Moederdag, sneeuw, skiën en een logé...

Op maandag wordt Caitlin wakker met pijn in haar oor. Ze huilt de hele tijd, dus ik bel naar de dokter waar we gelukkig snel terecht kunnen. Ze heeft oorontsteking en we krijgen een receptje mee voor medicijnen. Omdat ze zo overstuur was en het drankje natuurlijk niet echt lekker is, valt het niet goed en geeft ze alles op. Daarna wil ze niet meer. Maar het is wel belangrijk dat ze het neemt. Uiteindelijk met veel pijn en moeite drinkt ze het op vermengd in haar sap. Dit werkt maar 1 keer. Ze is niet gek, maar gelukkig is papa Hans er en met enige overtuiging en het vooruitzicht van een beker melk en een koekje neemt ze het drankje s'avonds heel knap. Zo doen we het de rest van de week, met een beker melk en een koekje.
Met m'n hobbyclubje ’s avonds maak ik voor de 1e keer een echt vintagekaartje. Mijn scrapvriendinnetje Linda (in het midden) geeft ons uitleg en omdat zij in de toekomst graag workshops wil gaan geven, is dit voor haar de uitgelezen kans om ons als "guinea pigs" te gebruiken! En ze doet het werkelijk geweldig. Aan het einde aan de avond hebben we allemaal een prachtige vintagekaart gemaakt.

Oma Ans is 's avonds nog even bij de overbuurtjes geweest. Zij waren de zaterdag ervoor 40 jaar getrouwd. Natuurlijk hadden ons mam en ik kaartjes gemaakt en we hebben ze een cadeau in de vorm van een mooi Noors tafelkleed gegeven. Ze waren er erg blij mee.

Op dinsdag gaat Annika alleen naar de barnehage, hoewel het al beter gaat met Caitlin. Caitlin en ik vermaken ons wel. Verder is het een rustig dagje. Er is 's avonds weer een scraptreff in Arendal, maar ik blijf thuis bij ons Caitlinneke, ze wil toch het liefst mama dicht in de buurt.
Op woensdag gaat Malin spelen bij Michelle als ze uit school komt.  Annika vindt het telkens, als Malin bij haar vriendinnetjes van school gaat spelen, erg "utrettferdig!!" (oneerlijk) dat zij niet bij iemand kan gaan spelen. Haar grootste vriendin Tsunami moet elke dag naar de barnehage, omdat haar ouders niet thuis zijn bij haar. Maar we kunnen Tsunami natuurlijk niet telkens gaan halen, als Malin bij een vriendinnetje speelt. Daarom gaat Oma Ans met Annika en Caitlin naar Grisen. Kunnen ze even lekker spelen en kan ik op m'n gemak boodschappen doen. Als ik ze ophaal in Grisen, kom ik voorbij de kinderkledingwinkel en daar hangt een spijkerbroek in Malins maat, nou ja, dat hoop ik dan maar. Malin heeft met een grote regelmaat “gaten” in haar broek, dus deze neem ik mee op de gok. Gelukkig past-ie. Oma heeft het spel “Vier op een rij” gekocht en dat blijkt een groot succes. Alle meiden krijgen een dvd en het wordt er eentje van ……………prinsessen. Ja oma Ans verwent haar kleinkinderen nog steeds hoor!

Op donderdag ben ik aan de slag gegaan in m'n hobbyhoekje. Niet zozeer met het creatief bezig zijn, als wel met het opruimen en reorganiseren van m'n spulletjes. Annika en Caitlin vieren carnaval op de barnehage, Annika als heks (niet op de foto) en Caitlin als prinses (linksonder). Het was erg leuk geweest en ze vielen 's avonds dan ook als een blok in slaap.

Malin brengt van school Brum mee, een mascottebeer. Zij blijft bij ons tot en met zondag en gaat dan ook overal mee naar toe. We maken natuurlijk wat foto's om bij het verhaaltje in haar dagboekje te pakken. Brummetje was erg geliefd bij de meisjes. Er was er altijd wel eentje die op Brum wilde passen!!

Op vrijdag is de zon weer eens van de partij. Het is eigenlijk de hele tijd al sneeuw en sneeuwruimen wat de klok slaat, omdat het maar blijft sneeuwen. Na schooltijd komt Michelle bij Malin spelen en ik word er een beetje moe van. De kinderen zijn zo druk, ze kunnen hun energie niet goed kwijt. Ze kunnen hier buiten namelijk niet meer spelen. Als ze het gras op willen, zakken ze tot hun middel weg. Malin heeft Annika al een keertje uit de sneeuw moeten trekken, nee het is teveel geworden achter buiten. Waar ik dan wel weer een opkikker van kreeg, is een telefoontje uit Nederland, van m'n vriendin Nicole. Het contact was een beetje verloren gegaan, omdat, blijkt nu, hun computer al maanden kapot is. We skypten vorig jaar elke zondagavond en ineens geen contact meer. Ik maakte me een beetje ongerust, maar was natuurlijk heel blij te horen dat alles toch goed ging met haar en haar gezinnetje. Ze was ook blij verrast dat we binnenkort naar Nederland komen en hebben voor de zaterdag alvast plannen gemaakt!!

's Avonds ben ik met Hans nog nieuwe ski's en skischoenen wezen kopen. Zijn oude waren al kapot en omdat hij en Malin toch regelmatig gaan skiën nu, wilde hij niet wachten tot volgende winter.
Op zaterdag heeft Hans zijn nieuwe ski's samen met Malin uitgeprobeerd. Ze zijn wederom naar Næs Verk gegaan. Al heel vroeg waren ze er, om 9 uur, want dan is het nog lekker rustig. Natuurlijk ging Brummetje mee, maar zij bleef thuis toen we 's middags met z'n allen nog even voor een kopje koffie naar Grisen liepen. Oma Ans heeft 's avonds gefeest, omdat Sven Kramer goud had gewonnen op de 5 km schaatsen. Iets waar wij hier "boven" niet warm of koud van worden. Ach, ieder heeft z'n passie toch?
Zondag, Moederdag en Valentijnsdag. Ja het is hier al moederdag en ik krijg een paar leuke hobbycadeautjes van m'n dochters (en van m'n man natuurlijk).  Zaterdagavond belde onze buurman, Rune en vroeg of Hans en Malin zin hadden om vandaag met hem en Elin te gaan skiën. "Tuurlijk, wij gaan mee". Malin had ook haar rumpeakebrett (een soort sleetje voor onder je kont) meegenomen. Er was daar een hele leuke akebakken waar ze vanaf kon roetsjen!

Malin vroeg of haar zussen op Brummetje wilden passen en dat was ook geen probleem. Dus Annika, Caitlin, Brum en ik zijn naar oma Ans gegaan om daar ook het moederdagkadootje te brengen. Ik had een naaldenboekje gemaakt, waar ons mam erg blij mee was. Toen Hans en Malin rond half 12 weer thuiskwamen begon het net weer te sneeuwen. We zijn allemaal weer naar boven gegaan, hebben de houtkachel aangemaakt en hebben verder de dag "koselig" doorgebracht.

Op maandagochtend heeft Caitlin voor het eerst sinds lange tijd weer heel lang geslapen. Toch was ze een beetje sipjes, omdat ze nou Malin niet meer gezien heeft. Die was namelijk al naar school gebracht in haar carnavalsoutfit. Ze vierden carnaval in de klas en Malin was een heks. Het was samen met het vikingpak het enige wat nog paste uit de verkleedkist. Dus ze had de keus, een heks of een vikingsvrouw. Nou dat werd dus het heksje. Ze had het erg leuk gehad. Verder is er hier geen carnaval gevierd. Gelukkig maar, want da's toch ook niks voor ons.

