heeft hij te weinig ruimte.

Afgelopen week werd ik het “ijs” op de oprit toch wel een beetje beu. Ben dus met een stevige schop aan de slag gegaan en na vijf dagen is de oprit nu ijsvrij. De meisjes blij, want nu kan er ook weer gefietst worden. Dus toen Hans afgelopen donderdag thuiskwam uit zijn werk, was het eerste wat tevoorschijn moest komen, de fietsen. Omdat het deze week lekker weer is, zag je opeens heel veel kinderen buiten. Met een fiets, of een step, krijten op de oprit of touwtje springen. Volop vertier dus. 

Gisteren hebben de meisjes ook ontdekt dat je lekker op de rotsen kunt klimmen. Toevallig stonden Hans, Nicole en ik er naar te kijken en we hielden ons hart vast. Maar het ging allemaal goed en ze kwamen weer veilig op straat. En dat ook Caitlin het fietsen al onder de knie begint te krijgen en alles zelf wil doen, kun je wel zien op deze foto. De fiets moet natuurlijk naar boven en dat kan ik zelf. Je mag en hoeft niet te helpen.

Het leven gaat hier verder zijn gewone gangetje. Annika is samen met Nicole naar de basisschool geweest en heeft verteld dat ze in augustus komt. Ze is trouwens een echte kanjer, want het lezen gaat al heel goed. Maar ja, je hebt natuurlijk een grote zus en die helpt je. We zijn heel benieuwd of Caitlin straks ook zo snel is.

Malin doet het prima op school. Ze maakt haar huiswerk gelijk als ze uit school komt. Leest ook veel en is samen met Nicole een trouwe bezoeker van de bibliotheek. Lezen zit in de familie.

Wat nog wel leuk is om te vertellen, is dat de meisjes op de barnehage ook carnaval hebben gevierd. Caitlin was een prinses en Annika een heks. Op de basisschool hebben ze ook iets gedaan aan carnaval. Malin kon mooi de hoed van de heks gebruiken. Maar carnaval is niet zoiets als in Nederland. Geen optocht en zo.

De clubjes van Nicole en mij gaan gewoon door. En de meisjes worden ook volop aangestoken door ons. Ze knippen en plakken dat het een lieve lust is. En wat wij niet meer kunnen of willen gebruiken, verdwijnt in hun hobbykast. Nicole wordt er soms wel eens helemaal “gek” van, want alles moet bewaard blijven. Zien jullie het voor je? En natuurlijk “vermaakt” Hans zich ook. Maakt nog steeds (als het niet te koud is in de garage) houten tractors en aanhangwagentjes. En hij gaat zo af en toe ook nog op stap met de buurmannen.

Jullie zijn weer een beetje op de hoogte van ons wel en wee. Nog een maandje en dan komt oom Eric samen met Freek en Ot een lang weekend naar Noorwegen. De meisjes kijken er nu al naar uit. Ben heel benieuwd of er dan nog sneeuw ligt of dat er misschien verse sneeuw is gevallen.

Laten jullie weer een berichtje achter als je dit verhaal hebt gelezen? Vinden we altijd leuk hoor.

De tijd vliegt.................

Nog één dagje en ook de maand februari is alweer verleden tijd. Maar helemaal verdrietig zijn we er niet om hoor. Deze maand is er zoveel sneeuw gevallen en vooral de laatste week was het soms bar en boos. Hans ging ’s avonds met de snøfrees aan de slag, maar ’s morgens vroeg moesten we alweer een pad maken, zodat Nicole goed weg kwam met de auto om Malin naar school te brengen. Lastig was het daarna om de oprit weer achteruit omhoog te komen, maar…………..ze is een kei en geeft niet op. Onze overburen hebben een bord met de tekst “ikke legge snø her” op een lange paal in de tuin staan, maar langs diverse kanten wordt er daar toch sneeuw weggelegd. Het bord is bijna niet meer te zien.

Misschien weten jullie het nog niet, maar Hans heeft zijn “vertrouwde” rode auto ingeruild voor een nieuwe mooie zilvergrijze. Nou ja, één dag was die mooi zilvergrijs, maar nu heeft die alweer flink te lijden gehad van de vorst en de sneeuw natuurlijk. ’s Morgens gaat hij al vroeg op stap, want op zijn werk is het behoorlijk druk. Maar de maandag- en woensdagavond houdt hij vrij. Is dan ook op tijd weer thuis. Op maandag legt hij de kids op bed, want Nicole heeft haar hobbyclubje. En op woensdag, ja dan gaan de mannen op stap. De ene keer naar Kristiansand en dan weer eens naar Arendal. En altijd komen ze weer met allerlei handig gereedschap thuis.

