Fietsen, een gipsen been en de lente zet door en Hans is jarig!

Een maandje geleden had ik het laatste blogberichtje geplaatst. Tijd voor een nieuwe, toch?

Het weekend waar we gebleven waren, is een heel mooi weekend geworden. Het was prachtig weer. Zaterdags zijn Hans en ik met de jongste 2 (Malin was naar een verjaardagsfeestje) naar Arendal geweest om voor ze een nieuwe fiets te kopen. Malin had vorig jaar al een nieuwe gekregen en Annika en Caitlin waren nu aan de beurt voor een nieuwe goede fiets. Papa moest hem natuurlijk meteen in elkaar zetten en net voor het eten kon er nog even gefietst worden. 

Zondags, de 11 april hebben de meisjes eerst zitten schilderen. Annika had voor haar verjaardag een heel leuk, maar heel wit serviesje gekregen. Gelukkig zat er verf bij, zodat het heel mooi geschilderd kon worden. Ieder nam een kopje en schotel voor zijn rekening en de theepot, suikerpot en melkkannetje zijn verdeeld. 

Hoe vinden jullie het geworden? Kleine kunstwerkjes, toch?!

Rond 10 uur waren Annika en Malin alweer aan het fietsen.

 En Caitlin keek vanaf grote hoogte toe. 

Ondertussen heeft Hans alle auto's weer van zomerbanden voorzien. Da's toch ook altijd weer een hele klus, hoor. Naar de zolder van de schuur, 4 zomerbanden naar beneden schouwen, winterbanden eraf, zomerbanden erop. En dan de winterbanden weer terug naar de zolder brengen. En dat dan 3 keer!! Hij was wel moe na afloop. Logisch hè?!

's Middags zijn we naar Tjenna gegaan. Er lagen nog wel wat dunne ijsschotsjes in het water en Malin probeerde ze eruit te vissen. 

 

Maandag en dinsdag is er niet zoveel bijzonders gebeurd. Hans kon op de quad naar zijn werk en ik ben dinsdagsavonds naar een treffkveld bij Joruns hobbyhjørnet geweest. Gezellig met een aantal kwebbelende vrouwen scrappen!  Op woensdag krijgt Hans het bericht dat hij tot de vakantie in Arendal blijft werken. Ik weet eigenlijk niet of ik dat al vermeld had, maar hij is door z'n werkgever uitgezonden naar een bedrijf in Arendal en dat bevalt hem stiekum heel erg goed. Heel interessant werk en leuke collega's. 

De donderdag staat in het teken van de vulkaanuitbarsting in Ijsland. Gelukkig hoeven we nergens naar toe en komt er binnenkort ook niemand naar ons. Wat wel leuk is, is dat er weer een "lekker" pakket uit Nederland komt met allemaal lekkernijen zoals beschuiten, schuddebuikjes en ontbijtkoek. Ja dat "missen" we nog wel hoor. 

Vrijdags een gewone dag wederom. Hoewel het staartje... Malin zit met haar knieën op de schommel en springt er achteruit vanaf. Ze valt en doet haar enkel zeer. Ze kan er niet op staan, dus zeggen we dat ze het maar even rustig aan moet doen en op de bank moet gaan zitten. Daar blijft ze eigenlijk ook de hele zaterdag en Hans en ik vinden haar een beetje flauw, dat ze niet probeert om te lopen. Het is niet echt dik of zo, dus het zal toch wel meevallen? 

Omdat Malin blijft volhouden dat het toch wel erg pijn blijft doen, haar enkel, gaan we zondags met haar naar de legevakt (weekenddienst) in het ziekenhuis in Arendal. Daar worden eerst röntgenfoto's gemaakt en werd haar pootje stevig in het verband gewikkeld en zijn we met krukken naar huis gestuurd. Even rustig aandoen maar na een paar dagen toch proberen om weer voorzichtig te gaan lopen, was het advies. Gelukkig dat viel eigenlijk nog wel mee. 

Maar 's maandags krijg ik een telefoontje van het ziekenhuis, dat ik zo spoedig mogelijk terug moet komen met Malin en dat ze absoluut niet op haar voet mag steunen, omdat er toch een scheurtje in de enkel zit. Haar voet moet in het gips. Als Hans terug is van het werk gaan we met z'n drietjes weer naar het ziekenhuis. Daar moeten we 3 uur wachten (ja werkelijk, er was ondertussen een ongeluk gebeurd!) alvorens we naar huis kunnen met Malins onderbeen in het gips. We waren pas om 9 uur thuis en Malin was helemaal op. Ik bel de volgende dag naar school en houd haar een dagje thuis om uit te rusten. 

Malin en ik vermaken ons wel, deze dinsdag. We zijn met z'n tweetjes, want Annika en Caitlin zijn naar de barnehage. Als ik tegen 12 uur even boodschappen ga doen, neemt oma Ans even de honours over en er wordt volop ge-4-op-een-rij-d! 

Omdat ik me toch af ga vragen hoe we de wat langere afstanden met Malin gaan overbruggen (als ze toch een paar weken in het gips moet blijven!), ga ik even bij de huisarts langs de volgende dag. Waar zou ik eventueel een rolstoel kunnen huren? Ik krijg het telefoonnummer van onze buurvrouw!! Tuurlijk, zij werkt in het bejaardentehuis en is medewerkster op de revalidatie-afdeling. Als ze 's middags thuis is van haar werk, ga ik even bij haar langs en leg de boel uit. We rijden meteen terug naar het bejaardencentrum en nemen een minirolstoel mee. Zo nu zijn we wat mobieler! 's Avonds krijgen we weer even de schrik als we naar buiten kijken: het sneeuwt! Gelukkig is het de volgende dag weer allemaal verdwenen....

We zijn ondertussen aangeland bij donderdag 22 april. En omdat we onze belastingpapieren vóór 30 april bij de Nederlandse en Noorse belastingdienst moeten hebben ingeleverd, ben ik hier vandaag toch maar aan begonnen. Het blijft een vervelend werkje, maar gelukkig ging het heel vlot. De Nederlandse bel.dienst wilde alleen maar wat aanvullende info, die ik heel eenvoudig uit de vorige "grote" aangifte kon halen. En de Noorse, tja daar is alles al lekker ingevuld en hoef je alleen maar te controleren. Toch was ik blij dat alles weer opgestuurd en verzonden was. Daar zijn we weer vanaf. 

Donderdags gaat Hans ook nog even langs bij Euronics. Hij krijgt het voor elkaar om een parabool te bemachtigen. Ik ben verdorie al 4 keer bij hun zusterbedrijf langsgeweest en krijg telkens te horen, dat ze me zouden bellen. Maar gelukkig, oma Ans kan binnenkort naar de Nederlandse televisie kijken. 

Na het eten gaan we er allemaal nog even op uit. Hans gaat met de oudste twee een tochtje maken met de auto. Ze zijn naar Åmli geweest waar op een oud stukje treinrails een oude toren en wagon gerestaureerd zijn en waar je vroeger tijden weer kan herbeleven. Ik ben met Caitlin bij haar vriendinnetje Selma op de thee geweest. Geweldig om die twee, als echte vriendinnen, met elkaar te zien spelen!

Vrijdags is er niet zoveel bijzonders gebeurd. Oma Ans loopt met Caitlin en Annika naar het postkantoor in het stadje en komen daarna naar Malins school gelopen. Ik heb deze week een weggetje gevonden, zodat ik bij de bibliotheek kan parkeren (die is naast Malins schoolgebouwtje) en Malin niet zo'n eind hoeft te lopen. Met z'n allen rijden we weer terug naar huis. En we zijn er nog maar net of de deurbel gaat. Onze overbuurvrouw Liv staat op de stoep met haar kleindochter, Johanna. Ze komt spelen en Liv drinkt een kopje thee. 's Avonds wil Malin de rolstoel uitproberen en "loopt" met Annika en Hans naar Grisen.

