Komen jullie weer even lezen.............

Toen ik gisteravond op bed lag, bedacht ik opeens dat het alweer 4 weken geleden is dat er wat te lezen viel op ons blog. De tijd gaat soms ook zo snel. Nog even en dan is het 1e kwartaal van 2011 alweer voorbij.

Omdat het in de eerste week van maart vakantie was, hebben ook Annika en Malin natuurlijk een nachtje bij oma gelogeerd. Annika was heel enthousiast en wilde al heel erg vroeg naar bed. Malin wilde nog graag even met oma een spelletje doen en dan gelijk met mij naar bed. Geen probleem…………is dus ook zo gebeurd.

In de vakantie is Annika ziek geworden, maar met de nodige medicijnen gaat het nu weer goed. Ze is weer een vrolijk meisje en geniet volop. En dat ze dat ook samen met Malin doet, kun je wel zien op de volgende twee foto’s. Heerlijk sneeuwballen gooien in de plassen. En dat je je “winterpak” dan nat wordt………………..dat maakt niet uit. Mama zorgt wel weer dat die opdroogt.

Eerst was er natuurlijk nog de sneeuw, maar die ging langzaam maar zeker verdwijnen. Hoewel…………….het dooide wel, maar toch was het soms nog erg moeilijk lopen. Nicole en ik maakten nog dankbaar gebruik van onze “brodden” en de meisjes, die gingen gewoon over sneeuw en ijs of er niets aan de hand was. De afgelopen maand is de snøfrees de garage niet meer uitgeweest. Nou ja, als Hans wil knutselen in de garage, dan moet het apparaat wel even naar buiten. Anders heeft hij te weinig ruimte.

Afgelopen week werd ik het “ijs” op de oprit toch wel een beetje beu. Ben dus met een stevige schop aan de slag gegaan en na vijf dagen is de oprit nu ijsvrij. De meisjes blij, want nu kan er ook weer gefietst worden. Dus toen Hans afgelopen donderdag thuiskwam uit zijn werk, was het eerste wat tevoorschijn moest komen, de fietsen. Omdat het deze week lekker weer is, zag je opeens heel veel kinderen buiten. Met een fiets, of een step, krijten op de oprit of touwtje springen. Volop vertier dus. 

Gisteren hebben de meisjes ook ontdekt dat je lekker op de rotsen kunt klimmen. Toevallig stonden Hans, Nicole en ik er naar te kijken en we hielden ons hart vast. Maar het ging allemaal goed en ze kwamen weer veilig op straat. En dat ook Caitlin het fietsen al onder de knie begint te krijgen en alles zelf wil doen, kun je wel zien op deze foto. De fiets moet natuurlijk naar boven en dat kan ik zelf. Je mag en hoeft niet te helpen.

Het leven gaat hier verder zijn gewone gangetje. Annika is samen met Nicole naar de basisschool geweest en heeft verteld dat ze in augustus komt. Ze is trouwens een echte kanjer, want het lezen gaat al heel goed. Maar ja, je hebt natuurlijk een grote zus en die helpt je. We zijn heel benieuwd of Caitlin straks ook zo snel is.

Malin doet het prima op school. Ze maakt haar huiswerk gelijk als ze uit school komt. Leest ook veel en is samen met Nicole een trouwe bezoeker van de bibliotheek. Lezen zit in de familie.

Wat nog wel leuk is om te vertellen, is dat de meisjes op de barnehage ook carnaval hebben gevierd. Caitlin was een prinses en Annika een heks. Op de basisschool hebben ze ook iets gedaan aan carnaval. Malin kon mooi de hoed van de heks gebruiken. Maar carnaval is niet zoiets als in Nederland. Geen optocht en zo.

De clubjes van Nicole en mij gaan gewoon door. En de meisjes worden ook volop aangestoken door ons. Ze knippen en plakken dat het een lieve lust is. En wat wij niet meer kunnen of willen gebruiken, verdwijnt in hun hobbykast. Nicole wordt er soms wel eens helemaal “gek” van, want alles moet bewaard blijven. Zien jullie het voor je? En natuurlijk “vermaakt” Hans zich ook. Maakt nog steeds (als het niet te koud is in de garage) houten tractors en aanhangwagentjes. En hij gaat zo af en toe ook nog op stap met de buurmannen.

Jullie zijn weer een beetje op de hoogte van ons wel en wee. Nog een maandje en dan komt oom Eric samen met Freek en Ot een lang weekend naar Noorwegen. De meisjes kijken er nu al naar uit. Ben heel benieuwd of er dan nog sneeuw ligt of dat er misschien verse sneeuw is gevallen.

Laten jullie weer een berichtje achter als je dit verhaal hebt gelezen? Vinden we altijd leuk hoor.

De tijd vliegt.................

Nog één dagje en ook de maand februari is alweer verleden tijd. Maar helemaal verdrietig zijn we er niet om hoor. Deze maand is er zoveel sneeuw gevallen en vooral de laatste week was het soms bar en boos. Hans ging ’s avonds met de snøfrees aan de slag, maar ’s morgens vroeg moesten we alweer een pad maken, zodat Nicole goed weg kwam met de auto om Malin naar school te brengen. Lastig was het daarna om de oprit weer achteruit omhoog te komen, maar…………..ze is een kei en geeft niet op. Onze overburen hebben een bord met de tekst “ikke legge snø her” op een lange paal in de tuin staan, maar langs diverse kanten wordt er daar toch sneeuw weggelegd. Het bord is bijna niet meer te zien.