Ons wekelijks scrapavondje viel bijna in het water, want Hanneke en Heidi konden niet en Linda komt elke andere week. Gelukkig werd ik bij Heidi uitgenodigd en het werd een hele gezellige avond. Ik heb weer een start gemaakt met een vintagekaartje, wat ik overigens de volgende dag heb afgemaakt.

De week begon weer met sneeuw en op dinsdag is er wederom heel veel gevallen. Het lijkt er af en toe op dat we niks anders doen dan sneeuwruimen. Vandaag was een heerlijk rustige dag. Nadat alle kinderen weggebracht zijn en ik een kopje thee bij ons mam heb gedronken, ben ik naar boven gegaan, heb een muziekje opgezet en ben heerlijk gaan scrappen. Om kwart voor 2 ga ik Malin weer uit school halen en doen we gelijk met z'n allen boodschappen. Daarna is het de dagelijkse routine, boodschappen opruimen, Malin helpen met haar "leselekser" (leeshuiswerk), de jongsten van de barnehage halen, eten koken, eten, afruimen, nog even een beetje freubelen, kindjes naar bed, een beetje tv kijken en dan zelf weer naar bed. O nee, ook nog even sneeuwruimen, want er ligt weer een hoop en anders kom je morgen niet eens beneden!! En dan naar je bedje!

Vandaag, woensdag, niet veel bijzonders te melden. Ik had voor het avondeten een stoofpannetje klaar gemaakt en het smaakte heerlijk. Maar de jonge dames waren niet zo enthousiast over de wokgroenten. Nou ja, je moet het toch een keertje proberen, nietwaar? Samen met onze buurman Kenneth heeft Hans zijn auto nog naar de garage gebracht. Hij krijgt nieuwe banden, omdat de voorste twee steeds leeg liepen. En omdat het het beste is om banden per 4 stuks te vervangen, hebben we er gelijk maar 4 besteld. Morgen gaan ze eronder.

Op dondermorgen moesten we ons echt een weg banen door de sneeuw. Omdat het maar bleef vallen, kon ik niet op Hans wachten en ben maar met de kleine snøfrees aan de slag gegaan. 's Middags heb ik samen met Malin, Caitlin, Annika en Tsunami opgehaald van de barnehage. Ze hebben met z'n viertjes lief samen gespeeld. Annika was helemaal blij en dolgelukkig. Ook heeft oma Ans weer een reisje geboekt naar Nederland voor eind maart. 's Avonds hebben Hans en ik de auto weer opgehaald en dus rijden we weer een stuk veiliger op nieuwe spijkerbandjes.

Op vrijdagmorgen werd oma Ans niet wakker van de wekker, maar van Hans die al druk bezig was met de snøfrees. Hij is er speciaal eerder voor opgestaan, om 6 uur al. Wat een service toch! ’s Avonds heeft Hans ook het terras nog even onder handen genomen. Daar lag de sneeuw al behoorlijk hoog. En ook natuurlijk weer de oprit “ sneeuwvrij” gemaakt. Gelukkig heeft hij er geen hekel aan om te fresen. Wij hebben ons binnen weer vermaakt. Malin is 's morgens wel buiten geweest met de klas vanwege de "uteskole", die ze op vrijdag altijd hebben. Ze vertelde dat ze niet på tur geweest waren, maar bij school gebleven waren en dat ze de worstjes die ze normaal grillen boven het kampvuur, in de magnetron hadden verwarmd. "Maar dat is natuurlijk niet zo leuk, hè mama?"

Het weekend begint voor Hans met zijn dagelijkse ochtendritueel …………sneeuwruimen op terras en oprit. Daarna gaan Hans en ik samen naar Arendal om eens uit te zoeken wat een dvd-speler voor in de auto kost. We hebben er diverse gezien, maar nog geen keus gemaakt. Omdat we nu toch met z'n tweetjes zijn, doen we gelijk maar boodschappen.

Het waait heel erg hard en soms is het gewoon mistig door de sneeuw. Hans gaat 's middags nog even terug naar onze vaste winkel hier in Tvedestrand om daar de dvd-speler voor in de auto te kopen. Verder hebben we de dag gezellig binnen doorgebracht. Als we 's avonds aan de frietjes zitten komt onze Poolse buurman met zijn bedrijfsbus vast te zitten in de sneeuw. Nadat ze geprobeerd hebben om 'm uit te graven, moeten ze het opgeven en in het stadje een andere auto halen, om 'm los te trekken. Het was een heel spectakel om te zien.

Vandaag, zondag is er niet veel gebeurd. Hans heeft wederom sneeuwgeruimd en de meisjes en ik hebben hem aangemoedigd vanachter de geraniums. Malin en Annika zijn met oma Ans nog even een frisse neus gaan halen, door naar de brievenbus bij Grisen te lopen. Verder hebben we lekker aangekeuteld in huis. Net voordat Hans naar z'n bedje is gegaan, heeft hij het laatste hoopje sneeuw nog van de oprit gehaald. Daar hoeft hij morgenochtend in ieder geval zijn bedje niet vroeg voor uit.

Annika wordt 5 jaar, weer veel sneeuw en op de skies!

Toen we 2 weken geleden, op zondagavond de warmwaterkraan openden, bleef er koud water komen. Jeetje balen, zeker als je nog even lekker wilt douchen voor het slapen gaan, maar goed. Wij naar beneden, naar de bod in de leilighet waar onze ketel hangt. Gelukkig was oma Ans nog wakker. Even op de resetknop gedrukt en nu maar hopen dat er maandagmorgen weer warm water uit de kraan zou komen. Dat was het geval, maar we moeten het toch maar even in de gaten houden.

Toen Malin maandagmiddag thuis kwam, had ze een brief bij zich van school. Ze hadden allemaal deze week huiswerkvrij gekregen om de kinderen in Haïti te helpen. De bedoeling was om klusjes te doen en daarmee geld te verdienen. Aan het einde van de week werd dan het bedrag van de hele school overgemaakt naar de organisaties voor Haïti. Nou ons Malinneke heeft haar best gedaan hoor. Ze heeft lege flessen in de buurt opgehaald voor het statiegeld en heeeeel veel muffins gebakken en die verkocht in de buurt, bij de hobbyclubjes van mamma en oma Ans en via de skype zelfs aan oma Adje en opa Leo. Ze had bij elkaar 355 kronen verdiend. Ze vertelde trots dat ze het meeste geld van haar klasje had.

Woensdag 27 januari ben ik Malin van school gaan halen met de taxi wegens het weer. Omdat de taxi ons niet terug kon brengen, zijn we terug gaan lopen. Het was alsof we op het strand liepen. De sneeuw op de stoepen was bruin geworden van het zout en behoorlijk rul. Alsof je door het zand liep. Behoorlijk vermoeiend bergop. Maar we hadden afgesproken dat we oma Ans, Annika en Caitlin in Grisen zouden ontmoeten voor een broodje. Dat was gezellig, temeer omdat we een medescrapster tegenkwamen, die ik elke maand ontmoet in Arendal. We hebben heerlijk 1,5 uur zitten kletsen en afgesproken dat we een keertje bij elkaar thuis komen. Dat wordt zeker gezellig! Hans heeft ook nog een of ander onderdeel vervangen in de verwarmingsketel. We bleven telkens maar op de resetknop drukken. Hopelijk is dat ook weer opgelost. Tot heden hebben we in ieder geval nog warm water.