Natuurlijk heeft Malin op zaterdag 24 april weer een verjaardagsfeestje, van Terese. Maar het viel haar tegen. Ze kon met haar gipsen been niet echt meespelen, werd ook niet echt betrokken en zat eigenlijk alleen maar bij de moeder van de jarige op het terras te kijken naar haar spelende klasgenootjes. Tja dat is natuurlijk hier veel, in een tuin heb je nogal eens hoogteverschillen. En dat was bij Terese ook het geval. Er waren zogezegd 3 "verdiepingen" in de tuin. Maar goed, toen Malin weer thuis was, vrolijkte ze weer op. Zo gaat dat met kinderen, toch? Hans heeft nog geprobeerd om de parabool, die hij aan de gevel had gehangen, aan de gang te krijgen, maar dat lukte niet erg. We bleven naar een blanko beeld kijken. Dus uiteindelijk Hanneke gebeld, haar partner zit in die business en ze zouden zondags wel even langskomen. 

's Avonds maken we nog even een ommetje met de meisjes. 

Zondag was een drukke dag voor wat betreft bezoekjes. 's Morgens had ik m'n vriendin Heidi met haar kleine meid en ik had Annika naar haar vriendinnetje Tsunami gebracht. Bij ons kwam 's middags Johanna weer spelen en tegen het einde van de middag kwamen Hanneke en David de parabool installeren. Ze hebben gelijk een hapje meegegeten. Tegen een uurtje of half 9 waren we weer met z'n vijfjes. 

Malin is eerste naar school geweest voordat ik haar maandagmorgen tegen half 11 had opgehaald van school. We moesten voor controle naar het ziekenhuis. Ze hebben er het tijdelijke gips afgehaald en er een soort plastic gips weer omgedaan. Hier zal ze een paar weken mee moeten rondsjouwen. 

Omdat Malin nu moeilijk in haar gewone broeken kan, heb ik dinsdag voor haar in Arendal een paar sweatbroeken gekocht. Lekker soepel met stiek rond het been. Ook wilde ik eens gaan inkopen bij de ICA Maxi, een hele grote supermarkt. Daar heb ik groot inkopen gedaan. Tegen de middag waren we weer thuis, oma Ans en ik, en toen ik Malin ging halen van school heeft ze een vriendinnetje, Anniken, meegebracht. Het zijn 2 pechvogels, want Anniken zit met haar pols in het rekverband. Zij heeft haar pols verstuikt. Toch hebben ze lekker buiten gespeeld, zo goed het ging, want het was wederom prachtig weer. 

Woensdag en donderdag is er niet veel nieuws te melden. Ik heb m'n bloed voor de zoveelste keer weer moeten laten prikken. Ik heb een tekort aan ijzer en dat willen ze nu goed in de gaten houden. Ik heb medicijnen (een ontzettend smerig drankje) en gelukkig helpt het wel. Ik ben niet meer zo moe en snel geïrriteerd. Zoals ik al zei, het gaat nu een stuk beter. Toch is het nog niet op z'n normale waarde (m'n ijzergehalte) dus een afspraak gemaakt om nog 1 maal te controleren bij de huisarts. Is het dan nog niet zodanig gestegen naar normale waarde, gaan ze in het ziekenhuis onderzoeken waarom het zo laag blijft. Het zou namelijk kunnen dat m'n lijf het ijzer niet op kàn nemen. Maar dat is van later zorg. 

Vrijdag 30 april moesten we even goed nagaan wat we voor het weekend in huis moesten hebben aan boodschappen. Alles is morgen, 1 mei de dag van de arbeid dicht en het werk ligt plat. Caitlin loopt met oma Ans terug naar huis en noemt alle nummers op de lantarenpalen ijverig op. Ze geniet volop van de onverdeelde aandacht. Ook hebben we allemaal een mooie tekening gemaakt op Malins gipsen pootje!

Het weekend hebben we lekker rondgekeuteld. Hans heeft zich veel met z'n dochters beziggehouden, want ik wilde graag meedoen aan een scrapweekend (kijk ook eens op m'n andere blog). Op zondagavond, net voor we wilden gaan eten, kwam Maartje nog langs met de jongens. Maar ze bleef niet wachten, ze is weer naar huis gelopen. 

Maandag was geen drukke dag, dinsdag wel. Eerst Malin naar school gebracht, vervolgens met de twee jongsten naar de barnehage. Daar een oudergesprekje gehad. Het gaat heel goed met Annika en Caitlin. Ze hebben het er prima naar hun zin op Bøklia. In alles wat de juf zei, herkende ik onze twee in. Ze voelen zich er dus veilig en kunnen zichzelf zijn. Heerlijk. Ik heb ook afgesproken dat Annika vanaf januari 2011 3 dagen naar de barnehage gaat komen. Dit om de overgang naar school wat gemakkelijker te maken. 

Ik heb thuis even de boel wat op kunnen ruimen om om kwart over 11 weer naar school te rijden. Malin had wederom een afspraak in het ziekenhuis. Er zijn weer röntgenfoto's gemaakt en het ziet er allemaal prima uit. We spreken af dat ze over 2 weken terugkomt en dan mag het gips eraf!

Als we weer thuis zijn, maakt Malin eerst haar huiswerk en halen we de zussen daarna op van de barnehage. Ik maak het eten klaar, want we moeten vroeg eten. 's Avonds is er op school weer een ouderbijeenkomst over het lezen in de 1e tot en met de 3e klas. Het was erg interessant en ik kon het goed volgen. Ach, ik zat naast twee andere moeders, die zeiden, dat als ik het niet meer wist ik het ze gewoon kon vragen. Maar dat was gelukkig niet nodig. 

Woensdag weer een lekker rustige dag. Donderdags 6 mei ben ik met Malin boodschappen gaan doen in Arendal. We hadden de rolstoel meegenomen en konden zo zonder al te moe te worden overal onze inkopen doen. We hebben bijvoorbeeld kadootjes voor papa gekocht. Hij is zondag jarig en daar horen kadootjes bij. Het was heel gezellig, zo met z'n tweetjes. Oma Ans heeft Annika en Caitlin opgehaald van de barnehage. 

Vrijdags is er wel wat bijzonders gebeurd! Malin is weer een tand kwijtgeraakt. Niet verloren, nee, ik heb 'm eruit moeten trekken. Hij zat er te vervelen en hing op nog 1 klein stukje in haar kaak. Dus met een pincentje wat rondgedraaid en floep daar lag-tie in een potje water. 

De andere voortand hangt ook helemaal scheef, dus dat zal ook niet lang meer duren. 

Voor de volgende winter is Hans al weer druk in de weer op zaterdag. Zijn collega belde of hij weer mee wilde om hout te gaan hakken. Alles wat hij in een dag omgehakt krijgt, mag hij gratis hebben. Die collega heeft zoveel, dat hij "ervan af moet". Nou gratis verwarming daar zeggen we geen nee tegen!

Ikzelf ben met de meisjes boodschappen wezen doen en bij oma Ans op bezoek geweest in Grisen. Ze stond daar in een kraam haar kaarten te verkopen. En die van een cursist en die van mij. Het bleek ook vårmarked (voorjaarsmarkt) te zijn in het stadje en het was prachtig weer, dus er was niet veel aanloop in het winkelcentrum. Maar goed, ze heeft toch wat kaarten verkocht. 

Zondag is het feest! Papa Hans wordt 43 jaar. Hij wordt al vroeg uit z'n bed getrommeld door zijn dochters, die hem vóór z'n koffie de kadootjes al willen uitpakken. Maar dat weigert papa. Eerst koffie, dan iets anders. Hij wordt uiteindelijk overladen met tekeningen, zelfgemaakte knutselwerkjes en kadootjes. Verder wordt het een rustige dag. Ik ben in de weer om 60 muffins te bakken om op het werk te trakteren. En de rest speelt en leest. Papa mag kiezen wat we eten en het wordt pizza. Caitlin en ik houden het op een boterhammetje. Ook niet slecht hoor voor een keertje.