Misschien weten jullie het nog niet, maar Hans heeft zijn “vertrouwde” rode auto ingeruild voor een nieuwe mooie zilvergrijze. Nou ja, één dag was die mooi zilvergrijs, maar nu heeft die alweer flink te lijden gehad van de vorst en de sneeuw natuurlijk. ’s Morgens gaat hij al vroeg op stap, want op zijn werk is het behoorlijk druk. Maar de maandag- en woensdagavond houdt hij vrij. Is dan ook op tijd weer thuis. Op maandag legt hij de kids op bed, want Nicole heeft haar hobbyclubje. En op woensdag, ja dan gaan de mannen op stap. De ene keer naar Kristiansand en dan weer eens naar Arendal. En altijd komen ze weer met allerlei handig gereedschap thuis.

Gisteren heeft Hans het terras weer sneeuwvrij gemaakt. Er lag een flinke lading, ik denk wel 75 cm. Het was nog niet zo zwaar, maar vrijdag begon het een beetje te regenen en dan wordt het uitkijken natuurlijk. Want stel je voor dat je straks in de zomer geen terras meer hebt. Je wilt dan toch weer lekker buiten kunnen zitten. Het was een hele klus. Eerst alle sneeuw naar beneden en dan beneden de hele boel weer wegwerken. Maar de klus is geklaard.

Van uitrusten kwam ’s avonds voor hem niet zoveel terecht. Nicole ging met haar club om 5 uur naar Arendal voor aan “natttreff”, die georganiseerd was door Jorun’s Hobby (onze scrapwinkel). Wat ik er vandaag van heb gehoord, was het hartstikke gezellig. Ze hebben veel gelachen en Nicole kon zelfs heel goed de mopjes volgen, die natuurlijk in het Noors werden verteld. Knap hoor, ik doe het haar niet na. Maar omdat de meisjes natuurlijk de hele dag Noors praten, doen Hans en Nicole ook mee. Dus dan raak je snel vertrouwd met de taal. Het werd trouwens een latertje. In de kleine uurtjes kwam ze pas naar huis.

Woensdag werden de meisjes om twaalf uur bij de tandarts verwacht in Arendal. Anika en Caitlin voor de jaarlijkse controle, maar bij Malin wil er een kies doorkomen en de melkkies is er nog niet uit. Zit wel los. Het sneeuwde die dag verschrikkelijk hard. Met de auto haalden we Malin uit school en zijn toen maar met de bus naar Arendal gereden. Toen we uit de bus stapten, zei Annika dat ze moest plassen. Nicole liep dus snel door met Malin en Annika en ik kwam rustig achterop met Caitlin. Maar toen ik dacht bij de tandarts te zijn, bleek dat ik een deur verder moest. Ik lette natuurlijk goed op Caitlin, maar even niet zo goed op mezelf. En ja hoor, daar gleed ik van het trapje af en lag languit in de sneeuw. Blij dat er geen fotograaf in de buurt was. De tandarts heeft de kies van Malin eruit gehaald, zodat de nieuwe kies de ruimte heeft om door te komen. Ze heeft zich heel flink gehouden en verdient een geweldige pluim daarvoor.

De meisjes genieten van het leven hier in Noorwegen. De jongste twee gaan graag naar de barnehage en afgelopen donderdag vierden ze daar carnaval. Caitlin ging als prinses en Annika als een boze heks. We zijn benieuwd of er iemand foto’s heeft gemaakt. Malin komt regelmatig met een vriendinnetje thuis of gaat naar een vriendinnetje toe. Afgelopen donderdag was er in het gymlokaal een “toneeluitvoering” van de leerlingen van de vierde klas. Het was heel erg leuk vertelde ze. Er stond een foto in de krant met een verhaaltje erbij. Dat heeft ze vandaag zitten lezen. Dat lezen gaat trouwens geweldig. Ze gaat regelmatig naar de bieb om een leesboek te halen en ze leest ook aan haar zusjes voor.

En ik………………….ik vermaak me ook prima. Loop af en toe even bij Liv binnen voor een bakkie leut. Heb leuke contacten met de dames van mijn hobbyclubje. Liv breit heel veel en ze wilde me iets laten zien afgelopen maandag. Dus vroeg ze of ik even kwam. Caitlin was bij mij en ze ging mee en amuseerde zich kostelijk met de buurman en met de poppen, die Liv heeft. Liv had voor haar oudste kleindochter een Noorse trui gebreid. Natuurlijk met een rondbreinaald en ze was gestopt bij de hals. De mouwen waren ook klaar en nu moest er dus in de trui geknipt worden. Ik was heel benieuwd hoe dat zou gaan, maar het is werkelijk waar een fluitje van een cent. Dus als ik de komende winter weer ga breien, dan ga ik dat ook eens proberen. Wel eerst even oefenen op een lapje, maar ik weet zeker dat het me gaat lukken.

Toen ik vanavond aan het eten was, kwam er een telefoontje van Caitlin dat ze een keertje bij oma Ans wilde logeren. Geen probleem…..het bed dus tevoorschijn gehaald. Het was de allereerste keer dat ze hier kwam slapen. Het ging niet direct van een leien dakje, maar om half 10 is ze toch in slaap gevallen. Morgen hoeven we niet vroeg op, want de meisjes hebben wintervakantie. Lekker uitslapen dus en de dag niet beginnen met sneeuwruimen.

We merken dat ons blog niet meer zo veel gelezen wordt. Of misschien lezen jullie het wel, maar geven geen reactie meer. We willen nog even doorgaan, maar denken er over om juli 2011 te stoppen met ons blog. Mocht er iets heel speciaals zijn, dan vertellen we dat natuurlijk.

De hoogste tijd voor een update van ons wel en weer in Noorwegen.

Nadat de jongelui weer thuis waren gekomen van hun tripje naar Nederland ben ik ’s maandags met het vliegtuig naar Nederland vertrokken. De belangrijkste reden dat ik ging was het aanvragen van een nieuw paspoort. En dat is me binnen een week gelukt. Kostte wel wat meer, maar dan heb je ook wat. Eind 2010 was mijn broer 40 jaar getrouwd. Ze hadden geen plannen voor een groot feest, maar een etentje gaat er natuurlijk altijd in. Heb natuurlijk ook weer heel wat hobbyspulletjes ingeslagen.