Donderdag stond in het teken van de verjaardag van Annika: boodschappen doen, ik heb nog wat kleine kadootjes in zitten pakken en ik heb leuke snoepzakjes gemaakt om bij de kadootjes te doen.

Op de barnehage hebben ze genoten van het winterse weer deze week. Caitlin heeft met haar vriendjes en vriendinnetjes een garage gebouwd in een grote berg sneeuw. Hier staat ze bovenop het dak!

En Annika heeft rubber handschoenen gevuld met water en deze opgehangen aan het klimrek. En wat doet water bij -7 graden Celsius? Juist bevriezen. Leuk hoor van die ijshanden, maar wel koud, bbrrrrrrrrrrr.....

Vrijdags begon het weer te sneeuwen, flink te sneeuwen. Ik hoefde er in eerste instantie niet door, want Malin voelde zich niet zo lekker. Dus kon ik op m'n gemakje me aankleden om sneeuw te gaan ruimen. En dit was nog maar het begin. Het hele weekend bestond voor Hans zeker uit sneeuwruimen.

Vrijdagsavonds zijn we al begonnen met muffins, cake en kwarktaart bakken. Een kinderfeestje is hier doorgaans een eetfestijn, dus we hadden uiteindelijk 40 muffins, pølser i brød (worstjes in een broodje) en chipjes en godteri (snoepjes). Maar ik moet zeggen we hadden ook flink wat over. Ach, kleine maagjes zijn gauw gevuld, toch?

Zaterdag 30 januari was het dan zover, Annika is jarig en wordt 5 jaar. Wat heeft ze ernaar uitgekeken en de nachtjes afgeteld. 's Morgens hebben we het even gezellig gehouden met z'n vijfjes en haar verwend met kadootjes en de opgespaarde verjaardagskaarten en pakjes uit Nederland. Hans heeft nog sneeuwgeruimd, ja dat was weer nodig. En om 12 uur stonden de eerste vriendinnetjes met hun moeders op de stoep. Het was een gezellige boel met eten, kadootjes uitpakken en spelletjes doen. Dit duurde tot 14 uur en daarna was het even relaxen en daarna puinruimen. Maar Annika heeft genoten van alle aandacht.

Om half 12 's avonds heeft Hans nog een rondje rond het huis gedaan met de snøfrees. Er is nu ondertussen zoveel sneeuw weer gevallen dat de kinderen niet meer in de tuin kunnen spelen. Dat is wel erg jammer, maar niets aan te doen. Je moet ergens blijven met de sneeuw en dat wordt dan toch het grasveld. Nee het wordt tijd dat het een beetje gaat smelten, zodat ze weer lekker naar buiten kunnen.

Afgelopen maandag ben ik begonnen met werken, jawel. Ik was gevraagd om in te vallen op de SFO (de buitenschoolse opvang). Het was maar voor 2 uurtjes, maar het was wel leuk om te doen. Malin kon ik niet eerst naar huis brengen, dus die is met me meegegaan. Ze vond het erg leuk. De kinderen hebben eerst gegeten samen en daarna zijn ze naar buiten gegaan. Samen met een andere leidster heb ik toezicht gehouden op het gebeuren buiten. Het was maar goed dat ik een varmedress kon lenen van een ander, want op een gegeven moment werd het erg koud om gewoon stil te staan op het schoolplein. Toen het tijd was om naar binnen te gaan, hebben we nog gekleurd, gepuzzeld en vier-op-een-rij gespeeld met de kids. Ja, het was leuk om zo eens in te vallen, dus ik houd me aangevolen voor een volgende keer.

Toen Hans 's woensdags naar zijn werk moest, is hij eerst nog in alle vroegte gaan snøfresen. Er was zoveel gevallen en het zou de hele dag blijven sneeuwen, daarom was het verstandig om toch maar de snøfrees uit de garage te halen en aan de slag te gaan. Hans gaat alleen wel een dempertje op de uitlaat zetten, want er waren toch wel wat mensen wakker geworden, waaronder oma Ans en buurman Rune.

Annika en Malin zijn 's middags nog naar een verjaardagsfeestje van ons overbuurmeisje geweest. Zij werd 8 jaar en de dames waren beide uitgenodigd. Hand in hand gingen ze samen de berg af naar de overkant. En het was een gezellig feestje vertelden ze toen ze weer thuis waren.

Afgelopen donderdag is Annika met de oudste barnehagekindjes naar de muziekschool in het stadje gelopen. Daar kwamen alle oudsten van alle barnehages uit Tvedestrand samen om in een koor liedjes te oefenen, zodat ze die dan later in het stadje een keertje ten gehore kunnen brengen. Helaas ken ik de liedjes niet, dus we kunnen niet samen oefenen. Misschien dat ik de leidsters op de barnehage eens kan vragen welke liedjes ze zingen....

De rest van de week is er niet zoveel meer gebeurd. Caitlin is een beetje ziek geworden, vreselijk verkouden en ze had vrijdag wat koorts. Voor het eerst sinds lange tijd heeft ze weer eens een middagdutje gedaan. Ik heb toen met Malin zitten knutselen en Annika was met een vriendinnetje, Tsunami, boven aan het spelen.

Het weekend stond in het teken van skiën. Zaterdag ben ik samen met Hans en Malin gaan skiën op de golfbaan bij Næs Verk, net buiten Tvedestrand. Daar hebben ze nu loipes aangelegd. Het was voor het eerst deze winter dat ik op de latten stond en ik ben heel vaak gevallen. Volgens mij heb ik er een gekneusd stuitje aan overgehouden, het doet me toch zeer!! Maar Hans en ook vooral ons Malinneke zijn heel bedreven in het skiën.

Zondagmorgen al vroeg wilde Malin weer naar Næs Verk om te gaan skiën. We zijn met het hele gezin gegaan deze keer. Annika ging ook de skies op, maar ik ben wegens het zere achterwerk met Caitlin met de slee gegaan. En dat was ook erg leuk.

's Middags hebben we een beetje aangekeuteld in huis. En dan is het in bad, een filmpje kijken en dan lekker gaan slapen, want morgen is het weer vroeg dag.....

Het drukke sociaal leven....., vooral dat van de kinderen!!

We beginnen ons verhaal weer waar we geëindigd zijn. Vandaag 2 weken geleden, op zondag, had Malin een verjaardagsfeestje bij een klasgenootje, Karoline. En zo zouden er de komende week nog meer komen. Malin moest weggebracht worden, want dat is hier wel, ze wonen allemaal "ver" weg. Dus op weg en die weg was spiegelglad! Thank God for spijkerbanden, anders kun je hier op bepaalde plekken gewoon niet komen. De winter is hier prachtig, maar soms ook vreselijk onhandig. Althans dat is mijn mening, de gemiddelde noor draait er vaak z'n hand niet voor om. Malin heeft een leuke middag gehad en wij hebben het gewoon lekker rustig aan gedaan, zoals een zondag gehoord te zijn.