Eens even kijken, waar was ik gebleven? Ja ik moet er altijd even de agenda bijnemen, anders weet ik het allemaal niet meer! Ik word oud (dat wil zeggen 40 dit jaar...), ik hoop het maar, toch?! Maar goed, terug naar de orde van de afgelopen weken. Het zijn er 3 wel te verstaan, dus hier gaan we.

Onze Caitlin is verhuisd. Jaja, ze heeft haar juniorbed verruild voor het ingebouwde grote 1-persoonsbed op haar kamertje. Haar zussen slapen "al lang" in het "grote bed" en nu dus ook onze kleinste telg. Zo heeft ze wel veel meer ruimte gekregen op haar kamertje, waar ze nu lekker kan spelen.

Op woensdag hebben we oma Ans uitgezwaaid, zij ging naar Nederland. Dat verslagje hebben jullie al kunnen lezen. Donderdags zijn we op bezoek geweest bij onze Poolse naaste buren. Laat in de middag had Malin een verjaardagsfeestje bij Linn-Marie. En op zaterdag weer bij Tomine. Omdat Caitlin en (vooral) Annika het oneerlijk vonden dat Malin zoveel leuke feestjes had, dacht ik dat wij met z'n drietjes ook wel iets leuks konden doen die zaterdag. En ik had in de Tvedestrandsposten gelezen dat de brandweer met een grote auto in het stadje zou zijn. Toen we door Tvedestrand reden, zagen we de brandweerauto al staan!! Wij Malin afgezet bij haar feestje en een parkeerplaats gezocht. We moest nog wel een eindje lopen en toen we uiteindelijk bij de plaats van het delict aankwamen,.... was de brandweerauto verdwenen!! Dat was een regelrechte tegenvaller natuurlijk. Tja en wat doe je dan, dan ga je maar weer terug naar huis met de belofte voor een lekker snoepje. Later op de dag werd het weer wel wat gezelliger, want er is nog een vriendinnetje van Malin mee naar huis gekomen om te spelen.

Zondags hebben Hans en ik buiten opgeruimd. Het overige hout weer een beetje goed opgestapeld, zoveel stoken we nu niet meer. Is niet meer nodig. Overdag schijnt de zon door het hele huis en verwarmt het goed, zodat we er zelfs tot 's avonds profijt van hebben. De dames hebben de fiets weer opgepakt. Althans Malin de fiets en Annika en Caitlin de step.

En toen was het paasvakantie. En het regende... maar gelukkig klaarde het maandagmiddag weer op. Een van onze auto's stond in de garage en was klaar. Hans is dus 's maandags vroeg naar huis gekomen, want we moesten vóór 4 uur in Grimstad zijn en dat was toch een klein uurtje rijden. Alles ingeladen en op naar Grimstad. Aldaar de auto en sleutels in ontvangst genomen, de kids verdeeld ("ik rijd met papa mee, en ikke met mama") en via een mooie alternatieve route weer naar Tvedestrand terug. Tja af en toe moet je van de nood een deugd maken!

Dinsdags begon met heerlijk weer, maar toen oma Ans tegen 4 uur opgehaald moest worden begon het weer te druppelen. Als dit maar niet heel de week zo aan blijft houden. Na een kort verblijf bij oma, ben ik boven gaan koken voor 6 personen. Oma had zoveel niet in huis, dus zijn we na het eten maar gelijk boodschappen wezen doen. We konden ook wel wachten tot de volgende dag, maar dan zou het zeker heel erg druk zijn. Op witte donderdag en goede vrijdag is hier namelijk alles gesloten.

De volgende dag, woensdag, zijn we toch nog even het stadje in geweest. Oma Ans had een decoder en smartcard gekocht om hier de Nederlandse televisie te kunnen bekijken en daar moest alleen nog een parabool bij. Viavia bij het goede bedrijf terecht gekomen, maar de parabool was (natuurlijk) niet op voorraad. Na de pasen zouden we wel gebeld worden. OK, die jongeman heeft niet gezegd, "direkt na pasen", maar tot op de dag van vandaag nog geen reaktie mogen ontvangen...
Omdat het voorjaar eraan komt, is het nu te warm aan het worden voor de "varmedress" en het regenpak van vorig jaar was Malin natuurlijk te klein geworden. Dus alles schuift weer door, het regenpak van Malin gaat naar Annika en dat van Annika is voor Caitlin. Gelukkig heb ik een vriendin met een kleine meid, waar alle kleertjes van Caitlin weer naartoe kunnen. Maar goed, Malin had dus een nieuw regenpak nodig, wat we in Grisen bij Leo Nora hebben gekocht. De broek niet gepast, maar de jas paste dus dat zat wel goed. We hebben in Grisen nog iets lekkers gegeten en de meisjes hebben nog even gespeeld. Hans was ook al vroeg thuis, om half 2, toen wij ook net terug waren. Hij heeft vrij tot en met 2e paasdag, heerlijk. s. Middags is er nog een klasgenootje van Malin, Anniken, komen spelen. De meiden hebben gezellig aan de keukentafel zitten stempelen en kleien.

Zo vroegen de meiden al de hele week wanneer we weer eens een toertje gingen maken. Dat hebben we dus vrijdags gedaan. Maar toen we vrijdagmorgen beneden kwamen, was daar eerst een grote verrassing: er stonden 2 reeën in de straat! Een moeder met een jong. Malin zag ze als eerste door onze Skogfaret lopen. Geweldig toch hè, de natuur zo dichtbij. Uiteraard toen ik eindelijk m'n fotocamera te pakken had, waren ze alweer een eindje weg. Maar ik heb toch nog wat plaatjes kunnen schieten.

De beesten waren lekker aan het smullen van de weinige besjes die nog aan de struiken van de buurtjes zaten.   Maar toen ik te dichtbij kwam, schoten ze snel het bos in. Dit blijft geweldig, toch?!

's Middags zijn we met z'n vijfjes naar Koppsåna gereden.

 Dat is een prachtige oude zaagmolen uit 1880...

...aan een snelstromende rivier. 

We moesten wel even door de sneeuw baggeren, maar het is een prachtig complex, waar je heerlijk kunt genieten. 

Ons Linneke heeft haar papa en mama nog even op de foto gezet (met achter Hans Koppsåna).

Over het middageten hoefde ik me geen zorgen te maken, we konden aanschuiven bij onze benedenbuurvrouw. Maar net toen oma Ans het eten wilde opzetten, belde m'n vriendin Heidi. Ze wilde nog even langskomen met man en dochter. We hadden hen Caitlins bedje aangeboden en Heidi kende het bed natuurlijk al wel, maar haar man Steinar wilde het ook nog even zien. Ze waren erg geïnteresseerd en zouden erover nadenken. Tegen 6 uur konden we aanschuiven bij oma Ans in de hobbykamer. Niet echt heel ruim voor 6 personen, maar het ging. 's Avonds zakte even de moed in m'n schoenen toen het begon te sneeuwen! Jawel, het witte goedje dwarrelde weer naar beneden. En het bleef nog liggen ook. Zou het dan naast een witte kerst ook een wit pasen worden?

Maar gelukkig was het de volgende dag weer snel verdwenen. Ja ik ben de sneeuw nu wel een beetje beu aan het worden, net als zoveel van "mijn landgenoten". Na nog wat boodschappen (ja de winkels waren weer even open, zo tussen witte donderdag/goede vrijdag en de 2 paasdagen in), zijn we lekker in de keuken gaan zitten knutselen. En terwijl we gezellig bezig waren, kregen we een uitnodiging van de overbuurtjes om pasen in te komen luiden met koffie en thee en wat lekkers. Het paasmandje wat we aan het maken waren, werd een welkom kadootje voor onze overburen. We hebben er lekkere koekjes en gevulde eitjes (uit Nederland) in gedaan. 