Gisteren heeft Hans het terras weer sneeuwvrij gemaakt. Er lag een flinke lading, ik denk wel 75 cm. Het was nog niet zo zwaar, maar vrijdag begon het een beetje te regenen en dan wordt het uitkijken natuurlijk. Want stel je voor dat je straks in de zomer geen terras meer hebt. Je wilt dan toch weer lekker buiten kunnen zitten. Het was een hele klus. Eerst alle sneeuw naar beneden en dan beneden de hele boel weer wegwerken. Maar de klus is geklaard.

Van uitrusten kwam ’s avonds voor hem niet zoveel terecht. Nicole ging met haar club om 5 uur naar Arendal voor aan “natttreff”, die georganiseerd was door Jorun’s Hobby (onze scrapwinkel). Wat ik er vandaag van heb gehoord, was het hartstikke gezellig. Ze hebben veel gelachen en Nicole kon zelfs heel goed de mopjes volgen, die natuurlijk in het Noors werden verteld. Knap hoor, ik doe het haar niet na. Maar omdat de meisjes natuurlijk de hele dag Noors praten, doen Hans en Nicole ook mee. Dus dan raak je snel vertrouwd met de taal. Het werd trouwens een latertje. In de kleine uurtjes kwam ze pas naar huis.

Woensdag werden de meisjes om twaalf uur bij de tandarts verwacht in Arendal. Anika en Caitlin voor de jaarlijkse controle, maar bij Malin wil er een kies doorkomen en de melkkies is er nog niet uit. Zit wel los. Het sneeuwde die dag verschrikkelijk hard. Met de auto haalden we Malin uit school en zijn toen maar met de bus naar Arendal gereden. Toen we uit de bus stapten, zei Annika dat ze moest plassen. Nicole liep dus snel door met Malin en Annika en ik kwam rustig achterop met Caitlin. Maar toen ik dacht bij de tandarts te zijn, bleek dat ik een deur verder moest. Ik lette natuurlijk goed op Caitlin, maar even niet zo goed op mezelf. En ja hoor, daar gleed ik van het trapje af en lag languit in de sneeuw. Blij dat er geen fotograaf in de buurt was. De tandarts heeft de kies van Malin eruit gehaald, zodat de nieuwe kies de ruimte heeft om door te komen. Ze heeft zich heel flink gehouden en verdient een geweldige pluim daarvoor.

De meisjes genieten van het leven hier in Noorwegen. De jongste twee gaan graag naar de barnehage en afgelopen donderdag vierden ze daar carnaval. Caitlin ging als prinses en Annika als een boze heks. We zijn benieuwd of er iemand foto’s heeft gemaakt. Malin komt regelmatig met een vriendinnetje thuis of gaat naar een vriendinnetje toe. Afgelopen donderdag was er in het gymlokaal een “toneeluitvoering” van de leerlingen van de vierde klas. Het was heel erg leuk vertelde ze. Er stond een foto in de krant met een verhaaltje erbij. Dat heeft ze vandaag zitten lezen. Dat lezen gaat trouwens geweldig. Ze gaat regelmatig naar de bieb om een leesboek te halen en ze leest ook aan haar zusjes voor.

En ik………………….ik vermaak me ook prima. Loop af en toe even bij Liv binnen voor een bakkie leut. Heb leuke contacten met de dames van mijn hobbyclubje. Liv breit heel veel en ze wilde me iets laten zien afgelopen maandag. Dus vroeg ze of ik even kwam. Caitlin was bij mij en ze ging mee en amuseerde zich kostelijk met de buurman en met de poppen, die Liv heeft. Liv had voor haar oudste kleindochter een Noorse trui gebreid. Natuurlijk met een rondbreinaald en ze was gestopt bij de hals. De mouwen waren ook klaar en nu moest er dus in de trui geknipt worden. Ik was heel benieuwd hoe dat zou gaan, maar het is werkelijk waar een fluitje van een cent. Dus als ik de komende winter weer ga breien, dan ga ik dat ook eens proberen. Wel eerst even oefenen op een lapje, maar ik weet zeker dat het me gaat lukken.