In de tweede week van januari hebben we gewoon ons leventje geleid. 's Maandags de scrapavond met een drietal vriendinnen. Erg gezellig. De Hollandse kamer (de logeerkamer van opa en oma) wordt, als er geen bezoek is, omgetoverd tot scrapkamer, waar we met z'n viertjes heerlijk kunnen scrappen en kletsen. Ik heb dan een schets uitgezocht, waarmee we dan aan de slag gaan. En zo hebben we aan het eind van de avond altijd 4 heel verschillende kaartjes aan de hand van dezelfde schets. Heel leuk. En we leren natuurlijk van elkaar!

's Woensdags heb ik 's middags zitten verven met de meiskes. Ze hadden voor kerst (en Caitlin ook nog voor haar verjaardag) houten figuren gekregen, die ze een mooi kleurtje hebben gegeven. Het was heel leuk. Annika heeft nog veel kleurtjes zitten mengen: "Kijk eens mama, wat een mooie kleur!".

Hans heeft woensdag nog wat klusjes in de leilighet van oma Ans opgeknapt. Hier en daar een stopcontactje en het kleine verwarminkje in de badkamer is verhangen.

Donderdag had ik een hele lange dag alleen. Normaal moet ik om half 2 Malin (al) gaan halen op school, maar ze ging met een vriendinnetje, Helene, mee naar huis en is zelfs door de moeder thuisgebracht. Annika en Caitlin waren op de barnehage, dus pas om 4 uur had ik iedereen weer om me heen. Da's toch wel eens lekker, een hele dag in je eentje en met niemand rekening te hoeven houden. Ik heb lekker zitten scrappen en een beetje rondgerommeld in huis.

Ook vrijdag was Malin weer later thuis, want ze had (weer) een verjaardagsfeestje van een ander klasgenootje, Tuva. Het lijkt wel of al die kinderen achter elkaar jarig zijn. De moeder van Michelle heeft de beide meisjes opgehaald en Michelle is hier gebleven. Michelle en Malin zijn al echte dikke vriendinnen.

Die vrijdag werd het steeds drukker in huis naarmate het avond werd. Toen onze bovenbuurvrouw, haar zoontje Magne van de barnehage had gehaald is ze nog even langsgeweest. En 's avonds hebben we onze naaste buurtjes onverwachts op bezoek gehad. Een druk begin van het weekend.

Zaterdags hadden Annika en Caitlin een verjaardagsfeestje van een barnehagevriendinnetje, Lone. Hans heeft ze weggebracht en Malin heeft, met behulp van mama, voor Annika een mooie kaart gemaakt voor haar verjaardag. Ja je moet je tijd benutten als die daar is... Toen Hans weer terugkwam, vertelde hij dat we uitgenodigd waren om samen de kids weer te komen halen en dan meteen even een kopje koffie te blijven drinken. Dus Malin ging naar oma, later die middag, en Hans en ik gingen op de koffie bij Mariëlle en Ove Johnny (spreek hier uit als oeve jonnie!). Ik was toch wel blij dat we weer thuis waren, want ook deze weg was weer lekker glad!! Malin vertelde toen ze thuiskwam dat Liv en Gunnar, onze overbuurtjes, weer opa en oma zouden worden van een vierde kleinkind. Ze was er op bezoek geweest met oma Ans.

Zondags had ik er ook even een vierde bij. Om half 9 ('s morgens!) stond onze bovenbuurman met Magne op de stoep. Magne kwam bij ons omdat zijn ouders naar Oslo moesten. Het werd een gezellige dag. Malin heeft volop met Magne gespeeld, hoewel hij nog maar 2 jaar is.

Toch was ik ook 's avonds best moe, toen Magne weer weg was. Toen was ik ook blij dat ik een eerder aanbod die week afgewezen heb. Ik werd namelijk gevraagd oppasmoeder te zijn voor 4 maanden, elke werkdag voor een klein meisje van 1,5 jaar. Het is de dochter van een vriendin, dus ik moest er wel even over nadenken. Hoewel ik zondagavond wist dat ik de goede keus had gemaakt, vond ik het toch moeilijk om de ouders teleur te moeten stellen. Maar goed, ik moet ook aan mezelf denken en de peace and quiet hier in huize vd Rijzen-v Gremberghe.

's Maandags was weer een gewone doordeweekse dag. De kids hebben lekker buiten gespeeld 's middags en Hans heeft onze nieuwe snøfrees uit kunnen proberen. We hebben een kleinere gekocht, met minder PK's, die wat beter te hanteren is. Ik heb boven achter het huis, mijn eigen kleine snøfreesje, waar ik heel goed mee uit de voeten kan. Prima voor het pad en het terras.

' s Avonds was het nog een scrappetreff in Grimstad, waar ik al een paar keer voor gevraagd ben om te komen, door een vrouwtje die ook altijd bij Jorun komt. Nou is het ruim 3 kwartier rijden naar Grimstad en zo 's avonds en in de winter zie ik dat eigenlijk niet echt zitten. Ik ben dus maar lekker thuisgebleven. Dat komt wel weer een keertje als het voorjaar is.

Verder is er die week niet zoveel bijzonders gebeurd. Malin is wezen spelen bij Michelle en Michelle heeft hier gespeeld. Annika en Caitlin hebben een lekkere cake bij oma Ans gebakken, omdat ze van de "grote meiden nou eens een keertje niet mee mochten spelen", wat ik me best wel eens voor kan stellen.
O ja, en ik ben donderdag naar de kapper geweest. Het is weer een stukje korter. Ik kreeg zo'n smal koppie van dat lange haar, dus heb ik nu weer eens een boblijntje. Wat vinden jullie ervan? (met m'n mooie nieuwe camera gemaakt!)

Vrijdag is Malin met de klas gaan schaatsen. Nou zou je denken, dat gebeurt hier vaak, schaatsen. Maar dat valt reuze mee of tegen hoe je het wilt. Er ligt namelijk op veel goed bevroren meren dikwijls heel veel sneeuw, wat niet geruimd wordt. Erg jammer, maar toen de 1e klas donderdag een email kreeg dat een bepaald meer schoongemaakt was, hebben ze meteen een schrijven meegegeven aan de kids dat ze vrijdag de schaatsen mee mochten brengen. En wat wil nou het feit, Malin heeft geen schaatsen! Dat was niet zo'n probleem zei haar juf, want ze mocht vast van een klasgenootje wel de schaatsen even lenen. Je kunt tenslotte niet 3 uur op het ijs staan. Dat was natuurlijk heel fijn, maar Malin bleek grote voeten te hebben. Geen enkele schaats van haar klasgenoten paste. Maar die van de juffrouw wel! Ze heeft geschaatst, maar vond het toch niet zo heel leuk. Ake (sleeën) is toch veel leuker!

Gisteren hebben we onze boodschapjes gehaald en rondom huis onze beslommeringen gehad. De kinderen hebben wederom genoten in de tuin.....

....en we hebben de ijspegels maar weer eens van het dak geslagen. Elke dag worden ze weggehaald en elke morgen hangen er weer nieuwe.

Zo kwam Malin laatst dat er achter het huis een hele grote hing, die "alsjeblieft mocht blijven hangen???" Nou vooruit dan, daar komt toch nooit iemand op dit moment. Of je moet je door een laag met sneeuw ploeteren. Nou wilde ik die lange ijspegel toch ook wel eens zien en er een foto van maken. Dus ik erop af. Zakte tot halverwege mijn bovenbenen weg in de sneeuw, maar goed. Het was de moeite waard. De bewuste pegel hing vanaf de dakgoot tot bijna in de sneeuw. Kun je het een beetje zien? Best indrukwekkend, maar ook gevaarlijk natuurlijk. Nou maar hopen dat de dakgoot het houdt....