Zondag eerste paasdag zouden we een gast krijgen. Onze Nederlandse kapster, Hanneke, was met de paasdagen alleen, dus we hadden haar gevraagd om te komen eten. En dan bereid je natuurlijk iets speciaals, eland met een heerlijk sausje, aardappeltjes en rode kool. En ijs na. De meisjes kregen van oma Ans een goed gevuld paasei. Een goede gewoonte hier in Noorwegen om de kinderen een groot kartonnen ei te geven met daarin lekker en veel snoepgoed. En deze gewoonte wordt goed ontvangen in huize van de Rijzen-van Gremberghe.

Onze tweede paasdag is een dag van heerlijk in huis rommelen. Het weer werkt ook niet echt mee, dus dan is het in huis goed toeven. Uiteraard had ik het ook makkelijk met het warm eten, want er was nog genoeg over van de vorige dag. 

En dan begint het gewone dagelijkse leven weer. Hans naar z'n werk en de twee jongsten naar de barnehage. Oma Ans brengt ze weg, samen met Malin, want ik voel me niet zo lekker. Gelukkig trekt het snel weer weg, want Malin zat toch een beetje sipjes te kijken. We zouden vandaag lekker gaan scrappen, omdat ze nog een dagje thuis is. Ze hoeft pas op woensdag weer op school te komen. Om een uurtje of 10 zitten we gesetteld aan de keukentafel te stempelen, te kleuren en te knippen. Heerlijk zo'n dagje met 1 dochter!!

Het weer is weer beter aan het worden en er kan 's avonds na het eten weer gefietst worden. Malin heeft vorig jaar een nieuwe fiets gekregen, maar Annika en Caitlin probeerden het nog op een paar oude krijgertjes uit Nederland. En deze fietsjes waren nu toch echt versleten. Een belofte werd gemaakt, we zouden zaterdag met de twee dames nieuwe fietsen gaan kopen. 

Omdat de dames van oma Ans haar hobbyclubje mijn kaarten ook wel eens bewonderd hadden, vroegen ze zich af of ze niet een keertje een workshopje bij me konden volgen. Natuurlijk kon dat en op woensdagavond was het dan zover. Ik had me natuurlijk goed voorbereid en heb, in mijn beste noors, de dames alles wat ik wist verteld over de verschillende technieken van het stempelen. Na zelf een stempelafdrukje uitgekozen te hebben, zijn ze zelf aan de slag gegaan. En het werd een hele leuke avond, wat misschien nog wel vervolgd zal worden. 

Het regenpak wat Malin de voorgaande week had gekregen was toch eigenlijk aan de krappe kant. Dus donderdag op zoek naar een andere en gelukkig ook gevonden. Dan is het toch fijn, dat er nog twee meisjes komen, die wel in het gloednieuwe regenpak zullen groeien. 's Middags heb ik samen met Malin nog een gesprek met de juf op school. Malin doet het echt heel goed, kan goed met iedereen overweg en "mag" zelfs niet meer op noorse bijles komen. Ze zou zich gaan vervelen en kan haar tijd veel beter besteden aan de gewone les in de klas. "Malin weet heus wel hoe de meubels in het noors heten en dat rood, rød is en zo". Na een poosje wordt ze wel weer opnieuw getest, zoals alle andere "buitenlandse" kinderen, maar ik weet eigenlijk zeker dat we ons daar geen zorgen over hoeven te maken. Malin is al een echte noorse aan het worden!

Vrijdags schijnt de zon en willen de twee jongste al vroeg naar buiten. Omdat het nog wel een beetje fris is, trekken ze toch de vinterdress nog maar aan. De sneeuw op de zandbak is ook alweer weg en na opening komen er weer allerlei vergeten schatten tevoorschijn. Het zand is nog erg nattig, maar dat mag de pret niet drukken. Als Malin 's middags ook weer thuis is en de boterhammetjes zitten achter de kleine kiesjes, gaan ze met z'n allen weer de tuin in. Er komen nog een vriendinnetje van Malin, Helene, en Annika's grootste vriendin, Tsunami, spelen. Een tuin vol met meisjes. 

Er kan weer volop geschommeld en gegleden worden. Ook deze schat is weer onder de sneeuw vandaan gekomen en kan weer volop benut worden. 

's Avonds zet Hans de trampoline nog op met behulp van Malin.

En komen tafel en stoelen weer op het terras te staan.....

.....want het belooft een mooi weekend te worden. 

En daar zal ik de volgende keer meer over vertellen, want we hebben heerlijk genoten van deze prachtige zaterdag en zondag.

Tot de volgende keer!!

Snoepreisje naar Nederland

Toen ik in januari een mailtje kreeg van de KLM of ik misschien voor een “prikkie” een reisje wilde maken naar Nederland, hoefde ik niet zo lang na te denken. Dat was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd. Ik wist dat er in maart weer een paar leuke dingen waren, dus eerst mijn zus (die was aan het overwinteren in Spanje) gepolst of het goed was dat ik weer een paar nachtjes bij haar kon logeren. Geen probleem……….ze vond het weer hartstikke fijn dat ik kwam. Dus een datum geprikt en mijn reis geboekt.

Omdat Hans me niet naar Sandefjord kon brengen, had ik besloten te reizen met de bus, de Norway-Bussekspress. Vond het best wel spannend, want hoe zou dat allemaal gaan. Met een taxi naar Fiannsvingen en na een paar minuten kwam de bus. De chauffeur stapte uit en zette de koffer in de bus. Goede service dus. Ik kocht een retourtje en daar ging ik. Hele comfortabele zitplaatsen, achterin de bus kon ik een kopje koffie pakken………….kortom een ontspannen reis. Na een uurtje even een korte stop en tegen half 12 stopt de bus in Fokserød. Toen ik instapte had ik aan de chauffeur al doorgegeven dat ik hier met een taxi door wilde reizen naar Sandefjord. Een taxibusje stond al gereed en samen met nog 3 reizigers werd ik afgezet bij de ingang van het vliegveld. Het taxiritje kostte 60 kr. Voor ieder dus 15 kr. Is geen geld. Koffer afgegeven, door de douane en toen had ik nog tijd voor een boterhammetje en een kopje koffie. Het vliegtuig stond al gereed en alle zitplaatsen waren bezet. Ik denk dat heel veel Noren al een reisje gingen maken naar de zon. Daar zijn we wel aan toe na deze winter. We arriveren om 15.10 uur op Schiphol en ik heb geluk, mijn koffer komt er als eerste aan. Dat is fijn, want zo kan ik de trein halen om 15.58 uur. Het is vandaag één van de warmste dagen in Nederland. Jas kan dus uit. Mijn zus en ook mijn zwager zijn blij me weer te zien.

Na een prima nachtrust krijg ik een ontbijtje voorgeschoteld. Wat een verwennerij. De dag begint al goed, want bij de koffie is er zelfs gebak. Ja, dat komt natuurlijk omdat mijn zwager jarig is geweest. Na de middag gaan we met ons tweetjes met de bus en de tram naar Rijswijk. Lekker winkelen in de ´Boogerd´. Allereerst op zoek naar een decoder en smartkaart. Ik wil in Noorwegen graag de Nederlandse zenders kunnen ontvangen. Maar helaas…………niet te koop hier. Moet dus verder gaan zoeken. Ben wel geslaagd voor een leuk bloesje bij mijn favoriete winkel…..Witteveen. Als verrassing krijg ik ´s avonds zuurkool met overheerlijke worst. Hebben we in Noorwegen niet, dus dan laat ik me goed smaken. Kan natuurlijk niet stilzitten, dus ga ´s avonds heerlijk kaartjes borduren. Vakantie is fijn, maar ik moet natuurlijk wel wat doen.

 Vrijdag vroeg uit de veren. Ga vandaag alleen een dagje op stap naar de beurs in Rijswijk. Had gehoord dat er voor een redelijke prijs Marthe Stewart ponsen te koop zijn. En die zijn zo mooi….die wil ik hebben natuurlijk. En de dames van mijn hobbyclub hadden een verlanglijstje meegegeven en die heb ik eerst maar afgewerkt. Dan is het intussen 12 uur en loop ik naar het koffiehoekje bij Joke. Daar is het al een drukte van belang. Ontmoet er heel veel ´oude bekenden´ en we kletsen heel wat af. Maar ik wil natuurlijk niet te lang blijven zitten. Ben maar 1 dagje hier en wil wel het een en ander meenemen. Joke heeft mijn bestelling intussen ook klaar en samen met Ria en Caroline ga ik eerst wat eten. Daarna nog even verder ´rondstruinen´ op de beurs. Koop prachtige knipvellen voor mezelf en voor de clubleden. Moe maar voldaan ga ik weer ´huiswaarts´. Vandaag hebben we rode kool met hachee.