Maar voordat ik verder ga met vertellen, wil ik jullie eerst laten weten dat Hans per 1 oktober aan een nieuwe baan is begonnen in Arendal. Het bedrijf waar hij voor werkt, was hem niet onbekend. Vanaf medio februari 2010 was hij hier al begonnen omdat er weinig of geen werk was bij zijn oude firma. Hij werd dus “uitgeleend” en dat beviel hem zo goed, dat hij is gebleven toen hem een baan werd aangeboden en zijn oude baas hem op dat moment niets kon bieden. Uit de verhalen, die ik zo hoor, bevalt het hem prima. Hij kan ook uitgezonden worden en dat is al gebeurd. Onverwachts een weekend naar Nederland voor een klus in Rotterdam. En dan ga je natuurlijk lekker slapen bij je ouders. Groot gelijk hoor!

Toen ik weer terug ging naar Noorwegen waren ze blij me te zien. De hele familie, met uitzondering van Malin, zat in de lappenmand. Was dus gelijk aanpakken en verzorgen. Geen probleem, het is me gelukt en gelukkig ben ik niet het slachtoffer geworden.

De clubjes van Nicole en mij gaan hartstikke goed. Iedere maandagavond komen er gezellig wat dames bij Nicole. Ze maken de mooiste dingen, leren veel van elkaar en natuurlijk wordt er volop gekwetterd. Hans is dan druk om zijn “meiden” naar bed te loodsen, zodat hij daarna nog een rustig avondje heeft. Op woensdagavond heeft hij zijn “avondje”. Vaak gaat hij dan met de buurmannen op stap. Bij mij komen dan een vijftal Noorse dames, die het kaarten maken onder de knie willen krijgen. En dat gaat steeds beter. Ze zijn zelfs zo enthousiast, dat we in november een weekendje naar de Kreadoe in Utrecht zijn geweest. Was voor mij wel vermoeiend. Moest het Nederlands vertalen naar het Noors en andersom. Maar het is me gelukt en we hebben veel gekocht en veel plezier gehad.

Met de meisjes gaat het ook prima. Toen de eerste sneeuw was gevallen, zijn Hans en Malin erop uitgetrokken om de skies weer uit te proberen. Ze hoeven niet zo ver te rijden. Eten en drinken gaan mee en het is genieten voor die twee. Annika is trouwens ook een keertje meegeweest, maar Caitlin wacht nog een jaartje.

Eind november hebben we de 4e verjaardag van Caitlin gevierd. Natuurlijk heeft Nicole hier foto’s van gemaakt. Misschien krijgen jullie die nog wel een keertje te zien. Voor de 1e keer had ze ook vriendinnetjes van de barnehage uitgenodigd. Ze vond het helemaal geweldig. Er was volop te snoepen en te drinken, want dat is hier de gewoonte. Annika en Malin hebben regelmatig feestjes. Ze worden erheen gebracht door mama of papa. Malin had laatst een feest in Jumbo Lekeland. Een groot speelparadijs. Drie meisjes van haar klas gaven daar hun verjaardagsfeest. En dat ze heeft genoten, merkte we aan de verhalen.

We waren ook weer uitgenodigd om deel te nemen aan een kerstmarkt in Sandoya. Was ik vorig jaar ook geweest, maar dit jaar waren Hans en Nicole ook van de partij. Nicole met haar scrapkaarten en Hans met zijn eigengemaakte houten tractoren met aanhanger. Degene, die het beste zaken heeft gedaan, was Hans. De tractoren gingen als zoete broodjes van de hand. We hadden nog niet eens alles uitgepakt, of er was al een tractor verkocht. De meisjes zijn die dag bij Liv en Gunnar geweest. En daar hebben ze van genoten. Natuurlijk heeft papa ze nog even opgehaald, zodat ze even een kijkje konden nemen. En Annika won zelfs nog een prijsje toen ze een amandel vond in haar rijstepap.

In december was er natuurlijk het feest van Santa Lucia op de barnehage. Zoals de andere jaren mocht ik ook weer mee. Malin werd daarom samen met ons buurmeisje naar school gebracht en wij gingen al glibberend en glijdend op weg. Dat het glibberen en glijden was, kwam doordat het de nacht ervoor flink had geregend op de sneeuw en toen kwam de vorst er nog eens overheen. Gelukkig hebben we “brodders” (soort spijkerbandjes) onder onze schoenen, maar het was echt een gevaarlijke tocht. Terug konden we met iemand meerijden, die ons weer veilig thuisbracht.

De 1e adventszondag viel op 28 november. Voor mij een bijzondere dag, maar ook voor de Noren. Want de huizen werden weer versierd met lichtjes enz. Ja, kerst is hier echt een heel bijzonder en schitterend feest. In de winkels vind je allerlei artikelen speciaal voor de kerst. En je krijgt ook ontzettend veel reclame in je brievenbus. De meisjes maakten intussen een verlanglijst voor de kerstman. Sinterklaas komt niet in Noorwegen. Die vind het hier te koud. En dit jaar was het heel bijzonder, want opa en oma kwamen speciaal voor de kerst naar ons toe. Het was hier een witte kerst en omdat de meisjes vakantie hadden, hebben ze natuurlijk genoten van de aanwezigheid van opa en oma. Ze gingen mee wandelen, deden spelletjes en natuurlijk moest oma ook voorlezen. Daags na kerst vertrokken ze weer naar Nederland.