Vandaag was weer zo'n typische zondag. Eerst lekker in pyjama rondgehobbeld en daarna toch maar aangekleed om weer naar buiten te gaan. Het was niet koud, zo'n - 4, net als de hele week zo'n beetje trouwens en Malin en Hans wilden de lange latten weer eens onderbinden. In de straat ging het niet (meer) zo fijn, want ze hadden afgelopen week flink sneeuwgeschuifd in de Skogfaret. Dus in de auto en even een stukje rijden Bergsmyr (onze wijk) uit. Daar heb je 3 meren liggen waar je prima kunt skieën. Oma Ans en ik zijn met de kleinsten een eindje wezen lopen en sleeën.

Tegen etenstijd was iedereen weer thuis, dus we hebben de kachel lekker aangemaakt, zodat de schoenen, mutsen en wantjes konden drogen.

Nu is het nog even genieten van de avond en morgen begint de gewone week weer.

Goed voornemen...

Ja dat is snel hè? Ik heb mezelf een goed voornemen aangenomen. Om weer vaker hier een berichtje te zetten. En we beginnen nu meteen.

Op de laatste dag van het vorige jaar vroeg onze buurman Kenneth of we mee gingen skiën. Hans is samen met Malin en Annika naar Gjerstad, zo rond het middaguur, vertrokken met Kenneth en buurmeisje Rachel. In Gjerstad is een groot meer en rond dat meer zijn loipes gemaakt voor langrennski (langlaufen). Malin had het zo onder de knie, maar Annika had er wat meer moeite mee. Zeker toen ze was gevallen, had ze er niet zoveel zin meer in. Typisch Annika. Malin is dus met Kenneth en Rachel meegegaan en Hans heeft zich ontfermt over z'n middelste dochter. Hij heeft toen dus niet veel kunnen langlaufen. Ik was overigens thuis gebleven bij Caitlin. Ik heb wel skies, maar Caitlin niet. Misschien kunnen we volgend jaar met het hele gezin gaan.

Oudejaarsavond hebben we met de grootouders doorgebracht. Oma Ans was ook naar boven gekomen. We hadden voor wat lekkers gezorgd en er waren goede films op tv. Dat is hier overigens toch het geval, net als volgens mij in Nederland, rond de feestdagen komen er altijd goede films op tv en ze komen altijd tegelijkertijd!! Ach, er is dan ook weer het voordeel, dat er altijd ook films zijn, die je al gezien hebt. Maar we hebben gekeken naar een film van Harry Potter. Rond 12 uur konden we genieten van het vuurwerk wat afgestoken werd. Heerlijk als je op de berg woont, dan kun je ver kijken en zelfs het vuurwerk in het stadje zien. Maar er werd ook genoeg afgestoken rond ons heen. Caitlin werd wakker van alle knallen, maar de andere twee sliepen als rozen. De grootouders zijn rond half 1 naar hun bed gegaan en Hans en ik hebben nog een film afgekeken en lagen rond half 2 in ons mandje.

De volgende ochtend was het alweer vroeg dag. De dag dat opa en oma weer naar huis zouden gaan. We hebben op ons gemakje ontbeten en opa en oma hebben de koffers ingepakt. Ze waren een stuk lichter dan toen ze kwamen!! Omdat het altijd een "gevecht" is wie er mee mag naar het vliegveld, heb ik het de kids een stuk gemakkelijker gemaakt: IK ben meegeweest! Hans had ook alleen kunnen rijden natuurlijk, maar gezien de korte nacht en het slechte weer, vond ik het een veilig idee dat er iemand meeging met het oog op de terugreis. En het was een gezellig tochtje. Opa en oma zaten achterin nog even te genieten van het noorse landschap en Hans en ik letten op de weg. Het was weer begonnen met sneeuwen en OK we hebben dan wel een goed uitgeruste winterauto, het blijft opletten natuurlijk. Toen we op Torp aankwamen, sneeuwde het flink door en het was er erg koud. We hoopten dat het vliegtuig wel kon vertrekken. Vanwege het weer en omdat het toch rond half 4 weer donker begon te worden, zijn wij eigenlijk na het afzetten meteen weer terug gereden. Als het vliegtuig niet vertrok, konden we altijd omdraaien. Maar dat hoefde niet. Na enige vertraging van een kwartiertje (het ijs moest van de vleugels geloof ik) zijn opa en oma weer naar Nederland vertrokken. En we zijn allemaal weer goed thuis aangekomen, Hans en ik én opa en oma van de R.

De volgende dag was een dagje van opruimen en genieten van de rust (hihi). Hans is met Malin weer gaan skiën, nu met onze andere buren, Rune en Elin. Dit keer, zonder Annika, die niet meer meewilde, heeft Hans ook goed op de latten kunnen staan. En als het aan Malin ligt, gaat ze elke dag. Ze vindt het geweldig. En kan het volgens Hans ook al goed. Tja, die kids zijn natuurlijk toch een stuk flexibler dan wij "oudjes".

Als je bij ons uit het keukenraam keek, zag je hele grote ispinner (ijspegels) aan het dak hangen. En ze hingen recht boven het padje van oma Ans. Het was dus verstandig om die te verwijderen. Dus het keukenraam geopend en met een bezem aan de slag. Het leek wel honkbal, maar ze zijn eraf en oma Ans kan weer veilig over haar padje.

Het hele jaar door had ik elke week een klein bedragje in een potje gedaan. Voor als ik eens iets wilde kopen wat ik graag wilde. Zo stond al heel lang op mijn verlanglijstje een nieuwe spiegelreflexcamera, ditmaal een digitale. Ik heb er altijd eentje gehad, maar toen ons Malinneke is geboren, hebben we ons een klein digitaal cameraatje aangeschafd. Altijd handig en ook Hans kon ermee omgaan. Het maakt natuurlijk mooie foto's, maar toch. Toen ik genoeg kroontjes had gespaard, me geörienteerd had op de markt en een positief respons had gekregen van een collega van Hans over een bepaalde camera, lachte het geluk me toe. "Mijn" camera was op maandag 4 januari in de aanbieding!! Dus ik met Hans naar Arendal. En na nog wat andere boodschappen gedaan te hebben, zoals sleetjes voor de kids (ja ze verslijten ze hier echt!), wollen ondergoed en een nieuwe termoskan, hebben we de camera besteld. Hij was helaas niet op voorraad en het zou wel 2 weken kunnen duren... 'zucht'. Nou ja afwachten maar.

Later in de middag is Annika's droom nog uitgekomen. Ze mocht mee in de vrachtwagen van een moeder van een klasgenootje van Malin (kunnen jullie het nog volgen?). Malin was al eens een keertje opgehaald om te gaan spelen bij haar en Annika was toen heel verdrietig, dat zij niet in de vrachtwagen mee mocht rijden. Maar maandagnamiddag was het dan zover. En ze genoot. Ok, het spelen was ook wel leuk, maar de vrachtwagen sloeg alles.

Dinsdag was het weer een school- en barnehagedag voor de meisjes. Ze hadden er allemaal weer zin in, zo na 2,5 week thuis. Het was wel erg koud met -15 graden overdag. Op school gaan ze wel naar buiten, goed aangekleed, maar op de barnehage blijven ze binnen als het kouder is dan -10. Bøklia ligt hoog en er staat altijd wel wat wind. In de zomer soms heerlijk verkoelend, maar in de winter kan het er erg koud zijn. En ze hebben dan een grens gesteld, tot -10 gaan we naar buiten, anders "koser vi oss inne" (maken we het binnen gezellig).