Toen ik vanavond aan het eten was, kwam er een telefoontje van Caitlin dat ze een keertje bij oma Ans wilde logeren. Geen probleem…..het bed dus tevoorschijn gehaald. Het was de allereerste keer dat ze hier kwam slapen. Het ging niet direct van een leien dakje, maar om half 10 is ze toch in slaap gevallen. Morgen hoeven we niet vroeg op, want de meisjes hebben wintervakantie. Lekker uitslapen dus en de dag niet beginnen met sneeuwruimen.

We merken dat ons blog niet meer zo veel gelezen wordt. Of misschien lezen jullie het wel, maar geven geen reactie meer. We willen nog even doorgaan, maar denken er over om juli 2011 te stoppen met ons blog. Mocht er iets heel speciaals zijn, dan vertellen we dat natuurlijk.

De hoogste tijd voor een update van ons wel en weer in Noorwegen.

Nadat de jongelui weer thuis waren gekomen van hun tripje naar Nederland ben ik ’s maandags met het vliegtuig naar Nederland vertrokken. De belangrijkste reden dat ik ging was het aanvragen van een nieuw paspoort. En dat is me binnen een week gelukt. Kostte wel wat meer, maar dan heb je ook wat. Eind 2010 was mijn broer 40 jaar getrouwd. Ze hadden geen plannen voor een groot feest, maar een etentje gaat er natuurlijk altijd in. Heb natuurlijk ook weer heel wat hobbyspulletjes ingeslagen.

Maar voordat ik verder ga met vertellen, wil ik jullie eerst laten weten dat Hans per 1 oktober aan een nieuwe baan is begonnen in Arendal. Het bedrijf waar hij voor werkt, was hem niet onbekend. Vanaf medio februari 2010 was hij hier al begonnen omdat er weinig of geen werk was bij zijn oude firma. Hij werd dus “uitgeleend” en dat beviel hem zo goed, dat hij is gebleven toen hem een baan werd aangeboden en zijn oude baas hem op dat moment niets kon bieden. Uit de verhalen, die ik zo hoor, bevalt het hem prima. Hij kan ook uitgezonden worden en dat is al gebeurd. Onverwachts een weekend naar Nederland voor een klus in Rotterdam. En dan ga je natuurlijk lekker slapen bij je ouders. Groot gelijk hoor!

Toen ik weer terug ging naar Noorwegen waren ze blij me te zien. De hele familie, met uitzondering van Malin, zat in de lappenmand. Was dus gelijk aanpakken en verzorgen. Geen probleem, het is me gelukt en gelukkig ben ik niet het slachtoffer geworden.

De clubjes van Nicole en mij gaan hartstikke goed. Iedere maandagavond komen er gezellig wat dames bij Nicole. Ze maken de mooiste dingen, leren veel van elkaar en natuurlijk wordt er volop gekwetterd. Hans is dan druk om zijn “meiden” naar bed te loodsen, zodat hij daarna nog een rustig avondje heeft. Op woensdagavond heeft hij zijn “avondje”. Vaak gaat hij dan met de buurmannen op stap. Bij mij komen dan een vijftal Noorse dames, die het kaarten maken onder de knie willen krijgen. En dat gaat steeds beter. Ze zijn zelfs zo enthousiast, dat we in november een weekendje naar de Kreadoe in Utrecht zijn geweest. Was voor mij wel vermoeiend. Moest het Nederlands vertalen naar het Noors en andersom. Maar het is me gelukt en we hebben veel gekocht en veel plezier gehad.

Met de meisjes gaat het ook prima. Toen de eerste sneeuw was gevallen, zijn Hans en Malin erop uitgetrokken om de skies weer uit te proberen. Ze hoeven niet zo ver te rijden. Eten en drinken gaan mee en het is genieten voor die twee. Annika is trouwens ook een keertje meegeweest, maar Caitlin wacht nog een jaartje.

Eind november hebben we de 4e verjaardag van Caitlin gevierd. Natuurlijk heeft Nicole hier foto’s van gemaakt. Misschien krijgen jullie die nog wel een keertje te zien. Voor de 1e keer had ze ook vriendinnetjes van de barnehage uitgenodigd. Ze vond het helemaal geweldig. Er was volop te snoepen en te drinken, want dat is hier de gewoonte. Annika en Malin hebben regelmatig feestjes. Ze worden erheen gebracht door mama of papa. Malin had laatst een feest in Jumbo Lekeland. Een groot speelparadijs. Drie meisjes van haar klas gaven daar hun verjaardagsfeest. En dat ze heeft genoten, merkte we aan de verhalen.