Bijna was het jaar weer ten einde. Oud en nieuw is hier niet zo’n groot feest. Wel is er natuurlijk vuurwerk. Vorig jaar werd er heel veel afgestoken op het plein voor het gemeentehuis, maar dit jaar was er in onze straat ook heel veel mooi siervuurwerk te zien. Nicole had de meisjes beloofd dat ze om iets voor twaalf uur uit bed mochten komen om dat moois te bekijken. Ze vonden het helemaal geweldig en gingen van de ene hoek naar de andere hoek in de kamer. Nieuwjaarsdag is voor de Noorse bevolking een dag om de vlag uit te hangen, want de overheid heeft de 1e januari benoemd tot officiële vlagdag. Leuk om te weten misschien.

Vrijdag, 23 januari, waren Hans en Nicole uitgenodigd voor een etentje bij een Canadese vriendin en haar man. Net voordat ze weg wilden gaan (ze werden rond de klok van 18.00 uur verwacht) bleek dat Annika koorts had. Ze zijn toch op weg gegaan, omdat ze wel wisten dat ik zou bellen als het erger zou worden. Maar met een beetje extra aandacht, wat vertellen over vroeger en een filmpje kijken, gingen ze allemaal om half 9 naar bed. Annika was dan ook de 1e die ziek werd, want de dagen erna volgden Malin en Caitlin. Hoesten, koorts, geen eetlust en gewoon lekker liggen in de bank was het beste. We hoorden dat er heel veel kinderen ziek waren. Ook hadden ze een beetje last van hoofdpijn. Maar dat hoorde bij het ziektebeeld. Caitlin ging ook klagen over oorpijn. Gelukkig was dat snel verholpen, toen ze van de huisarts antibiotica kreeg.

Gelukkig waren ze allemaal beter toen Annika op 30 januari haar 6e verjaardag vierde. ’s Morgens ging ik op de koffie. Ze werd verwend met een mooie rugzak, een mooi etui, een brandweerstation en mooie kaarten uit Nederland. Van opa en oma was er ook een dikke envelop met een cadeau en mooie kaart erin. Vanaf augustus is ze op de barnehage “forskolebarn” en wordt ze dus voorbereid dat ze in augustus 2011 naar de 1e klas gaat. Malin zit nu in de 2e klas. Het gaat prima. Juffrouw Elisabeth is tevreden over haar. En geloof het of niet………..in augustus 2012 gaat ook Caitlin naar school. Want november 2012 wordt ze ook 6 jaar. Ja, de tijd gaat snel. In gedachten zie ik dat kleine meisje al gaan met een grote rugzak.

Zelf hoop ik dit jaar 70 te worden in augustus. Heb daarom een aantal familieleden uitgenodigd, die dit jaar ook wat te vieren hebben zoals mijn broer Ton (is in januari 65 geworden), zwager Rien wordt in maart 70, mijn schoonzusje Lucy wordt in juli 65, Liv (mijn overbuurvrouwtje) wordt in juli 70, Adje en Leo vieren in augustus hun 45 jarig huwelijksfeest en tot slot hoopt Leo eind oktober ook 70 te worden. Mijn jongste broer Rob gaat eind dit jaar met pensioen. Een mooi moment voor een feest en ik heb iedereen dan ook uitgenodigd om dit te komen vieren in Noorwegen.

Bij dit verhaal zitten geen foto’s maar ik denk dat jullie het ook wel leuk vinden om te lezen wat hier allemaal wel of niet gebeurt. En voor ons is het een soort van dagboek geworden.

Veel leesplezier en tot een volgende keer.

Ans

Jongelui weer thuis............dan ga ik nu een weekje weg

In de nacht van vrijdag 8 op zaterdag 9 oktober zijn de jongelui weer thuisgekomen. ’s Morgens waren ze al op tijd vertrokken vanuit Rijsbergen. En het is toch iedere keer weer spannend of ze wel op tijd bij de boot zullen zijn. Want je kunt zomaar in een file terechtkomen en de boot wacht echt niet. Maar het is goed gegaan. Onderweg hebben ze bij Hamburg wel een stukje stapvoets gereden, maar daarna ging het prima.
Ik was wel wakker gebleven en lag dus ook laat op bed. We hebben allemaal lekker uit geslapen en zo rond de klok van 11 uur ben ik boven koffie gaan drinken. En dan komen natuurlijk de verhalen. De meisjes hadden geslapen in een nieuw bed bij opa en oma, ze zijn naar het bos geweest en hebben veel paddenstoelen gezien, een dagje naar de Beekse Bergen en ook nog naar een speelparadijs in Breda. Kortom de meiden hebben genoten, maar ze waren wel blij dat ze weer thuis waren. De kast met speelgoed ging open en in korte tijd lag er een flinke hoeveelheid op de mat in de kamer.

Hans en Nicole hadden ook een flinke hoeveelheid levensmiddelen meegebracht en voor mij waren er gemberontbijtkoeken en custardpoeder. Als ik dus terug ben van mijn vakantie, zal ik weer eens lekkere vanillevla gaan maken.
Vanmiddag hebben we nog even een wandeling gemaakt. Het zonnetje scheen, was wel een beetje fris, maar dan doe je maar een extra vestje aan. Je kunt hier al goed zien dat de herfst er nu is. Heel veel bladeren zijn al verkleurd. Prachtige dat rood met lichtgeel en oranje. Als we naar het stadje gaan, heb je aan de rechterkant een pad naar boven lopen en we waren altijd al benieuwd waar dat uitkwam. Caitlin bleef bij papa thuis en wij hebben dat pad dus eens even gelopen. Het kwam uit bij het kerkhof, maar je kon er verder langs lopen en dan kwam je weer uit bij de Rema 1000. Even verderop nog een “onbekend” pad, maar dat kwam uit bij een huis. Annika wilde nog even langs het huis van een vriendinnetje gaan en dat hebben we dus gedaan. Aan het einde van het weggetje werden we getrakteerd op een schitterend uitzicht. We zagen in de verte de fjord liggen.
Thuisgekomen heb ik alle spullen bij elkaar gezocht, mijn koffer ingepakt, samen met Nicole mijn boardingpass uitgedraaid en morgen vertrek ik voor een weekje naar Nederland. Ga bij de gemeente Den Haag een nieuw paspoort aanvragen, we hebben een dineetje in Etten-Leur (40 jarig huwelijk van mijn broer en zijn vrouw) en ik ga ook nog een dagje naar Rotterdam naar een maatjesdag. Ik ben lid van een hobbyclub en regelmatig wordt er een dag georganiseerd, waar dan heel veel leden bij elkaar komen. Dinsdag de 19e oktober vlieg ik ’s morgens weer terug.