Zoals gezegd is het hier erg koud. Er wordt dan ook veel hout gestookt en stroom verbruikt door de Noorse huishoudens. Dat bleek woensdag dan ook, want volgens de nieuwslezer op televisie is deze week de meeste stroom verbruikt sinds begin van de meting. Bij ons gaat ook 's morgens automatisch de varmepumpe aan en als die afslaat probeer ik, mits ik de meeste tijd thuis ben die dag, de kachel al aan te hebben. Dat is toch heerlijke warmte en gaat door het hele huis. Woensdag hoefden we nergens heen. Gezellig binnen en de meisjes zijn nog even met Malins vriendinnetje Michelle buiten geweest. Maar omdat het toch erg koud was en er een windje stond, heb ik ze na een 20 minuutjes naar binnen gehaald. Ze hadden niet veel aanmoediging nodig, behalve Caitlin. Die wilde buiten blijven "sommelen". Dus onder groot protest is ze dan toch maar naar binnen gekomen: "OK dan".

Ook kreeg ik woensdag een smsje van de winkel in Arendal, m'n camera was binnen. Dat is snel!! Natuurlijk wilde ik meteen rijden, maar een verstandige keus was om te wachten tot donderdag als alle kids weer buiten de deur zijn.

Zo gezegd zo gedaan. Oma Ans is donderdag ook meegegaan, want zij wilde gaan kijken voor een andere tafel en stoelen in haar hobbykamer. Deze hebben we uiteindelijk gevonden, samen met een tweetal boekenkastjes. Die konden mee in de auto, maar Hans is later nog teruggereden voor de tafel en stoelen. M'n camera heb ik ook opgehaald, dus nu kan ik gaan uitvinden, hoe alles te bedienen.
Diezelfde middag heeft de fjelleskjøpet (de plaatselijkse boerenbond) een nieuwe snøfrees afgeleverd. Onze (1 jaar) oude snøfrees bleek toch te groot en te zwaar. Dus we konden deze inruilen op een kleinere.

Vrijdag was een rustige dag. Malins vriendinnetje Michelle is weer hier geweest, haar ouders moesten naar een begrafenis. Ze kunnen met z'n viertjes zo goed spelen, daar heb je dan geen kind(eren) aan. Ik heb de gebruikelijke huishoudelijke klusjes gedaan, zoals strijken, stofzuigen, je kent dat wel.

Zaterdag was een heerlijk relaxte dag, de kids zijn lang in pyjama gebleven. 's Middags zijn we naar Grisen geweest, boodschappen doen en kadootjes kopen voor een klasgenootje voor Malin en een barnehagevriendinnetje van Annika en Caitlin. We hebben veel mensen gesproken: onze Nederlandse kapster weer terug in 't land, Linda een scrapvriendinnetje van mamma, Eldbjørg onze noorse samtalelerares, nog een vriendinnetje van Annika (waar ik de naam maar niet van kan onthouden) en we hebben met de burgemeester gesproken.

Het was een koud weekje hier met zowel 's nachts als overdag temperaturen van rond de -16. Gelukkig wordt het komende week iets milder met zo'n -7 gemiddeld overdag. Dan kunnen de meiskes ook weer lekker buiten spelen.

Een nieuw boekjaar,dus afsluiting van het oude....

Op één van de eerste dagen van 2010 ga ik het boekjaar 2009 afsluiten. En proberen om de gebeurtenissen van de laatste maanden van 2009 nog een beetje in beeld te brengen. Er is toch nog wel wat gebeurd om over te schrijven en jullie zijn vast en zeker ook benieuwd naar de nieuwste foto’s.

We beginnen eind september/begin oktober met de høstferie (herfstvakantie) van Malin. Caitlin en Annika gaan dinsdags gewoon naar de barnehage en Malin en ik gaan gezellig scrappen. Samen met oma Ans lopen we donderdag eens even binnen bij de Tvedestrandsposten, de plaatselijke krant. Door middel van een krantenartikeltje proberen we om onze hobby – kaarten maken – eens even onder de aandacht te brengen. En dat is gelukt. We hebben een gezellig interview, worden op de foto gezet en zaterdags staan we op de achterpagina van de Tvedestrandsposten. We krijgen er veel reacties op en dat leidt tot een scrapavond op woensdag met drie dames bij oma Ans en op donderdagavond met 5 dames bij mij. Oma Ans maakt intussen heel wat kerstkaarten en samen met Malin “huurt” ze op 22 november een kraam op de julemarked (kerstmarkt) in Borøya. Heeft aardig wat kaarten verkocht voor een mooie prijs. In de kraam naast de hare stond een Noorse vrouw, die getrouwd was met een Nederlander. Hans heeft daar tijdens een bakkie leut nog gezellig mee zitten kletsen. Verder kwam er ook nog een echtpaar even kijken. De vrouw is Nederlandse, de man is Noor. Zij wonen ook in Tvedestrand. We hebben adressen uitgewisseld en wie weet wat ervan komt.

Maar ik dwaal af. Want het is nog begin oktober. Buiten is het nog heerlijk en na het avondeten gaan we nog even een stukje wandelen.

 En terwijl wij genieten, is Hans druk bezig met een nieuwe klus. Op de bovenste etage van ons huis was wel een toilet, maar hij gaat dat uitbreiden tot een echte badkamer. Met 4 vrouwen in huis is het vast geen overbodige luxe om twee badkamers te hebben. Eerst moet er natuurlijk gebroken worden. Maar als er opgebouwd kan worden, gaan er heel veel dingen goed. Hij vindt het eenvoudiger werken hier met al dat hout in de huizen, in vergelijking met het vele beton in Nederland. Het werkt ook een stuk minder stoffig uiteraard.

Malin heeft intussen al een paar verjaardagsfeestjes achter de rug, maar Annika nog niet. En dat vindt ze soms écht niet leuk. Dus toen ze op zaterdag de 11e oktober verwacht werd bij Helene (speelt ze mee op de barnehage) was het echt feest voor haar. Ik breng haar weg en als ze weer terugkomt, straalt ze en vertelt volop, heel enthousiast in ’t noors hoe het geweest was! Ja, ze heeft er echt van genoten.
De week daarna heeft Hans de nieuwe badkamer even gelaten voor wat die was. De Volvo moest de 19e oktober gekeurd worden en er moest nog even het een en ander aan gebeuren. Maar ook dit heeft hij weer voor elkaar gekregen (hij heeft toch wel “gouden” handjes) en de keuring verliep heel snel en alles was goed.

Er was vorige week ook een nieuwe lading hout voor de winter geleverd en dat lag allemaal in de aanhangwagen. En die aanhanger wilden we wel leeg hebben. Misschien had Hans hem nodig om spullen voor de badkamer te halen en als het vroeg gaat sneeuwen, wordt alles nat. Hebben we er ook niets meer aan. Dus samen met oma Ans heb ik dit naar boven gesjouwd en de meisjes hebben lekker buiten gespeeld.