We waren ook weer uitgenodigd om deel te nemen aan een kerstmarkt in Sandoya. Was ik vorig jaar ook geweest, maar dit jaar waren Hans en Nicole ook van de partij. Nicole met haar scrapkaarten en Hans met zijn eigengemaakte houten tractoren met aanhanger. Degene, die het beste zaken heeft gedaan, was Hans. De tractoren gingen als zoete broodjes van de hand. We hadden nog niet eens alles uitgepakt, of er was al een tractor verkocht. De meisjes zijn die dag bij Liv en Gunnar geweest. En daar hebben ze van genoten. Natuurlijk heeft papa ze nog even opgehaald, zodat ze even een kijkje konden nemen. En Annika won zelfs nog een prijsje toen ze een amandel vond in haar rijstepap.

In december was er natuurlijk het feest van Santa Lucia op de barnehage. Zoals de andere jaren mocht ik ook weer mee. Malin werd daarom samen met ons buurmeisje naar school gebracht en wij gingen al glibberend en glijdend op weg. Dat het glibberen en glijden was, kwam doordat het de nacht ervoor flink had geregend op de sneeuw en toen kwam de vorst er nog eens overheen. Gelukkig hebben we “brodders” (soort spijkerbandjes) onder onze schoenen, maar het was echt een gevaarlijke tocht. Terug konden we met iemand meerijden, die ons weer veilig thuisbracht.

De 1e adventszondag viel op 28 november. Voor mij een bijzondere dag, maar ook voor de Noren. Want de huizen werden weer versierd met lichtjes enz. Ja, kerst is hier echt een heel bijzonder en schitterend feest. In de winkels vind je allerlei artikelen speciaal voor de kerst. En je krijgt ook ontzettend veel reclame in je brievenbus. De meisjes maakten intussen een verlanglijst voor de kerstman. Sinterklaas komt niet in Noorwegen. Die vind het hier te koud. En dit jaar was het heel bijzonder, want opa en oma kwamen speciaal voor de kerst naar ons toe. Het was hier een witte kerst en omdat de meisjes vakantie hadden, hebben ze natuurlijk genoten van de aanwezigheid van opa en oma. Ze gingen mee wandelen, deden spelletjes en natuurlijk moest oma ook voorlezen. Daags na kerst vertrokken ze weer naar Nederland.

Bijna was het jaar weer ten einde. Oud en nieuw is hier niet zo’n groot feest. Wel is er natuurlijk vuurwerk. Vorig jaar werd er heel veel afgestoken op het plein voor het gemeentehuis, maar dit jaar was er in onze straat ook heel veel mooi siervuurwerk te zien. Nicole had de meisjes beloofd dat ze om iets voor twaalf uur uit bed mochten komen om dat moois te bekijken. Ze vonden het helemaal geweldig en gingen van de ene hoek naar de andere hoek in de kamer. Nieuwjaarsdag is voor de Noorse bevolking een dag om de vlag uit te hangen, want de overheid heeft de 1e januari benoemd tot officiële vlagdag. Leuk om te weten misschien.

Vrijdag, 23 januari, waren Hans en Nicole uitgenodigd voor een etentje bij een Canadese vriendin en haar man. Net voordat ze weg wilden gaan (ze werden rond de klok van 18.00 uur verwacht) bleek dat Annika koorts had. Ze zijn toch op weg gegaan, omdat ze wel wisten dat ik zou bellen als het erger zou worden. Maar met een beetje extra aandacht, wat vertellen over vroeger en een filmpje kijken, gingen ze allemaal om half 9 naar bed. Annika was dan ook de 1e die ziek werd, want de dagen erna volgden Malin en Caitlin. Hoesten, koorts, geen eetlust en gewoon lekker liggen in de bank was het beste. We hoorden dat er heel veel kinderen ziek waren. Ook hadden ze een beetje last van hoofdpijn. Maar dat hoorde bij het ziektebeeld. Caitlin ging ook klagen over oorpijn. Gelukkig was dat snel verholpen, toen ze van de huisarts antibiotica kreeg.

Gelukkig waren ze allemaal beter toen Annika op 30 januari haar 6e verjaardag vierde. ’s Morgens ging ik op de koffie. Ze werd verwend met een mooie rugzak, een mooi etui, een brandweerstation en mooie kaarten uit Nederland. Van opa en oma was er ook een dikke envelop met een cadeau en mooie kaart erin. Vanaf augustus is ze op de barnehage “forskolebarn” en wordt ze dus voorbereid dat ze in augustus 2011 naar de 1e klas gaat. Malin zit nu in de 2e klas. Het gaat prima. Juffrouw Elisabeth is tevreden over haar. En geloof het of niet………..in augustus 2012 gaat ook Caitlin naar school. Want november 2012 wordt ze ook 6 jaar. Ja, de tijd gaat snel. In gedachten zie ik dat kleine meisje al gaan met een grote rugzak.