Herfstvakantie in Noorwegen en dan gaan we naar Nederland!

Mijn kleindochters hebben het er de hele week al over. Nog ………nachtjes slapen en dan gaan we naar Nederland. Hier is nu herfstvakantie, maar voordat het zover was, moest er natuurlijk nog van alles gebeuren. Hans is al een paar weken druk in de garage om houten tractortjes te maken met aanhangwagentjes. Hij wil die straks gaan verkopen op de kerstmarkt in Borøy. Ook ik heb al een flink aantal kerstkaarten gemaakt, die daar, heel misschien, in de smaak vallen bij de Noren en die ze dan zullen kopen.

Maar we hadden deze week nog een ander klusje, want er lag “beneden” nog heel veel hout dat naar “boven” gebracht moest worden. Woensdagmorgen begonnen Nicole en ik dus met goede moed. Kregen hulp van Annika en Caitlin, die met een plastic zak ook iedere keer een stukje hout naar boven brachten. En ook ’s middags kregen we nog wat hulp. Malin en haar vriendinnetje en toen onze overbuurvrouw Liv zag dat we druk bezig waren, had ze ook zin om te helpen. Dus toen we om een uur of 4 stopten, lag er al heel wat hout boven. Nog niet alles, maar de volgende dag hebben we het samen afgemaakt. We moesten toch “thuisblijven” want de schoorsteenveger kwam. Net voordat het die avond ging regenen, lag alles veilig en droog onder “zeil”.

Dus vrijdag was Nicole nog druk met wassen, strijken, inpakken, opruimen…………….jullie kennen dat vast wel als je met de hele familie er een paar dagen tussen uit gaat. Zaterdag heeft Hans de garage opgeruimd, de auto’s nagekeken en in de garage gezet, de meiden nog allemaal in bad, frietjes eten en toen op tijd naar bed. Want zondagmorgen liep de wekker voor hun al om 5 uur af.

Ik hoefde niet wakker te worden, maar natuurlijk wil je ze toch uitzwaaien en ……….en je wordt vanzelf wel wakker als je de kindervoetjes hoort. Toen ze vertrokken regende het al behoorlijk en dat is de hele dag zo gebleven. Om 4 uur ’s middags was er al 86 mm gevallen en nu…..het is maandag half drie regent het nog. Maar de jongelui hebben er weinig last van gehad. Kreeg zelfs een sms-je dat ze de zonnebrillen op hadden in de auto. Om half 10 kwamen ze aan in Rijsbergen waar opa Leo en oma Adje al vol ongeduld stonden te wachten.

Even terug over de regen. Naast ons huis is pas een dubbele woning gebouwd. Daar woont een Pool met zijn vrouw. Waar wij al een beetje “bang” voor waren, is gisteren dus uitgekomen. Er kwam zoveel water van de berg dat hij heel wat geultjes heeft gegraven om het overtollige water maar weg te krijgen. Hij is daar mooi een paar uurtjes zoet mee geweest. Ook de gemeente (ja op zondag) kwam nog even een helpende hand bieden. En vanmorgen zag ik een tractor die op de weg druk bezig was met “schrapen”. Waar dit voor dient…………daar heb ik geen idee van. Maar het zal wel een doel hebben. En het regent nog steeds. Heel apart, toen de jongelui in maart naar Nederland gingen, viel er heel veel sneeuw en nu………………..heel veel regen. Volgens Gunnar is het heel ongebruikelijk dat er zoveel regen is gevallen.

Gisteren werd ik uitgenodigd bij mijn overbuurtjes Liv en Gunnar. Toen het om 3 uur even wat minder regende, ben ik snel gegaan. Had mijn breiwerkje (ja Malin…..jouw trui) meegenomen en voordat we om 4 uur aan tafel gingen, zijn we lekker bezig geweest. Gunnar had het volgende gekookt:

1. Toastje met room, stukjes gesneden ham, bessengelei en als versiering een groen mintblaadje
2. Eland-rollade met aardappelen, diverse groenten, hele aparte rode saus
3. Crème brulee
4. Koffie met een klein glaasje likeur.
En natuurlijk dronken we bij het diner een glaasje wijn.

Natuurlijk wens ik Hans, Nicole en de meiden een fijne vakantie, maar opa en oma zullen er vast ook volop van genieten. Heb wel gehoord dat ze heel veel leuke dingen gaan doen, dus dat hoor ik a.s. zaterdag vast wel. Als ze volgende week weer terug zijn, vertrek ik maandag met het vliegtuig ook voor een weekje vakantie in Nederland.

Groetjes oma Ans

Dagje er tussen uit

Vandaag was er een boerenmarkt in Kragerø. Omdat ik (oma Ans) wist dat er een echtpaar uit Iveland, die Nederlandse kaas maken hier in Noorwegen, daar ook zou zijn en ik wel zin had in een stukje komijnenkaas, had ik gisteren eens uitgezocht hoe ik moest reizen. Dit echtpaar is vier jaar geleden vanuit Haarlem verhuisd naar Iveland. Zijn daar na een paar maanden begonnen met een kaasboerderij, die onder grote belangstelling door de burgemeester is geopend.
Dus vanmorgen stond ik om half 10 bij de bushalte en kocht een kaartje. Kostte me 75 kr (ongeveer 10 euro). Na zo’n 20 minuten kwamen we aan in Vinterkjær. Dit is een verzamelplaats aan de E18, waar bussen uit alle richtingen zich verzamelen. Mensen stappen over en de bussen gaan weer verder. Ik stapte over op een bus van de Sørlandsexpressen, die me naar het volgende punt bracht. En dat was Tangen. Was intussen al zo’n 3 kwartier onderweg. Ja, ik weet het met de auto gaat het best wel sneller, maar in de bus kun je van het schitterende uitzicht genieten. En dat uitzicht was prachtig. In Tangen weer overstappen en na ruim een uur was ik in Kragerø.