De Noorse conversatie is ook weer begonnen. Oma Ans en ik gaan iedere donderdagmorgen naar Sagesund, naar Heidi (een Canadese getrouwd met een Noor). We krijgen “les” van Eldbjørg en ook Galina (uit Rusland) doet weer mee. Het is wel inspannend, maar gezellig natuurlijk. Vaak heeft Heidi na de les ook wat lekkers om te eten en dat was de 22e ook zo. Heerlijke warme broodjes. Hoefden niet meer thuis te lunchen en konden op weg naar huis nog mooi even wat boodschapjes doen. In Grisen loopt oma Ans ook nog even binnen bij de kapper om een afspraak te maken. Volgende week gaat ze weer een weekje naar Nederland en dan moet je er toch “mooi” uitzien. In haar beste Noors stelt ze haar vraag en ze krijgt antwoord in ………….het Nederlands. Ja, we hebben nu dus ook een Nederlandse kapster. Leuk hè? Ook Caitlin moest er aan geloven en haar haartjes werden die week ook even geknipt.

Vorig jaar is er controle geweest door de brandweer (onze buurman Kenneth) en hij vond het beter dat de stenen vloer onder de kachel groter werd. Stel dat er een blok hout op de houten vloer zou vallen, dan …………………kon er wel eens een brandje komen. Er stond eerst een smalle hoge kachel in de kamer en die hebben wij vervangen door een grotere. We hadden dus ook een groter “stoepje” nodig. Dus op een zaterdag toog Hans aan het werk en heeft er een mooie vloer gelegd.

Zou het snel gaan winteren? Misschien, want aan de kant van de weg worden de brøytepinner (stokken) geplaatst, zodat je kunt zien waar de berm is.

En dat ze er niet te vroeg mee waren, bleek later die week. Toen oma Ans goed en wel in Nederland was, dwarrelden de eerste sneeuwvlokken al naar beneden. Bleef nog niet echt liggen, maar je kunt maar voorbereid zijn toch? Nee, de herfst is nog hier, met z’n prachtige kleuren en als dan ’s morgens de zon opkomt.....

En toen was het eindelijk donderdag de 29e oktober. Oma Ans vertrok voor een weekje naar Nederland. De koffer was ingepakt. Niet teveel, want er moest heel veel mee terug. Ze heeft gelogeerd bij haar zus en zwager in Den Haag en natuurlijk heel veel hobbyspulletjes aangeschaft. Het was een heel druk weekje. Is naar de beurs in Rijswijk geweest en daar heel veel hobbymaatjes ontmoet. Naar de verjaardag van opa Leo in Rijsbergen en naar Hennie in Deurne, waar ze ook Annie, Thea en Leonie ontmoette.Toen ook nog naar Haarlem, naar Joke en Caroline. En er was zelfs nog tijd om behoorlijk wat inkopen te doen voor de kleindochters. De koffer zat behoorlijk vol en er moest het een en ander achterblijven in Nederland. Ach, da’s altijd makkelijk natuurlijk. Oma Ans vond het hartstikke gezellig bij haar zus en ze hebben samen heel veel herinneringen opgehaald, iedere avond wel een spelletje gescrabbeld en heel veel gelachen. De avond voordat ze weer terugging naar Nederland trakteerde broertje Rob op een etentje. Ton en Lucy waren natuurlijk ook van de partij. Zaterdags heeft Ronald oma Ans weer naar Schiphol gebracht en het afscheid was voor iedereen wel even moeilijk. Maar volgend jaar komt ze weer. Op Sandefjord stonden Hans, Malin en Annika al te wachten en die waren heel erg blij om oma weer te zien.

Net als in Amerika wordt hier in Noorwegen Halloween gevierd. In de winkels kun je heel veel kleding hiervoor vinden en ons Malinneke heeft dit jaar voor het eerst op 31 oktober haar Halloweenfeestje gehad. Samen met al haar klasgenootjes was het een hele gezellige avond.

 De zusjes hadden zich voor die avond natuurlijk ook verkleed.

En zo zijn we intussen in november aangekomen. Heb alweer foto’s gemaakt van de eerste sneeuw. Vorig jaar viel de eerste sneeuw op 29 oktober en nu dus op 6 november.

En weet je wat er ook gebeurd is………………Malin is haar 2e tand verloren. Ja, het wisselen was al begonnen. Ze verloor haar 1e tandje eind september en nu dus de 2e!

Hans is druk bezig in huis, maar ook buiten moet er natuurlijk nog wel wat gebeuren. De trampoline moet uit elkaar worden gehaald en worden opgeborgen. Een mooi klusje voor mij. Het gaat niet altijd even makkelijk, maar de aanhouder wint. En het lukt me. De trampoline, de tuinstoelen en tafel worden opgeborgen in “het houten buitenbad” en kunnen daar dus mooi overwinteren. Een hartstikke handige opbergplek.

November is eigenlijk een hele rustige maand geweest. Ik ben gestart met mijn scrapavondje en heb leuke contacten met de dames. Ook oma Ans is druk bezig met haar clubje. Goed om de Noorse taal beter onder de knie te krijgen en op die manier leren we ook meer mensen kennen. Zo heeft oma Ans naar aanleiding van het krantenartikel nog een ontmoeting gehad met Margrethe. Ze is op een donderdag een kopje koffie komen drinken en de beide dames hebben gezellig zitten kletsen. Als het niet helemaal lukte, dan bracht het woordenboek of het Engels uitkomst. We zijn ook op bezoek geweest bij Margrethe. Ze woont prachtig mooi en heel hoog. We waren helemaal verrast door het schitterende uitzicht op de fjord en de haven. De dames hebben al een paar keer met elkaar gebeld en afgesproken dat het contact in het nieuwe jaar wordt versterkt.

Eind november, de verjaardag van Caitlin. Ze wordt de 30e alweer 3 jaar en ze weet heel goed wat ze wel en niet wil. In het geheim zijn Annika en Malin druk bezig met het maken van een slinger en een kaart voor Caitlin. De meisjes vinden het geweldig en genieten er volop van. Ja, de voorpret is ook leuk toch?

Zondagmiddag, de 29e, vieren we de verjaardag. De cadeaus van mama, papa, zusjes en oma worden uitgepakt,

er wordt gezongen, er is wat lekkers om te smullen en er komt bezoek.

Het vriendinnetje van Caitlin, Selma, komt ook samen met haar mama koffie drinken. En natuurlijk brengt ze een mooi cadeau mee. Selma kijkt even de “kat uit de boom”, maar dan komt ze los en speelt ze met de meisjes.

Ook Maartje komt nog met Magne en Haakon en natuurlijk weer een cadeau. Ja, ze heeft mooie kadootjes gekregen: een step, een fornuisje, een Doratandenborstel, een puzzeltje, een kleine bulldozer, een mooie pop, strijkkralen, nog meer puzzeltjes, een tas, een mooi boek, leuke stickers van Jip en Janneke en nog veel meer knutselspulltjes. Ons meiske is goed verwend en dan moet de kerstman nog komen....

Maar de dag is nog niet afgelopen. Het is de 1e zondag van de advent en dan is er een optocht in het stadje met als doel het ontsteken van de kaarsjes in de hele grote kerstboom op het plein bij het raadhuis. Nog snel even wat poffertjes eten en dan op stap. De optocht is al gestart, maar we sluiten aan. Jammer dat het ging regenen met een beetje natte sneeuw erbij, maar dat mocht voor de meisjes de pret niet drukken.