 Intussen zijn we er ook achtergekomen bij wie we een decoder kunnen kopen. Rien en ik gaan dus op pad. Kriskras door het drukke Den Haag. Wel even wat anders dan het rustige Tvedestrand. Maar goed, het is voor een goed doel. Na de middag gaan we nog even shoppen op de Leyweg en voor de meiden koop ik leuke nachthemden. Ook nog wat kruidenierswaren voor Nicole en dan is het alweer tijd om naar ´huis´ te gaan.

 Het is zondag en het was een kort nachtje. Ja, dat komt ervan als je laat naar bed gaat en ook nog eens een uurtje korter kan slapen i.v.m. de zomertijd. Vandaag ga ik naar Eindhoven, naar een maatjesdag. Het is een leuk weerzien, heerlijk met heel veel mensen zitten kletsen en dan is het alweer tijd voor een voortreffelijke lunch. Er is zelfs een minimarkt en ja hoor…………ik koop nog wat leuke mallen om te embossen. Krijg nog flink wat knipvellen van een paar maatjes, doe een workshop met theezakjes vouwen, win een leuk prijsje en dan is ook deze dag, waar iedereen zo naar heeft uitgekeken, alweer voorbij. Als ik me tegen 7 uur weer meld bij Nini, heeft Rien intussen een heerlijke Chinese maaltijd gehaald. Het was een fijne dag, maar ik ben doodmoe en zoek op tijd mijn bedje op.

 Op maandagmorgen geeft Nini aan een aantal oudere dames “computerles”. Ook vandaag en ik ga gezellig met haar mee. Omdat niet iedereen aanwezig is, mag ik ook even achter de computer. Krijg een mailtje van Nicole met de vraag of ik voor haar papier wil kopen. Dus na de lunch nog maar een keertje naar de Leyweg. En gelukkig niet voor niets, ik ben geslaagd. Na het avondeten komt mijn neef met zijn partner nog een bakkie doen. Hij wil graag een keertje met de motor naar Noorwegen, dus wie weet komt hij. Zou wel leuk zijn.

 En dan is het snoepreisje alweer voorbij. We zijn vroeg uit de veren vandaag. Rien brengt met naar het station en ik reis met de trein naar Schiphol. Alles gaat hier van een leien dakje. De koffer is eigenlijk wel te zwaar, maar dat is geen probleem. Logisch ook als ik zie dat we vandaag maar met zo’n 30 mensen in het vliegtuig zitten. Als ik op Sandefjord aankom, ontmoet ik Maartje met de kinderen nog even. Zij gaat voor een week of 2 naar Nederland op vakantie. Intussen is het tijd om de bus te halen en om 4 uur staat Nicole samen met de meisjes al op me te wachten bij Fiannsvingen. Natuurlijk zijn ze benieuwd wat er allemaal in de koffer zit. Dus in een mum van tijd, is de koffer uitgepakt. Fijn dat iedereen blij is met de cadeautjes. Annika is alleen een beetje verdrietig dat ik voor haar in plaats van een nachthemdje een babydoll heb. Maar dat komt nog in orde hoor. Je krijgt van oma nog een nachthemd. Beloofd!


Het volgende blogverhaal van Nicole kunnen jullie a.s. zondag/maandag lezen

Smeltende sneeuw, dooi en het regent zelf!!

Na ons groene weekje in Nederland zijn we weer teruggekomen in een wit en winters Noorwegen, zoals jullie hebben kunnen lezen. Maar gelukkig is hier ook de lente in aantocht. Het dooit al aardig en het sneeuwruimen is aan het afnemen. Nu zijn we zo'n beetje bezig met het opruimen van al het ijs, wat onder de sneeuw tevoorschijn komt. Als het zo dooit, kun je met een schop stukje voor beetje het ijs weghakken, zodat je weer heerlijk op de stenen en asfalt kunt gaan.

Op zondag 7 maart ben ik dan ook beziggeweest om onze trap en het terras te ruimen. Het is schitterend weer en we zijn dus allemaal buiten. Genieten van de zon. En ja, er zijn meer Noren die naar buiten komen. Het is de laatste dag dat de meiden met de slee van de oprit kunnen glijden. Onze buurman Kurt is samen met zijn dochter Selma, het vriendinnetje van Caitlin, ook aan het spelen buiten en komt op om een praatje te maken. Later komt ook mamma Lise nog en het hele spul gaat naar binnen om even wat te kletsen en te spelen.

's Maandags begon het gewone schoolleven weer, dus weer vroeg uit de veren en Malin naar school gebracht. Bij ons is maandag wasdag, en nadat Malin weer in de schoolbankjes zat, ben ik aan m'n huishoudelijke taakjes begonnen. 's Middags nadat Malin weer thuis was, zijn we met Hanneke (onze Nederlandse kapster, die ook altijd bij me komt scrappen) en haar honden een eindje wezen wandelen. De meiden vonden het wel wat, 2 van die grote Collie's. Sindsdien vragen ze de hele tijd of ze toch ook geen huisdier mogen. Tot nu toe hebben we de boot mooi af kunnen houden.... 's Avonds komen m'n vriendinnen weer gezellig scrappen.

Op dinsdag hebben we onze dagelijkse dingen gedaan. Wel kregen we een verrassing met de post, de Nederlandse belastingpapieren. Of we deze even wilden invullen en voor 1 mei terug wilden sturen. Nou ja, we hebben nog even. Aan de ene kant wel handig, nog een bankrekening in Nederland, maar aan de andere kant, als we nou telkens een belastingformulier krijgen, moet ik er toch nog eens over nadenken.

Op woensdag gaat Malin slechts 2 uurtjes naar school en ik ben in die uurtjes even boodschappen wezen doen. Michelle is 's middags nog komen spelen, eerst buiten en daarna toch binnen, want ze waren toch wel erg nat geworden van de smeltende sneeuw. Het dooit nu goed door en toen we binnen zaten kwam er een heel pak ijs van het dak van het huis afglijden. Wat geeft dat een hoop herrie. Maar goed dat de kids binnen waren!

Donderdag werd een leuke dag voor Malin, ze is gaan skiën met haar klas. Dus 's morgens de boterhammen en drinken klaargemaakt, extra kleding mee, skischoenen aan en de ski's en stokken in de auto. Gelukkig mocht de rumpeakebrett ( sleetje ) thuisblijven. Het was wel even wennen voor Malin, want ze dacht dat ze het al heel goed kon, maar er waren natuurlijk kinderen die nog beter en sneller waren. Ach als je in dit land geboren wordt en je al met 2 jaar op de ski's staat.... Daarom wilde Malin graag 's avonds met pappa nog even naar de loipes om extra te oefenen. Enne gisteren kwam toch de sneeuw van het dak van het huis afglijden? Vandaag gleed de sneeuw van het dak van de garage, precies op m'n net geruimde pad en trap. Nou ja, een kleine doorgang gemaakt enne... de rest smelt wel weer.

Nadat ik Malin vrijdag van school had gehaald, zijn we meteen even langs de speelgoedwinkel gereden. Ze had weer een uitnodiging gekregen voor een verjaardagsfeestje van een klasgenootje. Daar in de winkel kwamen we ons bovenbuurmeisje tegen. Voor haar hebben we ook maar meteen een kadootje gekocht. Ze was immers die dag jarig.