En daar was het ontzettend druk. De bus stopte bij de haven en overal, ja werkelijk overal zag je boten en bootjes. Echt een ontzettend gezellig plaatsje. Eerst even uitgezocht waar de markt was en toen ik dat wist, kon ik genieten van een lekker Noors kopje koffie met wat lekkers erbij natuurlijk. Intussen de bedrijvigheid op het water bekijken.

Maar na een uurtje aan mijn wandelingetje door het plaatsje begonnen en na een kwartiertje kwam ik aan op de markt. Ook daar was het gezellig. Denk dat dat ook een beetje komt omdat het toeristenseizoen en de zomer is begonnen. Overal was er muziek, je zag mensen op terrasjes pizza’s, ijsjes of andere lekkernijen eten.

Bij de kraam van Miriam mocht ik eerst van alle kaas proeven. En jullie begrijpen het al, ik kon niet kiezen. Dus…………….jawel van alle smaken iets gekocht. Miriam vond het wel goed natuurlijk. Haar buren uit Iveland waren er ook. Deze mensen komen oorspronkelijk uit België en omdat ik in Nederland bij de Belgische grens heb gewoond, hadden we natuurlijk gelijk gespreksstof. Hij is een paar maanden terug gestart met het maken van hele aparte meubels. En ook dat gaat prima. Leuk om te merken dat de Nederlanders het hier naar hun zin hebben en goede banen hebben. Heb er heerlijk staan kletsen en tussen de bedrijven door werden er natuurlijk ook nog klanten geholpen. Als je op een bondensmarked iets koopt, krijg je geen plastic tasje op de gekochte waar in mee te nemen, maar een papieren tasje met daarop vermeld Bondesmarked.

Nadat ik afscheid had genomen, heb ik op een terrasje genoten van een heerlijke boterham met een glas water. Op de terugweg naar de bushalte nog even hier en daar een winkeltje bekeken (ze hadden echt hele leuke hebbedingetjes) en zat ik op tijd (om 3 uur) weer in de bus. De winkels waren intussen allemaal dicht (sluitingstijd 2 uur op zaterdag) en zo begon ik aan mijn terugreis. En wat heb ik genoten van al dat moois. Na iedere bocht krijg je weer een andere kijk op Noorwegen. Zag ook nog snel de veerboot van Kragerø naar Jomfruland (eiland voor de kust). Hoorde van een mevrouw in de bus dat het daar schitterend is. Dus………………..als jullie me missen, dan kun je me daar misschien vinden.

De terugreis verliep voorspoedig. Toen ik in Kragerø in de bus stapte, belde de chauffeur al naar de bus in Tangen, dat die moest wachten. Hij had een passagier voor Tvedestrand. We kwamen iets te laat aan, maar de bus stond er nog. Zo ging het ook weer de volgende keer en toen in ik Vinterkjær aankwam, kwam de chauffeur al naar me toe en vroeg of ik degene was die naar Tvedestrand moest. Ja, ik moet eerlijk zeggen dat de buschauffeurs hier echt wel weten wat service is. Ze helpen je ook met het in de bus zetten van je koffer. Van mij krijgen ze een dikke pluim.

Ik was na een korte wandeling om half 5 weer thuis. Hoefde geen warm eten te maken. Was uitgenodigd bij mijn dochter voor een heerlijke maaltijd met elandvlees. Kortom…..het is weer een geweldig dagje geweest.

Het laatste reguliere blogberichtje.....

....., want na deze ga ik alleen nog onze hoogtepunten vertellen. We hebben hier natuurlijk ook een gewoon leventje opgebouwd en om nu om de zoveel weken onze dagelijkse beslommeringen op het web te gooien... Maar de bijzondere gebeurtenissen blijven altijd leuk om te vertellen, dus daarom voortaan (na deze "reguliere") de hoogtepunten.

Maar goed, waar waren we gebleven? De dag na Hans zijn verjaardag. Hij heeft zijn collega's kunnen verblijden met 60 muffins in 3 verschillende smaken. En daar houden de Noren wel van, snoepen. En dat is weer goed voor de tandarts, waar ook wij weer een bezoekje aan hebben gebracht. Met z'n vijven op controle, het was een drukte van belang in de behandelruimte. 

Caitlin, die als eerste in de stoel sprong

Annika, die net als haar jongste zus, niets had

Malin, zij had een klein gaatje

Pappa en mamma hadden wel het een en ander wat moest gebeuren, dus hebben we een nieuwe afspraak gemaakt voor half juni.  Tja, met een zwak gebit zal dat altijd wel zo blijven, denk ik.

Verder is het een rustig weekje geweest. Donderdag 13 mei was het hemelvaartsdag, dus vrij van school, barnehage en werk. De meiden en ik hebben weinig gedaan, bij oma Ans op bezoek geweest. Hans is met z'n vriend en buurman, Kenneth, op stap geweest. Er werd een veteranbiltur geörganiseerd. Onze buurman heeft een zeer bejaarde Volkswagenbus uit de jaren 70, die er overigens picobello uitziet. Daar hebben ze dus een mooie tocht mee gemaakt, samen met een heleboel andere oude voertuigen. 

Eerst moeten ze natuurlijk allemaal verzamelen...