Ook hier wordt er ingeënt tegen de Mexicaanse griep. We hebben overigens niet de indruk dat het zo’n hype is als in Nederland. Vrijdag, de 4e december, worden Annika en Caitlin verwacht op het helsestasjon. De meisjes krijgen een prikje en moeten dan een halfuurtje wachten. Intussen heeft oma Ans Malin uit school gehaald en omdat er weer sneeuw is gevallen en het toch wel koud was, wachten zij samen even bij de bakeri en drinken intussen iets warms. Nog even wat boodschapjes doen en dan naar huis om te spelen in de sneeuw!

Malin krijgt ’s maandags de prik op school en ik blijf die morgen even wat langer. Er zijn misschien wel kindjes, waarvan de moeder en vader moeten werken, die het eng vinden en een extra handje is dan nooit weg.

Dinsdag de 8e december is er een “nissetog” (kerstoptocht) georganiseerd voor de eerste klassen van de basisschool. Malin is in haar nopjes met haar kerstjurk met bijpassende muts (Annika en Caitlin hebben er ook een natuurlijk). De bedoeling was dat de optocht door het stadje zou trekken naar kiosk de Mix en dat ze daar een aantal liedjes zouden zingen. Ik stond al op tijd te wachten, maar wat er ook gebeurde………………….geen kinderen. Uiteindelijk ben ik toch maar naar de school gelopen en toen bleek dat de optocht behoorlijk was ingekort. Ze waren nu in de gymzaal. Natuurlijk baalde ik enorm en jullie begrijpen dat ook Malin teleurgesteld was. De volgende keer als er iets wordt georganiseerd, blijf ik op school en sta ik niet voor verrassingen. Dan maar achter de optocht aan!! Wel stonden ze de volgende dag in de Tvedestrandsposten, almede op hun webside.

Vrijdags de 11e december werd ik om 8 uur voor het ontbijt verwacht op de barnehage met Annika en Caitlin. Het feest van Santa Lucia werd gevierd. Malin ging naar school met een vriendinnetje. Vorig jaar was Malin de lichtkoningin en Annika hoopte in stilte dat zij het misschien dit jaar zou zijn. Maar helaas, het werd een ander meisje.

Annika en Caitlin kenden de liedjes al heel goed en zongen dan ook goed mee. Het werd een spannende ochtend, omdat het nog donker was en alle lichtjes in de barnehage uit waren. Van het ontbijt hebben we niet zo genoten. De broodjes zijn een beetje zoet en dat is niks voor ons. Het is maar goed dat we thuis al een boterhammetje gegeten hadden.

In Noorwegen zijn er in december heel veel activiteiten. En met alles wordt een link gelegd naar Jul (kerst). Zo heb je speciale kerstdekbedden, kerstgordijnen, kersthanddoeken, enz enz. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er wel. En natuurlijk hoort er dan ook iets bij met een stal. Dus op zondag de 13e december gingen we naar Holt (een klein plaatsje vlakbij Tvedestrand). Daar was door de landbouwschool een “Jul i fjøset” (kerst in de stal) georganiseerd. We hebben daar de stallen bezocht met de koeien, schapen, konijnen en andere dieren.

Malin en Annika hebben nog een rondje gereden op een paard en ze hebben nog een rondritje gemaakt in een slee met paarden ervoor.

Ik heb gezien hoe vis wordt gerookt en net voordat we naar huis gingen, ontdekten we de plek waar je geschminkt kon worden. Malin werd een tijger en Annika werd een vlinder. Jammer dat het er weer zo snel afgehaald moest worden. En toen we thuiskwamen, stonk onze kleding wel een beetje naar de dieren.

Het verder afwerken van de badkamer staat even op een laag pitje. Maar over een poosje zal Hans wel weer verder gaan. De vloerverwarming ligt erin en nu moeten er nog tegels uitgekozen worden.

Net voor de kerstvakantie heeft Malin “kerstkoekjes” gebakken op school en ’s avonds konden we allemaal genieten van zo’n lekker koekje. Goed gedaan hoor Malin. Het smaakte hartstikke lekker.

Zondag de 19e december valt er volop sneeuw. Hans heeft met een collega afgesproken om een kerstboom in het bos te gaan halen. Hij vertrekt om 11 uur en samen met zijn collega maken ze een lange wandeling van 2 uur (!) door het bos om toch maar de allermooiste boom uit te zoeken. En dat lukt. Ze zijn dan weliswaar een paar uur verder en Hans is doodmoe van de wandeling. De boom wordt omgezaagd, op de auto gelegd en vastgebonden. Nog even een bakkie leut met wat lekkers erbij en dan weer naar huis.

Ik ben intussen druk geweest met het sneeuwruimen, terwijl de meisjes dolle pret hebben in de sneeuw.

Julaften (kerstavond 24 dec) gaan de meisjes na het avondeten in bad. Ze vinden het wel spannend, want misschien komt de kerstman wel met mooie cadeaus. Als ze ook maar een geluidje horen, denken ze al dat er iemand binnen is. Caitlin is de 1e die uit bad wil en als ze in haar nachthemdje naar de kamer loopt, ziet ze volop cadeaus onder de boom liggen.

Ze rent terug naar de badkamer en jullie begrijpen wel dat de andere twee zo snel als ze maar kunnen uit bad komen om het ook allemaal te kunnen zien. We zijn echt verwend. Caitlin en Annika met een nintendo DS en Malin met een gitaar. Nog even en dan gaat ze op gitaarles. En jullie begrijpen, dat dat niet het enige was. Julenissen had zelfs kadootjes voor papa, mama en oma Ans onder de kerstboom gelegd!



In de nacht van 1e op 2e kerstdag heeft het behoorlijk gesneeuwd. We moesten ons letterlijk een weg naar buiten scheppen.

Onze kleine Caitlin verdween tot aan haar liesjes in de sneeuw. Grappig om te zien natuurlijk en zo ook haar zussen, die er tot hun knieën in zakten. Er werd een glijbaan gemaakt van sneeuw (dat is dan weer het voordeel als je een tuin hebt tegen een berg aan), want de glijbaan van de speeltoestel was wel heel kort geworden! Schommelen kon even niet, de schommels waren op mysterieuze manier verdwenen!!

En papa is bezig geweest om het terras te ontdoen van de 70 cm hoge sneeuwberg. Het was een leuke dag in de sneeuw.

Zondag, 27 december……………vandaag komen oma Adje en opa Leo. Hans rijdt ’s middags naar Sandefjord om hen op te halen en de meisjes kunnen haast niet wachten dat oma en opa er zijn. De koffer wordt naar boven gebracht en het is natuurlijk spannend om te weten wat er allemaal in zit. Ja, de dametjes zijn weer maar eens een keer verwend. Oma heeft voor iedere dag een cadeau voor ze. Dinsdag ga ik samen met Hans een dagje op stap en passen de beide oma’s en opa op de meisjes. Ze maken een wandeling naar Grisen waar ze door opa Leo getrakteerd worden op een wafel en als ze net weer thuis zijn, komen wij er ook weer aan. We hebben wel een leuke dag gehad in Kristiansand, Grimstad en Arendal. Maar jammer dat het overal zo ontzettend druk was, da’s eigenlijk niks voor ons.( Daar kwam nog eens bij dat Hans behoorlijke kiespijn had en die vervelende kies is er dus woensdag door de tandarts uitgehaald.) Ook hebben de meisjes nog wat nieuwe kleren gekregen van oma en opa. Ze kunnen er dus weer eventjes tegen. Op nieuwjaarsdag vertrekken oma en opa weer richting Nederland.

Nu komen ze voorlopig een tijdje niet. Want wij gaan eerst eind februari voor een weekje op vakantie naar Nederland!