Zaterdag 13 maart, Hans en ik zijn samen naar Grimstad en Arendal gereden voor wat boodschapjes, terwijl oma Ans op de meiden past. Onderweg belt onze buurman Kenneth om te vragen of Hans en Malin meegaan 's middags om te gaan skiën in Hanto, vlakbij Tvedestrand op zo'n 10 minuutjes afstand. Daar heeft Malin wel oren naar! De rest gaat naar Grisen. Kunnen Caitlin en Annika zich ook even lekker uitleven daar.

Malin is zondags naar een verjaardagsfeestje geweest. Ze werd opgehaald door een vriendinnetje en haar moeder en ik ben ze gaan halen. Ze zaten in een prachtige omgeving. Het is wel leuk dat je steeds weer op geweldig mooie plekken komt, en dat zo dichtbij huis.

Maandag is een gewone dag geworden met eigenlijk niet zo veel bijzonders. De zon was wel volop aan het schijnen, wederom goed voor de dooi!

Vandaag, dinsdag was het barnehagedag. Annika gaat met haar leeftijdgenootjes vanuit de barnehage naar het stadje....

... om met alle kinderen geboren in 2004 en 2005 van de Tvedestrandse barnehages samen een concert te geven in de gågata.

Het was er erg druk, ondanks de natte koude wind.

En Annika? Die genoot ervan dat oma Ans en mamma haar aanmoedigden.

Op woensdag en donderdag is er niet zoveel bijzonders gebeurd. Hans is donderdag na het werk na de opticiën geweest en daarna zijn we samen naar een informatie-avond op school geweest. Enne o ja... het regent weer! Dat is toch wel weer even wennen na 4,5 maand sneeuwvlokken!!

Op vrijdag krijg ik niet zoveel uit m'n handen, dus gaan we even 's middags een frisse neus halen en lopen naar Grisen. Daar komen we m'n vriendin Heidi tegen en wat blijkt? Zij had hetzelfde! later die dag krijg ik nog de vraag van Heidi of ik zin heb om de volgende dag samen naar Arendal te gaan, zonder man en kinderen. Dat leek me erg gezellig, dus oma Ans gevraagd of ze wil babysitten, want Hans moest doorwerken in het weekend. Dat was gelukkig geen probleem!

Na de meiden 's zaterdags om kwart voor 10 bij oma Ans te hebben gedropt, ben ik om 10 uur opgehaald door Heidi. We hebben een hele leuke dag gehad. Ik ben op plekken geweest, waar ik nog niet geweest was. We hebben gezellig samen geluncht. En opgepept ben ik om half 3 weer thuis. Ik hoorde wel dat de meisjes het ook leuk hadden, want ze hebben samen appelmoes gemaakt en muffins en broodjes gebakken. Hans was ook tegen 3 uur weer thuis.

Toch moest Hans zondags ook weer naar Arendal, dus ben ik alleen thuis met de meiden. We hebben eerst lekker in pyjama rondgedreuteld, daarna in bad en 's middags zijn we bij oma Ans een kopje koffie gaan drinken. Maartje was er ook om haar wegwijs te maken in de busverbindingen naar het vliegveld. Oma Ans gaat woensdag weer voor een weekje  naar Nederland, vandaar.

Nu nog een paar daagjes en dan hebben Malin, Annika en Caitlin paasvakantie. De meiden kunnen misschien weer lekker in de tuin spelen, als het tenminste een beetje door wil zetten, die dooi. We kunnen in ieder geval al weer wat gras zien aan de kanten en ook in de bloembakken komt er wat omhoog. Bij een vriendin van oma Ans kwamen de sneeuwklokjes en crocusjes al boven de grond uit. Dat geeft goede hoop, nietwaar?

Ben je ook benieuwd naar mijn weekje wintervakantie.

Ja, of ik nu wil of niet, er moet natuurlijk ook een verhaaltje komen over mijn weekje vakantie hier. Maar eigenlijk valt er niet eens zoveel te vertellen. Heb niet eens zo heel veel beleefd. Ja, er is ontzettend veel sneeuw gevallen………dus daar kan ik over vertellen. Maar dat vinden jullie vast saai. Nou ik niet hoor, heb het er hartstikke druk mee gehad iedere dag. Dus zo af en toe schrijf ik er toch wat over.
Als de auto met de vakantiegangers donderdagmorgen om kwart voor 6 is vertrokken, begint het al te sneeuwen. Snel dus even kijken op http://www.yr.no/ hoe het er de komende dagen uit zal zien. En dat belooft niet veel goeds. Sneeuw tot en met zondag. Zo, daar ben ik mooi klaar mee. Oké……..Rune komt dan wel met de snowfrees om de oprit schoon te houden, maar de rest is voor mij.
De reis naar Rijsbergen is prima verlopen en het is wel fijn dat ik via sms-jes op de hoogte wordt gehouden. In gedachten reis je toch met ze mee. Als ik ’s avonds nog even met ze skype, kan ik gelijk vertellen dat Rune al druk in de weer is geweest. Ik heb me een pad gebaand naar boven en eens even gekeken of er nog wat te wassen viel (natuurlijk wel) en ik heb ook de koelkast geplunderd (grapje).

Ik had me voorgenomen om iedere dag wat te doen in huis bij de jongelui. Dus vrijdagmorgen, na het dagelijkse ochtendritueel, maar weer door de sneeuw naar boven. Natuurlijk eerst een pad gemaakt ……….kortom, de dag is buiten begonnen. Rune is ook alweer vroeg geweest en de oprit is begaanbaar. Boven de keuken en de badkamer een beurtje gegeven, alle afwas opgeruimd en toen was het alweer tijd voor de lunch. Heb best wel veel tv gekeken. Vandaag een spannende wedstrijd voor de Noren op de Olympische Spelen in Vancouver. Ze kunnen goud winnen met curling. Maar het wordt zilver. Dan het schaatsen. Dat komt niet op tv, maar gelukkig wel op de Wereldomroep op de computer. Had ik nu maar een Nederlandse schotel. Ben natuurlijk ook bezig geweest met een kaartje te maken. De dames van mijn clubje willen ook graag het embossen leren, maar ik moet het zelf eerst onder de knie krijgen natuurlijk. Heb geskypt met een vriendinnetje in Nederland, die echt een kei is in deze techniek.

Na twee dagen en nachten gaat het al een beetje wennen………..het alleen zijn. Kan me natuurlijk wel vermaken, maar ik had vandaag (zaterdag) ook graag eens naar Arendal of Risør gegaan. Jammer dat het weer een spelbreker is. Ja, natuurlijk kon ik gaan, maar het is veel gezelliger met de zon als met de sneeuw. Rune is alweer geweest en samen met Elin heeft hij ook een kopje koffie bij me gedronken. Als ik tegen de middag de post uit de brievenbus heb gehaald, roept Liv me voor een bakkie leut. Gezellig met Gunnar zitten praten over de Olympische Spelen. Hij volgt het ook en omdat ik ook een fan ben van de Formule 1 (begint binnenkort ook weer) pols ik hem eens of hij daar ook van houdt. Nee, is meer een fan van het motorrijden. Logisch natuurlijk, als het straks weer goed weer is, trekt hij er zelf met zijn motor op uit.

Zondagmorgen geskypt met Nicole. Ze is gisteren samen met Nicole (vriendin in Nederland) naar Heesch geweest. Daar zit een hele grote hobbywinkel en of je nu wil of niet, je moet daar natuurlijk weer veel nieuwe dingen kopen. Zo’n uitgebreide winkel hebben we hier in Noorwegen nog niet gevonden. Dat missen we dus wel een beetje.
Ook het etentje met tante Marja en oom Willy op vrijdagavond bij “De Tijd” in Rijsbergen was heel gezellig geweest. Zo tussen de regels door merk ik wel, dat ze Nederland toch een beetje “ontwend” is. Overal is het heel erg druk. Kortom…………om in Noorwegen te gaan wonen is een goede keuze geweest.