... en elkaars voertuig bewonderen...

en dan kunnen ze op stap. Hans heeft een hele leuke dag gehad. 

Op zaterdag 15 mei zijn we weer voor het eerst echt de tuin ingeweest. Het was hard nodig. Het gras had een maaibeurt nodig en vooral de schuine kanten van ons perceel zijn altijd moeilijk te maaien. Hans heeft wel zo'n bosmaaier, maar je moet goed je evenwicht houden als je met zo'n zwaar ding om je nek op de heuvel staat. Uitkijken dat je niet wegglijdt als je van die zeisbewegingen maakt. Ik heb me bij de platte gedeelten van het gras gehouden. En na een uurtje of wat, was ons perceeltje weer helemaal op en top. 

Maandag 17 mei was het hier weer feest in Noorwegen: Grunnlovsdagen, waarop in 1814 de Noorse     grondwet werd bekrachtigd. 

 (foto geleend vanuit Wikipedia) 

Vanuit school en barnehage werden de meiden eigenlijk verwacht om mee te lopen in de optocht. Maar het miserde ontzettend, Malin had nog steeds een gipsen been, wat niet nat mocht worden, een eind lopen, daar werd ze te moe van. En we hadden wel een rolstoel, maar die was van stof en mocht ook niet (te) nat worden. Bovendien, zo'n rolstoel heuvel op en heuvel af duwen... pfff. We besloten om lekker thuis te blijven en het volgend jaar weer te proberen. De hele dag hebben we lekker aangekeuteld en om 4 uur zijn we naar de overkant gewandeld, waar we verwacht werden bij Gunnar en Liv.

  

 Daar mochten we lapskaus komen eten, een heerlijke Noorse stoofschotel. Gunnar en Liv waren in prachtige Noorse klederdracht en hun huis was prachtig aangekleed.

Wij hadden voor het eerst de Noorse vlag uitgehangen, dat wilden de kinderen graag. Al met al is het een leuke dag geworden.

De volgende dag voelde ik me niet zo lekker. Misschien had ik niet 3 keer op moeten scheppen, maar ja, het was ook zo lekker. En dan die kiwitaart als toetje, mmm....... Maar goed, je moet door, dus nadat de jongste twee op de barnehage zaten, ben ik met Malin en oma Ans naar het ziekenhuis gereden. Vandaag mocht het gips eraf! 

Een beetje knippen....

... een beetje zagen...

....en twee sterke handen bevrijdden Malin van het gips.

Er werden natuurlijk nog foto's gemaakt van haar enkel, maar die zagen er goed uit. 

Nu moet ze weer leren om te lopen. Maar dat moet natuurlijk z'n tijd hebben. 

Nadat ik Malin op school heb afgezet rond een uurtje of 10 zijn ons mam en ik naar het tuincentrum in Holt gereden. Daar hebben we heel wat plantjes en bloemen voor in de tuin gekocht. Zo wordt de boel een beetje opgefleurd en komt er wat kleur in de tuin. Naderhand zijn ons mam en ik koffie en thee met gebak gaan eten in Grisen en we spreken af dat we elk jaar op de 18e mei (de sterfdag van ons pap) ons tuintje opfleuren. De lente kan tenslotte beginnen!

Je kan er natuurlijk niet vroeg genoeg mee beginnen en je moet er even de tijd voor nemen, maar ik heb donderdags het verjaardagskaartje voor Malin alvast gemaakt.--- klik hier ---- dan kunnen jullie 'm vast bewonderen. Maar niets verklappen aan Malin hoor! Heb gezellig bij ons mam in de hobbykamer gezeten. 's Avonds ben ik met Hans nog naar Lekeland in Arendal gereden, ook alvast voor Malins verjaardag. Er is daar ryddesalg (uitverkoop) want ze gaan verhuizen. We hebben dus onze slag geslagen. Als we terug thuis komen, zijn de meiden een film aan het kijken, "die bijna afgelopen is", dus mogen ze die nog wel "even" afkijken. Het wordt natuurlijk een latertje!

Ons huis is rood met groene kozijnen en deuren. Dat groen willen we graag wit hebben, dus gaan we op zaterdag 22 mei naar Brokelandsheia om verf te kopen. Hans begint meteen met afbijten, krabben en schuren als we weer terug thuis zijn. Ik begin daarna met schilderen. 

Hans heeft de ramen eruit gehaald, dat schildert wat makkelijker.

Zie je het verschil? Van saai groen naar fris wit!

En zo ziet dat er van binnenuit uit.

Hans gaat maandag na het eten nog een klein toertje maken met z'n meiden. Het schilderwerk moet toch drogen. 

Als ze terugkomen, laat Malin zien wat ze kan. Ze gaat zonder krukken! En ze is helemaal trots! En wij natuurlijk ook. 

Het gaat nog een beetje wankelig (logisch) en ze is wel gauw moe. Daarom gaat ze 's woendags niet naar school, want ze gaan på tur. Bovendien is het maar 2,5 uurtjes en die mag ze best missen zei de juf. In plaats daarvan gaan we even op bezoek bij oma Ans, want er komt Nederlands bezoek. Een hobbymaatje van ons mam is op bezoek in Noorwegen en komt gezellig even kletsen. 

Donderdagsavonds "genieten" we van de Nederlandse inzending van het songfestival. Dan ben ik blij dat we nog een optie hebben met Noorwegen. Vind ik persoonlijk ook niet alles, maar alles beter dan Sieneke. Maar dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening ;-)

Onze kids zouden heel graag voor een diertje zorgen. We hebben de boot een beetje af kunnen houden, mede doordat ze het er nog niet over eens waren, wat het dan precies moest worden. Maar nu is dan toch de knoop doorgehakt tussen de 3 zussen, het wordt een vogeltje. Ik ben al het een en ander gaan lezen op het internet over de "undulat" (grasparkiet) en met Malin ben ik vrijdags na schooltijd bij de plaatselijke dierenhandel gaan kijken. Het wordt in eerste aanschaf (natuurlijk) een dure aangelegenheid. Bovendien wordt aangeraden om zelf de parkiet uit te gaan zoeken en in de dierenwinkel zaten geen vogeltjes. Die kon de eigenaar wel bestellen, maar daar ben ik een beetje huiverig voor geworden. Ik wil ze graag zelf uitzoeken. Niet dat ik nou zo'n goed oog heb voor vogels, maar toch. Gelukkig gaan de kids hierin mee, dus wordt het hele verhaal vogel nog even uitgesteld. 