Zelf hoop ik dit jaar 70 te worden in augustus. Heb daarom een aantal familieleden uitgenodigd, die dit jaar ook wat te vieren hebben zoals mijn broer Ton (is in januari 65 geworden), zwager Rien wordt in maart 70, mijn schoonzusje Lucy wordt in juli 65, Liv (mijn overbuurvrouwtje) wordt in juli 70, Adje en Leo vieren in augustus hun 45 jarig huwelijksfeest en tot slot hoopt Leo eind oktober ook 70 te worden. Mijn jongste broer Rob gaat eind dit jaar met pensioen. Een mooi moment voor een feest en ik heb iedereen dan ook uitgenodigd om dit te komen vieren in Noorwegen.

Bij dit verhaal zitten geen foto’s maar ik denk dat jullie het ook wel leuk vinden om te lezen wat hier allemaal wel of niet gebeurt. En voor ons is het een soort van dagboek geworden.

Veel leesplezier en tot een volgende keer.

Ans

Jongelui weer thuis............dan ga ik nu een weekje weg

In de nacht van vrijdag 8 op zaterdag 9 oktober zijn de jongelui weer thuisgekomen. ’s Morgens waren ze al op tijd vertrokken vanuit Rijsbergen. En het is toch iedere keer weer spannend of ze wel op tijd bij de boot zullen zijn. Want je kunt zomaar in een file terechtkomen en de boot wacht echt niet. Maar het is goed gegaan. Onderweg hebben ze bij Hamburg wel een stukje stapvoets gereden, maar daarna ging het prima.
Ik was wel wakker gebleven en lag dus ook laat op bed. We hebben allemaal lekker uit geslapen en zo rond de klok van 11 uur ben ik boven koffie gaan drinken. En dan komen natuurlijk de verhalen. De meisjes hadden geslapen in een nieuw bed bij opa en oma, ze zijn naar het bos geweest en hebben veel paddenstoelen gezien, een dagje naar de Beekse Bergen en ook nog naar een speelparadijs in Breda. Kortom de meiden hebben genoten, maar ze waren wel blij dat ze weer thuis waren. De kast met speelgoed ging open en in korte tijd lag er een flinke hoeveelheid op de mat in de kamer.

Hans en Nicole hadden ook een flinke hoeveelheid levensmiddelen meegebracht en voor mij waren er gemberontbijtkoeken en custardpoeder. Als ik dus terug ben van mijn vakantie, zal ik weer eens lekkere vanillevla gaan maken.
Vanmiddag hebben we nog even een wandeling gemaakt. Het zonnetje scheen, was wel een beetje fris, maar dan doe je maar een extra vestje aan. Je kunt hier al goed zien dat de herfst er nu is. Heel veel bladeren zijn al verkleurd. Prachtige dat rood met lichtgeel en oranje. Als we naar het stadje gaan, heb je aan de rechterkant een pad naar boven lopen en we waren altijd al benieuwd waar dat uitkwam. Caitlin bleef bij papa thuis en wij hebben dat pad dus eens even gelopen. Het kwam uit bij het kerkhof, maar je kon er verder langs lopen en dan kwam je weer uit bij de Rema 1000. Even verderop nog een “onbekend” pad, maar dat kwam uit bij een huis. Annika wilde nog even langs het huis van een vriendinnetje gaan en dat hebben we dus gedaan. Aan het einde van het weggetje werden we getrakteerd op een schitterend uitzicht. We zagen in de verte de fjord liggen.
Thuisgekomen heb ik alle spullen bij elkaar gezocht, mijn koffer ingepakt, samen met Nicole mijn boardingpass uitgedraaid en morgen vertrek ik voor een weekje naar Nederland. Ga bij de gemeente Den Haag een nieuw paspoort aanvragen, we hebben een dineetje in Etten-Leur (40 jarig huwelijk van mijn broer en zijn vrouw) en ik ga ook nog een dagje naar Rotterdam naar een maatjesdag. Ik ben lid van een hobbyclub en regelmatig wordt er een dag georganiseerd, waar dan heel veel leden bij elkaar komen. Dinsdag de 19e oktober vlieg ik ’s morgens weer terug.

Herfstvakantie in Noorwegen en dan gaan we naar Nederland!