Vandaag word ik om 4 uur verwacht voor een etentje bij Liv en Gunnar. Heb voor Liv een paar leuke boekjes ingepakt. Ze is een enthousiaste kaartenmaakster geworden. Zit even te denken of ik nu even wat eerder moet gaan of precies om 4 uur. Uiteindelijk ga ik om 10 voor 4, maar ik begrijp later dat ik precies om 4 uur aan had moeten bellen. Niet dat het erg is dat ik er eerder was, maar als de Noren zeggen……4 uur is dat 4 uur. Niet eerder en niet later. Gunnar had een voortreffelijke maaltijd gemaakt. Hier is het menu:

Forret: Scampi og kamskjell på seng av safranris. Aspasges garnityr
Hovedrett: Elgstek med fløtesaus of dampened grønnsaker
Dessert: Tilslørte bondepiker
Kaffe med nybakt kringle.

Zal ik het toch maar vertalen:

Voorgerecht: Scampi’s en jacobsschelpen op een bedje van rijst met safraan, gegarneerd met groene asperges.
Hoofdgerecht: Soort rollade van eland met witte roomsaus en dampende groenten.

Nagerecht: Gesluierde boerenmeid (wil je het recept…….stuur me een berichtje).
Koffie met versgebakken taart

Liv en ik hebben samen nog even wat gekletst en zo rond 8 uur ben ik weer naar huis gegaan. Het was heel gezellig.

En intussen is het dus al maandag geworden. Vandaag strijken en nog wat wassen. Ja, daar is het tenslotte maandag voor. Na alle sneeuw van de laatste dagen, is het vandaag heerlijk buiten. Heb zelfs buiten een kopje koffie gedronken en een boterhammetje gegeten. Echt luxe natuurlijk. Het gaat opeens ook flink dooien. De ijspegels vallen van het dak. Gelukkig net niet op mijn hoofd. Omdat Liv morgenavond komt in plaats van woensdag, ga ik alvast wat voorbereiden om samen te maken. Verder is het vandaag een rustige dag geweest. Heb nog wel een kaartje gemaakt natuurlijk. Zou ik verslaafd zijn aan het maken hiervan. Het lijkt er wel op hé?

Dinsdag 2 maart………..trouwdag van Hans en Nicole 8 jaar geleden. Heb ze natuurlijk gefeliciteerd en ik hoor dat ze wat lekkers bij de koffie hebben. Nou daar had ik ook wel zin in. Heb mezelf dus getrakteerd op koffie met wat lekkers in het “restaurant” in Grisen. Daarna boodschappen gedaan, want er moet natuurlijk ook gegeten en gedronken worden. Heb een heerlijke maaltijd voor mezelf gemaakt en terwijl ik daarvan zit te genieten, komt met een donderend geraas de hele lading sneeuw van de overkapping bij mijn voordeur naar beneden. Nou ja sneeuw…….het is meer ijs dan sneeuw. Was wel even schrikken natuurlijk. Liv en ik hebben een hele gezellige avond gehad. Heel veel gelachen en ook nog 2 kleine kaarten gemaakt. We kunnen het samen goed vinden. En dat is natuurlijk niet zo verwonderlijk, want ze zijn allebei van een prima jaar, nl. 1941. Ja, heb ook nog wel wat gedaan in het huis boven hoor. Morgen en donderdag de allerlaatste dingetjes.

Woensdagmorgen eerst papier gesneden voor Liv. Ze had heel veel gekocht en dat moest “klein” gemaakt worden. Heb daarna mijn hobbykamer maar weer eens even opgeruimd, want vanavond moet er wel weer plaats zijn natuurlijk. Papier gesorteerd en het ziet er nu weer netjes uit. Toch eens nadenken hoe ik het op een betere manier op kan bergen. Ben er niet zo erg tevreden over.
’s Middags nog wat klusjes boven gedaan en na het avondeten kwamen Anne Berit en Tove. Ze vonden het zo gezellig dat ze pas om half 11 naar huis gingen. Goed teken toch?

Vandaag mijn laatste dagje alleen. Eerst heb ik gestofzuigd boven, de ramen gezeemd (nu maar hopen dat er voorlopig geen kinderhandjes op te zien zijn) en als ik na het eten naar de bloemist ben geweest, ziet alles er weer gezellig uit. Heb mezelf ook maar getrakteerd op tulpen uit Nederland. Heb een sms-je gekregen dat ze zijn vertrokken. De reis verloopt goed, in Denemarken is het drukker dan verwacht. Ja, de Noren gaan terug naar huis. De wintervakantie is voorbij. Net na het avondeten doe ik de “varme pumpe” aan, zodat het niet zo koud is in huis. Strooi ook nog wat grit voor de deur, want het is spekglad overal. Ik ben maar wakker gebleven en ben blij dat ze om half 2 weer thuis zijn. Snel naar boven en iedereen gaat lekker slapen.

Zo, jullie weten ook weer een beetje hoe ik het heb gehad. Moet wel even zeggen, dat vanaf het moment dat de vakantie voorbij is, er geen sneeuw meer is gevallen. Het is schitterend weer geworden met temperaturen overdag boven de 0 graden.

Naar Nederland (ons 100e blogberichtje, leuk hè!)

Zoals beloofd weer een berichtje uit Noorwegen. We willen jullie laten weten hoe we het ervaren hebben weer in Nederland te zijn geweest, wat we allemaal gedaan hebben en hoe het nu is weer thuis te zijn.

Maar we beginnen maandag 22 februari. Nadat ik Malin naar school heb gebracht ben ik met Caitlin voor een nacontrolebezoekje naar de huisarts geweest. Ze had oorontsteking, maar dat was weer prachtig genezen. Ook mijn bloed is geprikt, omdat ik wat moe en lusteloos was de laatste tijd. Nu blijkt dat ik (weer maar eens een keer) te weinig ijzer in m'n bloed heb. Ik ben dus alweer Floradix aan het drinken. Een heel vies ijzerextrakt. Hopen maar dat dat helpt.We hebben lijstjes gemaakt wat we allemaal moeten meenemen naar Nederland, want het is bijna zover.
's Avonds heb ik m'n clubje weer op bezoek gehad.
Dinsdag heb ik, heerlijk alleen, al heel wat spullen klaargelegd. Samen met ons mam ben ik Malin van school gaan halen en hebben we samen boodschappen gedaan. Niet teveel natuurlijk, maar net genoeg om alles nog op te kunnen maken.

Nadat de dames 's woensdags mij hadden verteld welke kleren ze mee wilden nemen naar Nederland, zijn ze met oma Ans nog even naar Grisen gelopen, zodat ik alles in de tassen kon stoppen. Alle telefoons zijn opgeladen en zo ook de nintendo's. De bootticket is uitgedraaid en de id-kaartjes zijn verzameld. We kunnen!

Ik ben donderdags om 4 uur opgestaan om brood te smeren, de drinkflessen te vullen en de laatste zaken in de auto te leggen met Hans. De dames zijn nog wat slaperig in de auto gezet en we zijn om kwart voor 6 richting boot gereden. Daar moesten we om 7 uur op de kade staan. De boottocht ging heel voorspoedig. We zaten in de business class, een soort opstelling van gemakkelijke stoelen, als in vliegtuig.

 Met een keukentje met koffie, thee, allerlei drinken, koekjes, fruit etc. tot onze beschikking. Om half 12 waren we van de boot en konden we gaan rijden. In 1 keer door Denemarken, waar het behoorlijk sneeuwde en de wegen bekend wit waren. In Duitsand zijn we 2 keer gestopt voor een plas- eet- en benenstrekpauze. Omdat Annika moest plassen zijn we nog 1 keer gestopt in Nederland, waar ze overigens niet geplasd heeft omdat de wc vreselijk vies was. Ze zou wel wachten tot we bij opa en oma waren. Daar arriveerden we rond 10 uur 's avonds. Moe maar blij dat het zo goed gegaan was, lagen we rond half 1 in ons opgemaakt bedje.