Nu Malin weer blootvoets door het leven gaat, kan ze ook weer gaan fietsen. Bovendien is dat natuurlijk goed voor de spieropbouw en ze geniet ervan, niet onbelangrijk! We spreken af dat we elke avond na het eten even naar buiten gaan om te fietsen. 

Op zaterdag 29 mei is er in het stadje een Volvotreff. Het was prachtig weer en er blonken dan ook heel wat Volvo's op het parkeerterrein van de bussen. 

Hans en ik zijn hier ook vertegenwoordigd met mijn oudje, een Volvo 245 stationwagon. We hadden een prachtig plaatsje gekregen. 

Natuurlijk kijk je zelf ook rond, zoals ook de bezoekers. Wat zijn er door de jaren heen toch een hoop verschillende Volvo's gemaakt.

En ze waren er eigenlijk allemaal wel te vinden. Zeker de hele oude, waren prachtig. 

Met een hele stoet ging het uiteindelijk door het oude stadsdeel van Tvedestrand. En dat was erg leuk.... 

... hè Hans?!

's Avonds hebben we genoten van het eurovisie songfestival. En wat is het weer een goed liedje, wat gewonnen heeft. Onze favoriet voor dit jaar: Duitsland. Een welverdiende overwinning wat ons betreft, prima gedaan Lena.

En als ik dan even boven ga kijken of de meisjes al slapen, vind ik Caitlin half in het bed bij Annika. Het is net alsof ze in bed wil stappen en dan opeens in slaap valt!! Echt ze sliep als een roos, niet te geloven! Ik heb haar maar bij haar zus gelegd, want zo de nacht doorbrengen, lijkt mij niet confortabel :-))

De eerste week van juni was het prachtig weer en we zijn dan ook weer volop buiten bezig geweest. Hans schildert, ik ben in de tuin bezig (gras maaien, onkruid plukken) en de meiden spelen buiten. Wel wordt er vanaf 2 juni bij de kommunale diensten gestaakt. Dat betekent, op het kommunehus, de bibliotheek en de barnehages. Gelukkig wordt er op Bøklia alleen op de smågruppe (de "kleine" afdeling) gestaakt en kunnen Annika en Caitlin gewoon op de barnehage gaan spelen. Het wordt op een gegeven moment wel kritisch, wat ook de schoonmaakdiensten daar zijn aan het staken. Gelukkig worden de partijen het eens en kan er weer gespeeld worden in een schone omgeving. 

Zoals ik al zei, Hans was weer volop aan het schilderen. Hier met zonnebril op, want wit, tja... je wordt verblind hè door de zon.

Maar hoe vinden jullie onze ingang geworden? Prachtig toch! Ik ben er zo blij mee!!

Kijk en dat durf ik dus niet, hè! Zoooo hoog!! Hans kan de ladder van de buurman lenen en begint aan de daklijsten en het raam van onze slaapkamer. Het wordt wel weer een heel ander zicht.

Omdat Malin in de zomervakantie jarig is en er dan misschien veel klasgenootjes op vakantie zijn, besluiten we haar verjaardag zaterdag 19 juni te vieren. Er moeten natuurlijk uitnodigingen gemaakt worden en daarvoor gaan we zaterdag 5 juni voor op stap. We kopen papier in het stadje en zondagsmiddags gaan we hiermee aan de slag. Ze stuurt zelf haar vriendinnetje naar huis, want "met Helene spelen kan ik altijd nog,maar deze uitnodigingen moet ik nu wel even maken, want die moet ik morgen uitdelen op school", aldus Malin. Ze heeft ontzettend goed meegeholpen en ze zijn dan ook erg leuk geworden. 

Malin schrijft zelf de naam van de genodigde en haar eigen naam. Ze plakt alles in en schrijft de enveloppen. Annika helpt ook nog heel eventjes mee door de kaartjes in de enveloppen te doen. Goed gewerkt, meiden!

Dinsdags 8 juni was het 's middags sommerfest op de barnehage. Er waren pølser med brød, de kinderen konden lekker spelen en er werd heel mooi gezongen.

Er hing zelfgemaakte kunst aan de muren, er was een loterij (helaas niets gewonnen)....

... en er werd ijs gevist! En gevangen natuurlijk!

Voor Annika was het donderdag een dag waar ze een hele week naar uitgekeken heeft. Ze mocht met haar vriendinnetje Cora naar huis tot wel 7 uur 's avonds. "Dan mag ik daar ook blijven eten!" Ze heeft genoten. Malin had ook een vriendinnetje mee naar huis gebracht, Nora en Caitlin kon spelen met haar vriendin Selma.  En ik heb lekker zitten kletsen met mijn vriendin Lise!

Het is een heel lang bericht geworden, maar jullie zijn weer een beetje op de hoogte. Zoals ik al zei, was dit het laatste reguliere blogberichtje. We gaan even een pauze inlassen en genieten van de zomer. Natuurlijk worden de hoogtepunten hier nog verteld. Ik hoop dan ook dat we nog steeds lezers hebben, die het leuk vinden om ons te volgen. 

FIJNE ZOMER ALLEMAAL!!

Hans, Nicole, Malin-Anna, Annika-Elise, Caitlin-Elena 

en oma Ans