Mijn kleindochters hebben het er de hele week al over. Nog ………nachtjes slapen en dan gaan we naar Nederland. Hier is nu herfstvakantie, maar voordat het zover was, moest er natuurlijk nog van alles gebeuren. Hans is al een paar weken druk in de garage om houten tractortjes te maken met aanhangwagentjes. Hij wil die straks gaan verkopen op de kerstmarkt in Borøy. Ook ik heb al een flink aantal kerstkaarten gemaakt, die daar, heel misschien, in de smaak vallen bij de Noren en die ze dan zullen kopen.

Maar we hadden deze week nog een ander klusje, want er lag “beneden” nog heel veel hout dat naar “boven” gebracht moest worden. Woensdagmorgen begonnen Nicole en ik dus met goede moed. Kregen hulp van Annika en Caitlin, die met een plastic zak ook iedere keer een stukje hout naar boven brachten. En ook ’s middags kregen we nog wat hulp. Malin en haar vriendinnetje en toen onze overbuurvrouw Liv zag dat we druk bezig waren, had ze ook zin om te helpen. Dus toen we om een uur of 4 stopten, lag er al heel wat hout boven. Nog niet alles, maar de volgende dag hebben we het samen afgemaakt. We moesten toch “thuisblijven” want de schoorsteenveger kwam. Net voordat het die avond ging regenen, lag alles veilig en droog onder “zeil”.

Dus vrijdag was Nicole nog druk met wassen, strijken, inpakken, opruimen…………….jullie kennen dat vast wel als je met de hele familie er een paar dagen tussen uit gaat. Zaterdag heeft Hans de garage opgeruimd, de auto’s nagekeken en in de garage gezet, de meiden nog allemaal in bad, frietjes eten en toen op tijd naar bed. Want zondagmorgen liep de wekker voor hun al om 5 uur af.

Ik hoefde niet wakker te worden, maar natuurlijk wil je ze toch uitzwaaien en ……….en je wordt vanzelf wel wakker als je de kindervoetjes hoort. Toen ze vertrokken regende het al behoorlijk en dat is de hele dag zo gebleven. Om 4 uur ’s middags was er al 86 mm gevallen en nu…..het is maandag half drie regent het nog. Maar de jongelui hebben er weinig last van gehad. Kreeg zelfs een sms-je dat ze de zonnebrillen op hadden in de auto. Om half 10 kwamen ze aan in Rijsbergen waar opa Leo en oma Adje al vol ongeduld stonden te wachten.

Even terug over de regen. Naast ons huis is pas een dubbele woning gebouwd. Daar woont een Pool met zijn vrouw. Waar wij al een beetje “bang” voor waren, is gisteren dus uitgekomen. Er kwam zoveel water van de berg dat hij heel wat geultjes heeft gegraven om het overtollige water maar weg te krijgen. Hij is daar mooi een paar uurtjes zoet mee geweest. Ook de gemeente (ja op zondag) kwam nog even een helpende hand bieden. En vanmorgen zag ik een tractor die op de weg druk bezig was met “schrapen”. Waar dit voor dient…………daar heb ik geen idee van. Maar het zal wel een doel hebben. En het regent nog steeds. Heel apart, toen de jongelui in maart naar Nederland gingen, viel er heel veel sneeuw en nu………………..heel veel regen. Volgens Gunnar is het heel ongebruikelijk dat er zoveel regen is gevallen.

Gisteren werd ik uitgenodigd bij mijn overbuurtjes Liv en Gunnar. Toen het om 3 uur even wat minder regende, ben ik snel gegaan. Had mijn breiwerkje (ja Malin…..jouw trui) meegenomen en voordat we om 4 uur aan tafel gingen, zijn we lekker bezig geweest. Gunnar had het volgende gekookt:

1. Toastje met room, stukjes gesneden ham, bessengelei en als versiering een groen mintblaadje
2. Eland-rollade met aardappelen, diverse groenten, hele aparte rode saus
3. Crème brulee
4. Koffie met een klein glaasje likeur.
En natuurlijk dronken we bij het diner een glaasje wijn.

Natuurlijk wens ik Hans, Nicole en de meiden een fijne vakantie, maar opa en oma zullen er vast ook volop van genieten. Heb wel gehoord dat ze heel veel leuke dingen gaan doen, dus dat hoor ik a.s. zaterdag vast wel. Als ze volgende week weer terug zijn, vertrek ik maandag met het vliegtuig ook voor een weekje vakantie in Nederland.

Groetjes oma Ans