Hoewel we dachten dat de meiskes wel zouden uitslapen, waren ze rond 8 uur al uit bed. We hebben met z'n allen ontbeten en Hans en ik zijn naar de Plus-supermarkt gegaan om wat boodschappen te doen, terwijl de meisjes naar buiten gingen. Weer even lekker rennen, gillen en spelen na een lange dag in de auto. Caitlins jasje was helemaal groen geworden van alle mosaanslag en moest nu dus al in de was! Esther is nog even langsgeweest voor een bakje koffie en 's middags zijn we als gezin naar Etten-Leur gereden om daar lekker te winkelen. Toen we rond 4 uur weer in Rijsbergen waren, waren de neven Ot, Daan en Freek er al met Esther. Er werd volop gespeeld.

De meiden moesten wel even omschakelen, vooral Caitlin, wat taal betreft. Er wordt bij ons toch veel Noors gesproken, vooral onderling.
's Avonds waren Hans en ik uitgenodigd door een tante en oom van Hans om samen te gaan eten. Zij waren vorig jaar 40 jaar getrouwd en vonden het jammer dat wij er niet bij konden zijn, daarom hebben we nog even dunnetjes overgedaan.

En het was echt heel gezellig en ook heel lekker bij de Tijd in Rijsbergen. Ja dat blijft een goed adresje!!

Het wordt steeds vroeger, de dames waren al om half 8 weer uit de veren deze zaterdag. De twee jongsten wilden heel graag in bad bij opa en oma, dus zo gezegd zo gedaan. En misschien was het beter te wachten tot 's avonds, want Hans is met de meiden naar het bos geweest. Eerst naar Erik, om het huis te bekijken en daarna met Erik en de jongens de hond, Sep, van Eriks schoonfamilie opgehaald.

Toen met z'n allen naar Pannenhoef en daar een heerlijke wandeling gemaakt. De schoentjes zagen er niet uit, wat hebben ze genoten! Toen ze weer bij opa en oma vd R. waren, zijn Ot en Freek blijven spelen.
Ikzelf ben tegen 11 uur 's morgens naar m'n vriendin Nicole gelopen. We zouden deze dag "iets leuks gaan doen". Dus na een kopje thee, in de auto en op weg naar de Scrapbookwinkel in Heesch. Heerlijk shoppen voor de hobby, vooral in de koopjeshoek ;-). Ja we hebben een leuke dag gehad, toen we om 5 uur weer thuis waren met een volle tas en lege portemonee. Nadat we met z'n allen frietjes hadden gegeten, zijn wij met onze kids naar Nicole en Werner gegaan.

Een gezellige avond gehad, waar de volwassenen lekker hebben zitten kletsen en de kids weer als vanouds samen hebben gespeeld. 

Op zondag was het bijna herfst in Nederland. Hoewel het toch zo'n 8 graden was, was het koud en vies nat. 's Morgens hebben we wat rondgekeuteld in huis en

 's middags zijn we op bezoek geweest bij Erik en Esther. Ik ben 's avonds naar Jolanda geweest, waar de meiden van m'n vroegere naaiclubje ook waren. Het was een gezellige avond. Hans is gewoon thuis gebleven 's avonds.

De wekker gaf de vertrouwde 8 uur aan toen we wakker werden. Het zou een spannende dag worden voor onze 2 oudsten, want we gingen op bezoek bij de peuterspeelzaal en de school waar ze op zaten toen we in 2008 verhuisden. Oma Adje liep ook even een eindje mee op, want zij ging naar de bakker.

En het was een leuk weerzien. Eerst naar Annika's PSZ, waar we met open armen en mond werden ontvangen. Wat waren de meisjes GROOT geworden! Ja dat krijg je na 1,5 jaar...

En na een kopje thee en wat gespeeld te hebben, was het de beurt aan Malins oude school. Het was even zoeken naar juffrouw Kirsten, want ze heeft geen klasje meer, maar een andere functie binnen de school. Maar we vonden haar en er werd even gezellig gekletst. Kirsten gaf Malin even echt de aandacht en Malin groeide toen ze vertelde over Noorwegen.

We hebben nog even gespeeld op het schoolplein en zijn rond 12 uur weer terug naar huis gewandeld.

Hans en opa Leo waren ook weer terug van van Cranenbroeck in Dongen. Na een boterhammetje ben ik met de kids 's middags naar Zundert gereden. Daar even rondgekeken en gewinkeld bij Hema, Etos en Zeeman. Toen we weer bijna in Rijsbergen waren, kwamen we een oud vriendinnetje van Malin tegen en we hebben afgesproken voor woensdagmiddag na schooltijd. Bij opa en oma was Ot er en de kids hebben gezellig samen gespeeld, terwijl Hans en ik nog geshopd hebben voor een afzuigsysteem in ons Noorse huisje. Hans was hier namelijk al op zoek geweest naar een dergelijk systeem, maar niet zo direkt gevonden. Maar in Nederland wel. Na het avondeten hebben we gezellig de avond thuis doorgebracht.

Dinsdag 2 maart was onze trouwdag en daarom hebben we lekker uitgeslapen tot half 10!! 's Morgens hebben we in en rond huis doorgebracht en 's middags ben ik met de kids en oma Adje naar Etten-Leur geweest. Malin had nog wat broeken nodig en die hebben we gevonden. Zo had Hans thuis rust om te werken. Ja hij had dan wel vrij, maar had toch werk meegenomen. Trouw als een hond. Om 3 uur 's middags waren we weer terug, omdat we om half 4 bij Annika's vriendinnetje Isabelle hadden afgesproken. Dat was weer erg leuk om die 2 weer samen te zien spelen. Na het warm eten is Hans met Erik naar PK Racing in Rotterdam gereden en ben ik bij de meiden thuis gebleven.

Onze laatste dag in Nederland, woensdag zijn Hans en ik samen nog even gezellig wezen winkelen in Etten-Leur. We hebben nog nooit zoveel gewinkeld binnen een week!! Overdag ben ik alvast weer aan het pakken geslagen. De schone was weer in de tassen, ja ik had gewassen bij oma Adje, op die manier had ik thuis niet zoveel. Verder de dag rustig doorgebracht en 's avonds samen met Hans nog even naar Roosendaal geweest. Hij was eerder deze week toch naar PK Racing geweest, maar daar had hij niet gevonden wat-ie zocht. Bij Roal in Roosendaal is hij wel geslaagd. Hij heeft vast z'n verjaardagskadootje gekregen.
Nog even langs Nicole en Werner om weer afscheid te nemen en daarna vroeg naar ons bedje.

Net als voor de heenreis ben ik nu ook weer vroeg opgestaan om brood te smeren en drinken te maken. Hans kwam iets later net als de kids en opa en oma vd R. Na alles en iedereen in de auto gezet te hebben, zijn we om half 8 richting Denemarken vertrokken. Het werd een goede reis wederom. We zijn een paar keer in Duitsland gestopt en hadden een aantal keer vertraging door werkzaamheden en ongelukken. En wat ons zeer verbaasde, waar we eigenlijk nooit vertraging hebben gehad, was in Denemarken. Heel druk, heel raar. Maar goed, we waren op tijd bij de boot. De dames hebben zich achterin prima gedragen en toen we om 9 uur 's avonds op de boot zaten, zijn ze alledrie in slaap gevallen. Eenmaal in Kristiansand was het nog een klein anderhalf uur rijden en toen waren we weer in ons vertrouwde Tvedestrand. Om 2 uur 's nachts lagen we allemaal weer in ons eigen bedje.

Het was een geweldig avontuur, leuk om weer eens in Nederland te zijn geweest in onze oude woonomgeving. Maar we zijn allemaal tot de conclusie gekomen, dat we een hele goede keuze hebben gemaakt door te verhuizen naar Noorwegen. Het heerlijke stille, rustige, wijdse Noorwegen.

It's good to be home again in Norway!

nog even geduld aub...

... want ik heb vanavond weinig tijd om er een mooi verhaal van te kunnen maken. Ik hoop dat ik dinsdagavond jullie kan verblijden met een nieuw verhaal. En ik beloof jullie het wordt leuk, want we zijn naar Nederland geweest, voor het eerst na onze verhuizing naar Noorwegen....

SO, STAY TUNED